Στο αποκορύφωμα του βρίσκεται ο αγώνας των φιλάθλων του ΟΦΗ για να δικαιωθεί το πάγιο αίτημα τους για μια νέα σελίδα στα διοικητικά της ομάδας. Τα πέτρινα χρόνια δεν έκαναν την καρδιά τους πέτρα. Πληγώθηκαν, πόνεσαν, λοιδωρήθηκαν. Για τους άλλους είναι οι “τσάτσοι”. Βαρύς ο χαρακτηρισμός για την ομάδα τους και θέλουν να τον αποτινάξουν, όπως οι Ελληνες της επανάστασης τον τούρκικο ζυγό. Ο αγώνας τους είναι μοναχικός αφού είναι μόνοι εναντίον όλων. Εχουν φτάσει στο σημείο να ντρέπονται να φωνάζουν για την ομάδα τους. Πολλοί, οι περισσότεροι δεν πάνε καν στο γήπεδο για να μην διαταράξουν την ψυχική τους ισορροπία.

Στον αγώνα τους έχουν κάνει και λάθη. Είναι μικρή η μερίδα πάντως αυτών που ξεφεύγουν και με την συμπεριφορά τους δημιουργούν προβλήματα, όπως το κάψιμο της μπουτικ του ΠΑΟ ή τα υβριστικά συνθήματα κατά της οικογένειας Βατσινά ή την διακοπή της προπόνησης πρόσφατα στο ΒΑΚ και τα αυγά που πετάχθηκαν στην επιχείρηση του προέδρου στο Γάζι. Κάποιοι έχουν κατηγορηθεί και έχουν συρθεί στα δικαστήρια, γιατί διαδηλώνουν την αγάπη τους για την ομάδα.

Ωστόσο ο κόσμος σʼ αυτή τη φάση πρέπει να κάνει υπομονή. Οι αγώνες δεν κερδίζονται σε μια μέρα ή σʼ ένα μήνα. Χρειάζεται χρόνος και απαιτείται προσοχή. Οι ακρότητες δεν οδηγούν πουθενά παρά μόνο στα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.