Περίπατο...

Τέσσερα χρόνια μετά το “Αθήνα 2004”, ο ολυμπιακός οίστρος των Ελλήνων μοιάζει να έχει πάει περίπατο. Πού πήγε όμως όλος εκείνος ο-μέχρι υστερίας- ενθουσιασμός του ντοπαρισμένου πλήθους; Και τι απέγιναν τα μεγαλεία διαρκείας που είχαν υποσχεθεί στον ελληνικό λαό οι ντόπιοι πάτρωνες της ολυμπιακής... ιδέας, που ως μόνο στόχο τους είχαν να ξεσκίσουν τα δισεκατομμύρια του ολυμπιακού προϋπολογισμού; Τέσσερα χρόνια μετά, η Αθήνα, η Ελλάδα ολόκληρη, μοιάζουν να βιώνουν τον μεταολυμπιακό εφιάλτη τους. Από όλες τις απόψεις... Και είναι απόλυτα φυσιολογικό, από τη στιγμή που οι αγώνες έγιναν δίχως στόχο και δίχως πρόγραμμα- απλά για να ξοδευτούν τέσσερα τρισεκατομμύρια παλιές δραχμούλες σε ανέγερση άχρηστων αθλητικών εγκαταστάσεων, σε προμήθειες σαν το C4Ι της συμφοράς, σε υπηρεσίες της πλάκας και σε μίζες, που έκαναν ακόμα και τους μουγκούς να μιλήσουν από τη χαρά τους. Οποιαδήποτε πολυεθνική επιχείρηση είχε ξοδέψει με ανάλογο τρόπο, δηλαδή σε μία πέρα για πέρα αντιπαραγωγική επένδυση, ένα τέτοιο αστρονομικό ποσό, θα είχε φαληρίσει. Η, έτσι κι αλλιώς, προβληματική Ελλάδα, λοιπόν, γιατί θα αποτελούσε εξαίρεση; Μήπως της περίσσευαν τα 12 δισεκατομμύρια ευρώ που πέταξε στους τέσσερις ανέμους; Όχι βέβαια. Τα δανείστηκε ή τα περιέκοψε από άλλες, όχι τόσο καταστροφικές επενδύσεις. Και τώρα, πεινασμένη από τους μισθούς των 600 ευρώ, τρώει τις σάρκες της!

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ