Ζήσαμε για να το δούμε κι αυτό: τον ΟΦΗ να χάνει, να διασύρεται από τον Θρασύβουλο στο Ηράκλειο. Ζήσαμε την απόλυτη ξεφτίλα για την ομάδα που κάποιοι εξακολουθούν να την μικραίνουν μέρα με την ημέρα και την έχουν φτάσει στο έσχατο σημείο ανυποληψίας.

Ο ΟΦΗ γνώρισε την ήττα από μια ομάδα που... δεν υπάρχει (sorry, Θρασύβουλε), από ένα αντίπαλο που μέχρι χθες δεν είχε ούτε νίκη ούτε γκολ στο πρωτάθλημα.

Κι όμως αυτή η ομάδα ήλθε κι έκανε... περίπατο στο Παγκρήτιο απέναντι στα απομεινάρια του ΟΦΗ, κερδίζοντας με 3-1.

Η μαύρη αλήθεια βέβαια είναι ότι ο ΟΦΗ δεν έχασε χθες από τον Θρασύβουλο αλλά από τον κακό του εαυτό. Εχασε διότι τον “σκότωσε” αυτή η αρρωστημένη κατάσταση η οποία υφίσταται τα τελευταία χρόνια και η οποία τις τελευταίες μέρες έχει πάρει τη μορφή της επιδημίας που δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο στο πέρασμά της.

Αυτός ο ΟΦΗ που είδαμε χθες δεν μπορεί να είναι ο... ΟΦΗ. Δεν μπορεί να είναι ο ΟΦΗ που γνώρισε πριν από μερικά χρόνια όλη η Ελλάδα. Δεν μπορεί να είναι ο ΟΦΗ η ομάδα που γνώρισε την ταπείνωση από τον Θρασύβουλο του Κατσίκη, του Ρόκα, του Λιαπάκη και του “γηραιού” Μαυρογενίδη.

Οι παίκτες που φόρεσαν χθες τη φανέλα με το σήμα του ΟΦΗ στο στήθος αν έχουν λίγο φιλότιμο θα πρέπει σήμερα κιόλας να καταθέσουν την ποδοσφαιρική τους ταυτότητα. Αν την έχουν ακόμα φυσικά και δεν την έχασαν χθες από τους “καμικάζι” του Σάκη Τσιώλη. Αυτή η ήττα θα γραφτεί με μεγάλα μαύρα γράμματα στην ιστορία του ΟΦΗ. Αυτή την ιστορία που κάποιοι έχουν βαλθεί να την κάνουν κομμάτια στο βωμό των προσωπικών τους φιλοδοξιών.

Ο ΟΦΗ έχασε χθες από τον ΟΦΗ του... Βατσινά, τον ΟΦΗ της αμφισβήτησης, της γκρίνιας, της μιζέριας και της κακομοιριάς. Τον ΟΦΗ του πληγωμένου κόσμου που στην απελπισία του αναλώνεται σε απαράδεκτα συνθήματα, γκρεμίζοντας ό,τι προσπαθεί να χτίσει με κόπο τα τελευταία χρόνια. Τον ΟΦΗ των ποδοσφαιριστών που δείχνουν ανήμποροι να σηκώσουν το βάρος αυτής της φανέλας, έχοντας εγκλωβιστεί πάντως κι αυτοί σʼ αυτό το λαβύρινθο της κόντρας οργανωμένων-διοίκησης. Τον ΟΦΗ ενός προέδρου που δείχνει να έχει χάσει τον έλεγχο και να παραπαίει παρασύροντας όμως μαζί του και όλη την ομάδα. Οσο για τον προπονητή τι να πει κανείς; Είτε υπάρχει είτε όχι το ίδιο και το αυτό: είναι αόρατος. Ο κόσμος έφυγε χθες από το γήπεδο έχοντας πλέον μέσα του έντονο το αίσθημα του πόνου, της πίκρας και του φόβου για το μοιραίο που βλέπει να έρχεται και που ουδείς δείχνει ότι είναι σε θέση να αποτρέψει. Δυστυχώς...

“Μπάρτσα”... ο Θρασύβουλος



Για το παιχνίδι λίγα λόγια. Ο ΟΦΗ έκανε τον Θρασύβουλο όπως και άλλες ομάδες στο παρελθόν να μοιάζει με... Μπαρτσελόνα. Η ομάδα χωρίς βαθμό και γκολ, σκόραρε τρεις φορές και είχε επτά (!!!) κλασικές ευκαιρίες για γκολ απέναντι σε μια άμυνα που δεν... υπάρχει. Ο Στράκα παρέταξε την ομάδα του με ένα μόνο επιθετικό (!!!) τον Εντόι ενώ αγνόησε επιδεικτικά τον Ερέρα που ήταν από τους κορυφαίους στο Αλκαζάρ και όταν τον έριξε στη μάχη ως τρίτη αλλαγή τον χρησιμοποίησε αριστερό μπακ (!!!). Φυσικό κι επόμενο ήταν ο Τσιώλης που είναι ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ να κάνει... ματ στη σκακιέρα και με την αλλαγή του Κόζλεϊ να γυρίσει το ματς. Ο σκόρερ του Θρασύβουλου μαζί με τον Ουέλιγκτον και τον Λιαπάκη ήταν οι κορυφαίοι των νικητών.

Από τον ΟΦΗ είναι μάταιο να αναζητά κάποιος διακριθέντες. Είναι σα να ψάχνει ψύλλους στʼ άχυρα. Δεν θα βρει ούτε έναν...

ΟΦΗ: Μαλαρτζ, Μπαρκαουάν, Ταραλίδης, Σίμιτς, Ισά, Ρουμπάκης, Σφακιανάκης, Δημούτσος (63ʼ Πλιάγκας), Μονιάκης (74ʼ Ερέρα), Κουνενάκης (60ʼ Κοστόφσκι), Εντόι.

ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ: Πεκάνια, Μαυρογενίδης (35ʼ λ.τ. Μπελεγρίνης), Τσιώλης, Κάστρο, Βεντούρα, Λιαπάκης, Ρόκαστλ, Ρόκας, Ουέλιγκτον, (77ʼ Σωτήρλος), Κατσίκης, Πουλάκης (23ʼ Κόζλεϊ).