Του Γιάννη Ζωράκη

Η παραίτηση του Γ. Περάκη από το Ν.Σ. Λασιθίου

“Ο ηγούμενος δεν βρίσκεται στην μονή, αλλά και να βρίσκονταν έχει πάρα πολύ δουλειά αυτές της ημέρες” ήταν η απάντηση της υπεύθυνης για το μουσείο της μονής Τοπλού, όταν η “Π” αναζήτησε τον κ. Φιλόθεο, κατά τη διάρκεια έρευνας που πραγματοποίησε στην περιοχή.

Στην ερώτηση για το πότε μπορεί να προγραμματιστεί μια συνάντηση μαζί του, η απάντηση…αφοπλιστική. “Έχει τόσο πολλή δουλειά, που ακόμη κι αν διανυχτερεύσετε, δεν θα σας δεχτεί. Μετά από δέκα ημέρες, ίσως μπορεί να συζητήσει το ενδεχόμενο κάποιας συνάντησης”.

Ο ηγούμενος ωστόσο δεν έλειπε. Ήταν “κρυμμένος” μέσα στη μονή, κι όταν αντιλήφθηκε πως η παρουσία των δημοσιογράφων γίνεται μάλλον πιεστική για τον ίδιο, μπήκε ταχύτατα στο αυτοκίνητο της μονής και αποχώρησε, χαιρετώντας μάλιστα επιδεικτικά.

Η στάση του αυτή γεννά ωστόσο πολλά ερωτηματικά. Διότι είναι γνωστό πως η υπόθεση της μονής Τοπλού έχει το τελευταίο διάστημα επανέλθει στο προσκήνιο, σε μια προσπάθεια μάλλον άστοχου συσχετισμού της, με την υπόθεση της μονής Βατοπεδίου. Τα ερωτήματα που ανακύπτουν από την συγκεκριμένη υπόθεση πολλά κι οι ευθύνες που καταλογίζονται στον εν λόγω ηγούμενο από αρκετούς φορείς και πολιτικά πρόσωπα, ακόμα περισσότερες. Για ποιο λόγο λοιπόν, από τη στιγμή που ο ηγούμενος έχει τη δυνατότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να απαντήσει σε φλέγοντα ερωτήματα, επιλέγει τη φυγή;

Το ζήτημα της μονής Τοπλού όμως, δεν αφορά μόνο τον ηγούμενο. Έχει πολλές προεκτάσεις και πολλά “σκοτεινά σημεία”.

Το πιο πρόσφατο, σχετίζεται με την παραίτηση του πρώην νομαρχιακού συμβούλου Λασιθίου και πρώην δημάρχου Ιτάνου, κ. Γιάννη Περάκη. Όπως τονίζει ο κ. Περάκης σε δηλώσεις του στην “Π”, η παραίτηση του σχετίζονταν ως ένα βαθμό, με παρέμβαση του μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας, ως Προέδρου του Ιδρύματος “Παναγία Ακρωτηριανή”.

Μια παρέμβαση, που σύμφωνα με τον κ. Περάκη, έγινε προς τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λασιθίου και προς τοπικούς φορείς και η οποία, όπως αναφέρεται στο κείμενο παραίτησης του πρώην νομαρχιακού συμβούλου, στρέφονταν κατά των περιβαλλοντικών οργανώσεων που προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας προκειμένου να διερευνήσουν σε ποιο βαθμό τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι αναφορικά με την επένδυση στη μονή Τοπλού. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα στο συγκεκριμένο σημείο, για ποιο λόγο ο επίσκοπος επιθυμεί να σταματήσει αντιδράσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται με νόμιμο τρόπο και για ποιο λόγο σʼ αυτή του την επιθυμία εμπλέκει τοπικούς φορείς;

Πέρα όμως από τα “σκοτεινά σημεία” που σχετίζονται με τους ιερείς, υπάρχουν κι άλλες πτυχές της υπόθεσης, στις οποίες δεν έχει ακόμη πέσει άπλετο φως. Κι αυτές σχετίζονται με πολιτικές παρεμβάσεις που καταγγέλλουν φορείς της περιοχής, με γνωμοδοτήσεις από πλευράς Κράτους που μοιάζουν να ακολουθούν “περίεργες διαδρομές”.

Πρέπει να τονιστεί όμως, πως για την τοπική κοινωνία της περιοχής, οι όποιες “οσμές σκανδάλων” και η μορφή των επενδύσεων στο Κάβο Σίδερο, αποτελούν μικρό πεδίο προβληματισμού. Οι απλοί πολίτες της περιοχής, τάσσονται υπέρ μιας επένδυσης που επιτέλους θα δώσει εργασία στους κατοίκους και θα συμβάλει στην ανάπτυξη της περιοχής. Τάσσονται υπέρ της οποιασδήποτε ενέργειας θα βγάλει την “Σητεία και την ευρύτερη περιοχή από την αφάνεια”, ενώ δεν καταλογίζουν καμία απολύτως ευθύνη στους άρχοντες της εκκλησίας και τον ηγούμενο της μονής Τοπλού, υπογραμμίζοντας πως είναι “άγιοι άνθρωποι”.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις από την πλευρά τους αλλά και φορείς της περιοχής, τονίζουν πως “το παιχνίδι στη μονή Τοπλού είναι καλά στημένο, γιʼ αυτό και κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί το…παραμύθι”. Υποστηρίζουν μάλιστα πως εκτός από τους κατοίκους της περιοχής, ακόμα και οι ίδιοι οι πολιτικοί, “παραπλανούνται για χρόνια και δεν αντιλαμβάνονται πραγματικά το τι έχει συμβεί, με αποτέλεσμα, έτσι όπως προχωρούν οι εξελίξεις να βρεθούν μπροστά σε σοβαρές πολιτικές ευθύνες”.