
Πατέρας και oι δυο του κόρεςδάσκαλοι στο ίδιο σχολείο!
Ο Ανδρέας Καραπαναγιώτης και τα παιδιά του Μαρία και Κωνσταντίνα υπηρετούν στο Δημοτικό Αγίας Βαρβάρας
Στο σχολείο η συγγένεια παραμερίζεται και τα παιδιά του τον αποκαλούν “κύριε διευθυντά”!
Ένας από τους πιο ευτυχισμένους εκπαιδευτικούς είναι ο διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Αγίας Βαρβάρας Ανδρέας Καραπαναγιώτης. Ένα χρόνο πριν συνταξιοδοτηθεί βρίσκεται να υπηρετεί στο ίδιο σχολείο με τις δύο κόρες του, οι οποίες θέλησαν νʼ ακολουθήσουν τον ίδιο επαγγελματικό δρόμο με τον πατέρα τους.
Ο κ. Καραπαναγιώτης βλέπει με συγκίνηση τα δύο από τα τρία παιδιά του να βρίσκονται στο σχολείο που διευθύνει, ενώ θυμάται λες και ήταν χθες την εποχή που και τα δύο κορίτσια του ήταν μαθήτριες στις ίδιες αυτές αίθουσες όπου σήμερα βρίσκονται για να διδάξουν. Μάλιστα, η μια ήταν και μαθήτριά του! Η οικογένεια Καραπαναγιώτη ζει μόνιμα στην περιοχή και συγκεκριμένα στη Μεγάλη Βρύση. Ο κ. Καραπαναγιώτης είναι δάσκαλος, όπως και οι δύο κόρες του, ενώ η σύζυγός του Αναστασία Ανδρουλάκη είναι καθηγήτρια Αγγλικών στο Λύκειο Αγίας Βαρβάρας. Το μικρότερο παιδί της οικογένειας σπουδάζει σε διαφορετικό αντικείμενο.
Η φετινή σχολική χρονιά είναι η εικοστή δεύτερη για τον κ.Καραπαναγιώτη στο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Βαρβάρας. Από τα είκοσι δύο χρόνια, τα είκοσι είναι διευθυντής του σχολείου. Πέρσι η κόρη του Μαρία, ζήτησε να εργαστεί στο ίδιο σχολείο, όπου παραμένει και φέτος. Την ίδια απόφαση πήρε φέτος και η κόρη του Κωνσταντίνα.
«Μου φαίνεται λίγο παράξενο που κάνει εντύπωση στον κόσμο το γεγονός ότι υπηρετούμε στο ίδιο σχολείο με τις κόρες μου, γιατί για μένα είναι πολύ φυσιολογικό» λέει ο κ.Καραπαναγιώτης για να προσθέσει ότι η παρούσα κατάσταση τον συγκινεί ιδιαίτερα και του δίνει ευχαρίστηση το γεγονός ότι τα δύο κορίτσια πέτυχαν το στόχο τους να εισαχθούν στο πανεπιστήμιο και επέλεξαν νʼ ακολουθήσουν το λειτούργημα του δασκάλου. Μιλώντας για τη συνύπαρξή του με τα παιδιά του στο σχολείο, όπου έχουν το ρόλο του συναδέλφου, τονίζει «Είναι προσγειωμένες και οι δύο. Στο σχολείο είμαστε όλοι ίσοι μεταξύ ίσων. Όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις. Έτσι λειτουργούν κι αυτές. Καμία διάκριση δεν κάνω. Μέσα μου εύχομαι να τις… αδικήσω. Όμως είμαι ευτυχισμένος που είμαι μαζί με τα παιδιά μου και θεωρώ ότι ήταν ένα δώρο για μένα, γιατί είναι η τελευταία χρονιά που υπηρετώ ως δάσκαλος, αφού σκοπεύω να πάρω σύνταξη του χρόνου». Στο σχολείο η συγγένεια παραμερίζεται και τα παιδιά του τον αποκαλούν «κύριε διευθυντά»! Αυτό αποτελεί αφορμή για να ξυπνήσουν μνήμες του παρελθόντος. «Στη μεγάλη μου κόρη έκανα μάθημα στη ΣΤʼ τάξη σʼ αυτό το σχολείο και στην αρχή με φώναζε “μπαμπά”. Της εξήγησα ότι στην τάξη δεν είμαι μπαμπάς, αλλά δάσκαλος και προσαρμόστηκε αμέσως» αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει «Οι κόρες μου εδώ έκαναν τα πρώτα τους βήματα. Σʼ αυτό το σχολείο. Άρα αγαπούν τον τόπο και ήταν επιλογή τους να έρθουν. Είναι όλοι γνωστοί εδώ, οι γονείς των παιδιών, οι μαθητές. Στο σχολείο υπάρχουν δάσκαλοι που τις δίδασκαν όταν ήταν μαθήτριες και τώρα είναι συνάδελφοί τους».
Ο κ.Καραπαναγιώτης, ως εκπαιδευτικός με πολλά χρόνια υπηρεσίας, φαίνεται ότι αντιμετωπίζει κάθε νέο συνάδελφό του όπως θα αντιμετώπιζε τα παιδιά του. «Στο σχολείο μας υπάρχει συναδελφικότητα και αλληλεγγύη. Αρκετοί συνάδελφοι που έρχονται μπαίνουν για πρώτη φορά στην τάξη κι εμείς είμαστε αρωγοί τους. Με ευχαριστεί ιδιαίτερα ότι στο σχολείο μας υπάρχει αυτός ο κρίκος της συναδελφικότητας», καταλήγει.

