
Η Κωνσταντίνα Καραπαναγιώτη έχει από φέτος οργανική θέση στο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Βαρβάρας. Η ίδια εξηγεί την επιλογή της αυτή λέγοντας «Είπα ότι μιας και είναι η τελευταία χρονιά του πατέρα μου στο σχολείο, καλό θα ήταν να έρθω για να είμαστε εδώ οικογενειακώς. Η αλήθεια είναι ότι νιώθω λίγο παράξενα, όμως είναι μια ωραία εμπειρία». Η κυρία Καραπαναγιώτη βρίσκεται σήμερα σʼ ένα σχολείο όπου υπηρετούν δύο από τους δασκάλους που είχε εκείνη στο ίδιο Δημοτικό και λέει ότι μετά την αρχική αμηχανία, μένει ένα ωραίο συναίσθημα, γιατί υπάρχει οικειότητα. Όσο για το γεγονός ότι εργάζεται στον ίδιο χώρο με τον πατέρα και την αδελφή της λέει χαριτολογώντας «Νιώθουμε σαν στο σπίτι μας...» για να προσθέσει «Ξέρουμε καλά πως είναι άλλο το σχολείο και άλλο το σπίτι. Έχουμε διαχωρίσει τη σχέση μας. Εδώ ο πατέρας μας είναι διευθυντής μας. Αντίστοιχα όταν βρισκόμαστε στο σπίτι σπάνια συζητάμε για το σχολείο».
Από την πλευρά της η Μαρία Καραπαναγιώτη λέει ότι το περιβάλλον στο σχολείο είναι οικείο και ευχάριστο, ενώ συνεχίζει λέγοντας «Στους μαθητές φαίνεται λίγο παράξενο ότι είμαστε όλοι μαζί στο ίδιο σχολείο. Πάντως όσο να είναι νιώθεις τους ανθρώπους σου κοντά, όταν βρίσκεστε στον ίδιο εργασιακό χώρο. Εμείς μιλάμε στα διαλείμματα, λέμε τα νέα τους. Επίσης, ξέρω όλα τα παιδιά εδώ και τους γονείς τους, γιατί από το Νηπιαγωγείο μέχρι το Λύκειο πήγαινα σχολείο εδώ. Παλιοί μου δάσκαλοι είναι σήμερα συνάδελφοί μου!».
Η κυρία Καραπαναγιώτη περιγράφει και πώς αισθανόταν όταν ο πατέρας της ήταν και δάσκαλός της «Τότε ήμουν λίγο αμήχανη. Ο πατέρας μου πρόσεχε να είναι διακριτικός, να μη δείξει ότι είμαι κόρη του, για να μη θεωρηθεί ότι με ευνοεί. Όταν κάναμε μάθημα δε μπορούσα ούτε καν να τον φωνάξω, γιατί δεν ήξερα πώς να τον αποκαλέσω. Αποφεύγαμε την επαφή για να μη δείξουμε τη σχέση μας. Τώρα νιώθω πολύ ωραία. Αλλιώς μιλάς με έναν άγνωστο κι αλλιώς με τον πατέρα σου, μιλάς πιο άνετα. Πάντως, εκείνος ακόμα και τώρα προσέχει. Πολλές φορές με τους συναδέλφους κάνουμε χιούμορ και τον φωνάζω ʽʼμπαμπάʼʼ…». Η Μαρία Καραπαναγιώτη εκφράζει την επιθυμία να παραμείνει στο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Βαρβάρας, γιατί όπως λέει νιώθει άνετα αφού γνωρίζει τους κατοίκους του χωριού, ενώ παράλληλα τονίζει ότι «τα παιδιά έχουν πολύ καλή ανατροφή και το μάθημα είναι ευχάριστο».

