Της Άννας Κωνσταντουλάκη

Έντονες αντιδράσεις του ιατρικού κόσμου για το Προεδρικό Διάταγμα που προωθεί η κυβέρνηση

Ένα βήμα πιο κοντά στην εμπορευματοποίηση της υγείας

Το υπουργείο Υγείας αντί να ενισχύσει την δημόσια πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παραδίδει στους επιχειρηματίες.

Πολλές αντιδράσεις έχει προκαλέσει το Προεδρικό Διάταγμα που προωθεί η κυβέρνηση, εν κρυπτώ, μέσα στον Αύγουστο, σύμφωνα με το οποίο, επιχειρηματίες να μπορούν να ιδρύουν και να λειτουργούν πολυιατρεία, χωρίς να απαιτείται το 51% του κεφαλαίου να ανήκει σε γιατρούς, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα.

Επιπλέον, δίνεται η δυνατότητα στους ιδιώτες να λειτουργούν περισσότερα από ένα πολυιατρεία, στην ίδια γεωγραφική περιοχή.

Κάθετα αντίθετος με το σχέδιο του υπουργείου είναι ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, ενώ με τις θέσεις τους συντάσσεται και ο Ιατρικός Σύλλογος Ηρακλείου.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Γρηγόρης Πασπάτης, είπε στην “Π” ότι πρόκειται για απαράδεκτο προεδρικό διάταγμα, αφού την ευθύνη της λειτουργίας Ιατρείων πρέπει να την έχουν γιατροί και όχι επιχειρηματίες.

“Είμαστε αντίθετοι με αυτή την μορφή των πολυιατρείων”, επεσήμανε ο Γιώργος Κατρινάκης, πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Ν. Ηρακλείου.

Ο ίδιος σχολίασε, ότι το υπουργείο θα έπρεπε να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του για την λειτουργία ιατρείων αστικού τύπου, τις οποίες ακούμε εδώ και χρόνια, όμως οι σχεδιασμοί, μένουν μόνο στα χαρτιά.

Ο κ. Κατρινάκης, συμπλήρωσε: “Επίσης το ΙΚΑ, πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Οι γιατροί του ΙΚΑ, θα έπρεπε να ενταχθούν πλήρως στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

“Το υπουργείο παραδίδει την πρωτοβάθμια περίθαλψη στους επιχειρηματίες, ενώ έχει εγκαταλείψει στην τύχη τους, τα Κέντρα Υγείας που δεν έχουν καινούρια ασθενοφόρα, δεν έχουν προσωπικό και αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τις προμήθειές τους”, υπογραμμίζει ο Νίκος Τσακουντάκης, πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών-Οδοντιάτρων ΕΣΥ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Ανατολικής Κρήτης.



Η εγκατάλειψη στα Κέντρα

Υγείας



Όπως έχει επισημάνει ο κ. Τσακουντάκης,

Τα Κέντρα Υγείας σε τοπικό επίπεδο αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα:

• Η ελλιπής στελέχωση σε ιατρικό προσωπικό στα περισσότερα Κ.Υ κατά τη διάρκεια της εφημερίας λόγω της υποχρηματοδότησης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια ιατρών και ασθενών.

• Η εκβιαστική ανάληψη του έργου του ΕΚΑΒ σε όλη την ύπαιθρο του νομού Ηρακλείου (3000 διακομιδές το 2005!) με σαράβαλα ασθενοφόρα χωρίς να υπάρχει νομική και ασφαλιστική κάλυψη ούτε επίδομα επικινδύνου εργασίας ως προβλέπεται. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης να παραμένει το Κ.Υ για πολλές ώρες με ένα μόνο ιατρό για την αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών που είναι πολύ επικίνδυνο.

• Η ελλιπής στελέχωση σε μη ιατρικό προσωπικό (οδηγοί ασθενοφόρων, προσωπικό καθαριότητας, κλπ) παρά την ύπαρξη κενών οργανικών θέσεων.

• Η ανυπαρξία συντήρησης και επιδιόρθωσης βασικών υποδομών στα Κ.Υ. με συνέπεια ασθενείς και εργαζόμενοι να στερούνται ανθρώπινες συνθήκες υγιεινής (π.χ έλλειψη ζεστού νερού, πεπαλαιωμένοι καυστήρες με αναθυμιάσεις, νερό με σκουριά, ύπαρξη αμιάντου, κλπ).

• Η πλήρης απαξίωση της ΔΥΠΕ Κρήτης (πρώην ΠΕΣΥΠ) από όργανο επιτελικού σχεδιασμού στην Πρωτοβάθμια Περίθαλψη σε υπηρεσία διεκπεραίωσης αλληλογραφίας και ρουσφετολογικών μεταθέσεων. Αποτέλεσμα της ουσιαστικής κατάργησης του θεσμού είναι η μη ύπαρξη ουσιαστικής διοίκησης και η ενσωμάτωση των Κ.Υ ξανά στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο.

Η απελευθέρωση των Κ,Υ της Κρήτης το 2004 από το σφικτό εναγκαλισμό των νοσοκομείων τα βοήθησε μέσα από την συνετή αυτοδιαχείριση (κατάρτιση δικών τους προϋπολογισμών) να αναβαθμίσουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον κόσμο της υπαίθρου (νέα ιατρικά μηχανήματα, εργαστήρια) συνάπτοντας συμμαχίες με τοπικούς φορείς (κυρίως τους ΟΤΑ). Οι επιτυχίες αυτής της τριετίας με ευθύνη της Πολιτείας ακυρώνονται και τα Κ.Υ οδηγούνται στο μαρασμό.

• Η καθυστέρηση των κρίσεων εξέλιξης και των διορισμών νέων ιατρών σε χηρεύουσες θέσεις στα Κ.Υ και στα Π.Ι. για πάνω από 2 έτη με αποτέλεσμα πολλά χωριά να στερούνται ιατρικών υπηρεσιών.



Η ανάγκη

για ισότητα

στην υγεία



Στην αναγκαιότητα, το νέο σχέδιο νόμου για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας να σχεδιαστεί με βάση τις ανάγκες υγείας του πληθυσμού και την ισότητα στην υγεία και τις υπηρεσίες υγείας, αναφέρθηκε ο αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης Χρήστος Λιονής, επισημαίνοντας τα εξής:

“Είναι αλήθεια ότι το Βʼ σχέδιο νόμου για την οργάνωση και λειτουργία του γενικού συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας του Υπ. Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχει ενσωματώσει αρκετές από τις προτάσεις που κατατέθηκαν στη διάρκεια της διαβούλευσης και αναφέρομαι ιδιαίτερα στα θέματα της πιστοποίησης και αξιολόγησης της ποιότητας των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, θέματα που η Κλινική Κοινωνικής και Οικογενειακής Ιατρικής του Τμήματος Ιατρικής είχε και στο παρελθόν υπογραμμίσει. Βέβαια το σχέδιο αυτό παραπέμπει σε ενέργειες και δράσεις που πρέπει να γίνουν και ιδιαίτερα στα πρωτόκολλα ιατρικών πράξεων και φαρμάκων.

Παρά τη βελτίωση που το σχέδιο αυτό έχει, συγκριτικά με προηγούμενες εκδόσεις του, εξακολουθεί να αποτελεί ένα κείμενο απλής απαρίθμησης φορέων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα που θα απαρτίζουν το νέο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας χωρίς ουσιαστικές αναφορές στο τρόπο διοίκησης και συντονισμού που απαιτεί υψηλό σε εκπαίδευση και κατάρτιση προσωπικό, στα κίνητρα που με τη σειρά τους θα πρέπει να συνοδεύσουν τις αλλαγές σε πρακτικές των υγειονομικών και αυτών που θα στηρίξουν το νέο σύστημα, την οριζόντια ολοκλήρωση του και τις παραπομπές στα νοσοκομεία.

Ο καθηγητής υπογραμμίζει ότι: “Ο συντονισμός των πολυάριθμων ιδιωτικών φορέων που θα ενταχθούν και θα πιστοποιηθούν στο γενικό σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο έργο και εγχείρημα και συνοδεύεται από υψηλού κόστους μεταρρυθμίσεις στο επίπεδο λειτουργίας αλλά και διασύνδεσης και αυτό δε διαφαίνεται στο ιδιαίτερα απλοποιημένο σχήμα που παρουσιάζει το σχέδιο του υπουργείου”.

Ο κ. Λιονής καταλήγει:

“Συμπερασματικά, αν και καλές ιδέες αποτυπώνονται στο καινούργιο σχέδιο νόμου για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας του υπουργείου, σου δίνεται η εντύπωση ότι μια τέτοια φιλόδοξη πρόταση ξοδεύεται σε απαρίθμηση διοικητικο-γραφειοκρατικών διαδικασιών χωρίς ουσιαστική αναφορά και συζήτηση σε βασικά θέματα ή αρχές, όπως ο σχεδιασμός με βάση τις ανάγκες υγείας του πληθυσμού και η ισότητα στην υγεία και στις υπηρεσίες υγείας που θα έπρεπε πάνω τους να θεμελιώνεται η καινούργια λειτουργία και οργάνωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στη χώρα μας”.