Κολαφος για τις αδιαφανείς διαδικασίες είναι μια ανεξάρτητη νομοτεχνική ανάλυση και αξιολόγηση που έκανε για λογαριασμό των πολιτών της περιοχής το Δικηγορικό Γραφείο των Αθηνών κ. Φειδία Κοντελενιώτη.
Σύμφωνα με την αξιολόγηση που έχει παρουσιάσει η “Π” οι διαδικασίες δεν ήταν διαφανείς και εγείρονται ζητήματα ακυρότητας σε σχέση με τις συμβάσεις και τις μεταβιβάσεις των εκτάσεων.
Η αρχή γίντεαι από τις εταιρείες που εμπλέκονται στο εγχείρημα όπως αναφέρεται στην έκθεση:
Στο εγχείρημα εμπλέκονται μια σειρά εταιρειών, τις οποίες ίδρυσαν τα ίδια φυσικα πρόσωπα. Από αυτές μόνο η πρώτη συνδέεται συμβατικά με το ίδρυμα. Οι εταιρείες αυτές είναι:
- Loyalward Limited. Αγγλική ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών. Η συμβληθείσα με το ίδρυμα εταιρεία. Συνεστήθη τον Ιανουάριο 1991 ειδικά για το σκοπό αυτό (91) από ολιγομελή ομάδα φυσικών προσώπων με επικεφαλής τον Peter Choulman, που φέρεται ως ο εμπνευστής του εγχειρήματος (93-94). Οι άλλοι ιδρυτές ήσαν η σύζυγος του Diana Choulman, ο Adrian Kyriazi και ο Graham Axford, που μαζί του απετέλεσαν και το πρώτο Διοικητικό της Συμβούλιο. Ο Graham Axford αποχώρησε λίγο αργότερα, ενώ το 1993 προστέθηκαν οι Timothy Hill, William Cole και Antony Marshall και το 1995 ο σημερινός πρόεδρος Christopher Egleton. Το 1999-2000 αποχώρησαν το ζεύγος Choulman και οι Adrian Kyriazi και Anthony Marshall, ενώ οι απομείναντες τρεις (Egleton, Hill και Cole) αποτελούν μέχρι και σήμερα τηΝ ηγετική ομάδα αυτής και των λοιπών εταιρειών. Οι Christopher Egleton και William Cole είναι λογιστές ενώ ο Timothy Hill είναι αρχιτέκτονας. Στα Δ.Σ. των εταιρειών, εκτός από τους βασικούς τρεις, μετέχουν κατά καιρούς διάφορα άλλα πρόσωπα, περιλαμβανομένων και Ελλήνων (27,33).
- Minoan Group Plc (πρώην Targetshare Plc ή Loyalward Group Plc). Αγγλική δημόσια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Συνεστήθη το Μάιο 1999 και το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου απέκτησε, με ανταλλαγή μετοχών μία προς μία, το σύνολο της Loyalward Limited και κατέστη έτσι εκ των υστέρων μητρική της.
-Loyalward Leisure Plc. Αγγλική δημόσια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης.
Συνεστήθη τον Φεβρουάριο 2000 και ανήκει εξ ολοκλήρου στη Minoan Group. Δεν έχει δραστηριοποιηθεί ποτέ και δηλώνεται ως ευρισκόμενη σε αδράνεια (dormant).
- Λογιαλγουορντ Ελλάς ΑΕ. Ελληνική ανώνυμη εταιρεία. Συνεστήθη τον Απρίλιο 2000 και ανήκει εξ ολοκλήρου στη Minoan Group" .
Και όμως αυτή η εταιρεία-λέει το δικηγορικό γραφείο- δεν είχε τη βεβαιότητα... βιωσιμότητας!
“Η συμβαλλόμενη Loyalward Limited δεν είχε κατά το χρόνο της επιλογής της και τη σύναψη της συμβατικής σχέσης και δεν έχει ούτε σήμερα τις απαιτούμενες οικονομικές δυνατότητες για να χρηματοδοτήσει τα έργα που αναλάμβανε, αντίθετα υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει “θεμελιώδης αβεβαιότητα” ως προς τη βιωσιμότητά της.
Η ίδια εταιρεία δεν είχε κατά τον ίδιο χρόνο και δεν έχει ούτε σήμερα την αναγκαία τεχνογνωσία, πείρα, οργάνωση και γενικώς τις τεχνικές και επιχειρησιακές δυνατότητες για να εκτελέσει τα έργα που αναλάμβανε.
Επιπλέον δεν είχε ούτε την πρόθεση να το πράξει, αντίθετα οι ιδρυτές της είχαν εξ υπαρχής δεδηλωμένο στόχο τους να αποκομίσουν οφέλη από την εμπορία της ίδιας της σύμβασης και της φέρουσας εταιρείας και όχι από την εκτέλεσή της.
Τα ίδια ισχύουν και για την κατόπιν μητρική της, Minoan Group Plc.
Συμπερασματικά προκυπτει ότι, με την επιλογή της συγκεκριμένης εταιρείας και τη σύναψη της εξεταζόμενης συμβατικής σχεσης δεν τηρήθηκαν οι βασικές προϋποθέσεις και προδιαγραφές που θέτει ο νόμος και παρατίθενται στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος ως προς τον υποψήφιο επενδυτή, δηλαδή η ύπαρξη στο πρόσωπό του εκείνων των οικονομικών και τεχνικών δυνατοτήτων που θα του επέτρεπαν να χρηματοδοτήσει, να κατασκευάσει και να λειτουργήσει τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις και οι οποίες δυνατότητες έλειπαν από το ίδρυμα έτσι ώστε να μη μπορεί νʼαναλάβει από μόνο του το εγχείρημα”.
Αδιαφάνεια στις διαδικασίες
Στην πορεία αποδείχθηκε ότι υπήρξε αδιαφάνεια στις διαδικασίες:
Το ίδρυμα είχε αναθέσει την αξιολόγηση των υποψηφίων στον ορκωτό ελεγκτή Ελευθέριο Βουτυράκη, στέλεχος του οίκου Moore Stephens, ο οποίος επεσήμανε την έλλειψη φερεγγυότητας και πιστοληπτικής ικανότητας της Loyalward και την κατέταξε τελευταία. Αργότερα το ίδρυμα προσέλαβε τον οικονομολόγο Δημήτριο Παυλάκη, διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Ernst & Young Finance A.E. ο οποίος, μετά από νέα αξιολόγηση, εισηγήθηκε την επιλογή της Loyalward. Επιφυλάξεις για την αξιοπιστία της συγκεκριμένης εταιρείας εξέφρασε και ο τότε νομικός σύμβουλος και μέλος του Δ.Σ. του ιδρύματος Νίκος Κατσούλης, ο οποίος αργότερα αποπέμφθηκε. Το ίδρυμα προσέλαβε ως νομικό σύμβουλο το δικηγόρο Αθηνών Θεόδωρο Κοντογιαννόπουλο, ο οποιος επίσης εισηγήθηκε την επιλογή της Loyalward.
Η ύπαρξη προγενεστέρων επαφών που χρονολογούνται από το 1989-90, επιβεβαιώθηκε σε δίκη μεταξύ των εταιρειών Loyalward Limited και Minoan Group και δύο Ελλήνων πολιτών που ισχυρίζονταν ότι η σύναψη της σύμβασης ήταν αποτέλεσμα δικής τους διαμεσολάβησης και διεκδικούσαν τις συμφωνημένες αμοιβές τους. Ο ένας από τους ενάγοντες παραιτήθηκε ενώ ως προς το δεύτερο η αγωγή απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι δεν εδικαιουτο αμοιβής επειδή δεν ήταν κατά τον κρίσιμο χρόνο νόμιμα διορισμένος μεσίτης.
Στην ίδια δίκη έγινε αναφορά σε έγγραφα από τα οποία προκύπτει ότι η Loyalward Limited είχε εξασφαλίσει δικαίωμα (option) “πρώτης υποβολής χωροταξικής μελέτης” για το Κάβο Σίδερο, το οποίο δικαίωμα είχε αποκτηθεί “πριν ή κατά το έτος 1990” από την εταιρεία Outside Design Company Limited και είχε μεταβιβαστεί στον ιδιοκτήτη της εταιρείας, ονόματι Simon Berry, “έναντι ευλόγου ανταλλάγματος”. Σύμφωνα με τα πρακτικά της δίκης, τις πρώτες επαφές με τη Μονή Τοπλού είχαν κάμει κατά το 1989-90 ο Simon Berry μαζί με τον κατόπιν ιδρυτή και πρόεδρο της Loyalward, Peter Choulman. Σε αντάλλαγμα για τη μεταβίβαση του “δικαιώματος” προς τη ς Loyalward, ο Simon Berry εμφανίζεται τώρα να δικαιούται “μαζί με άλλους” να λάβει το 15% των μετοχών της Λογιαλγουορντ Ελλάς, ενώ η δική του εταιρεία και αρχικός φορέας του “δικαιώματος” (Outside Design), που είχε συσταθεί στα τέλη του 1988, λυθηκε το 1991, λίγο μετά την ίδρυση της Loyalward.
Η αποδεδειγμένη αδυναμία της συμβαλλόμενης εταιρείας να ανταποκριθεί προς τα βασικά κριτήρια επιλογής, η δεδηλωμένη πρόθεσή της να μη συμμορφωθεί προς τη συμβατική υποχρέωσή της για εκτέλεση και εκμετάλλευση των έργων από την ίδια και η συνεχής εκκρεμότητα που υπάρχει με την επί μιάμιση σχεδόν δεκαετία άκαρπη αναζήτηση κοινοπρακτικών συνεταίρων και χρηματοδοτών συνιστούν ουσιώδη εκτροπή τόσο από το συμβατικό πλαίσιο που έχει προσδιοριστεί με την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος όσο και από το νομικό πλαίσιο των προαναφερομένων διατάξεων που διέπουν το ζήτημα αυτό.
Από την άλλη, τα στοιχεία που καταδεικνύουν, α) προηγούμενη γνώση και ενασχόληση των ιδρυτών της Loyalward με το “Έργο Κάβο Σίδερο” και την προς τούτο ίδρυση της εταιρείας τους δύο χρόνια προτού αυτό εξαγγελθεί, β) την ανάληψη υποχρεώσεων για καταβολή “ανταμοιβών” σε περίπτωσης πώλησης της εταιρείας (και συνεπώς της σύμβασης) προτού ακόμη γίνει η επικλογή, γ) τη διαφαινόμενη πεποίθηση των ιδρυτών ότι θα εξασφάλιζαν τη σύμβαση και, δ) την ύπαρξη ενδείξεων για προηγούμενη συμβατική δέσμευση ή υπόσχεση προνομιακής μεταχείρισης προς τη συγκεκριμένη εταιρεία προτού εγερθεί θέμα αξιοποίησης της περιουσίας του ιδρύματος και προτού καν τούτο συσταθεί, εγείρουν σοβαρά ερωτηματικά ως προς τη διαφάνεια των σχετικών διαδικασιών.
107. Με αυτά τα δεδομένα, το κύρος, η διαφάνεια και η νομιμότητα τόσο των προκαταρκτικών διαδικασιών όσο και της συμβατικής σχέσης που προέκυψε από αυτές θα τίθενται υπό σοβαρή αμφισβήτηση”.

