Στις 8 Αυγούστου 1935 ο “Ριζοσπάστης” δημοσίευσε επιστολή απεργού από το Ηράκλειο στην οποία σημειωνόταν:

“Τα θύματα του μακελιού, που έγινε εδώ στην πόλη μας, είνε πολύ περισσότερα από κείνα που ανακοινώνουν οι αρχές. Εδώ ο κόσμος υπολογίζει σε 15 τους σκοτωμένους και σε 49 και πάνω τους βαρειά τραυματισμένους, που καθημερινά ιποκύπτουν στα τραύματά τους.

Η ασφάλεια έκανε κι αυτή την ατιμία: Πήρε τους σκοτωμένους, τους έβαλε σε τσουβάλια και κρυφά από την εργατιά τους πέταξε σαν σκυλιά στα παληά μνήματα.

Εχτές στις 5 το απόγευμα έγινε η κηδεία δυό δολοφονηθέντων συναδέλφων μας. Τους πήραν οι εργάτες από την πολυκλινική και τους συνώδευσαν πα΄νω από 6 χιλιάδες εργάτες και εργάτριες. Μίλησαν διάφοροι ρήτορες και όλοι οι συγκεντρωμένοι ορκίστηκαν ότι θα εκδικηθούν τα αδικοσκοτωμένο αίμα τους.

- Αν τώρα δεν μπορούμε να πάρουμε πίσω το αίμα των δολοφονημένων συναδέλφων μας, είπαν οι ομιλητές, θα το πάρουμε όμως αργότερα, όταν όλοι οργανωθούμε στα σωματεία και παλαίψουμε για την καλύτερη ζωή.

Η κηδεία πέρασε μέσα από τους δρόμους της πόλης. Όλη η μάζα φώναζε:

- Κάτω οι δολοφόνοι!

- Κάτω ο διοικητής της χωροφυλακής! Κάτω ο νομάρχης!

Στη διάρκεια της κηδείας έγιναν τρεις στάσεις με πεντάλεπτο σιγή στην κάθε μια. Αν και θα έχετε ήδη πάρει τις σχετικές ειδήσεις για την πορεία και την εξέλιξη των γεγονότων, ως τόσο θα σας περιγράψω πως έγινε συγκεκριμένα η απεργία.

Την Κυριακή στις 4 μ.μ. κυκλοφόρησε ανακοινωθέν του Εργατικού Κέντρου και καλούσε τους εργάτες να πάρουν μέρος στη συγκέντρωση.

Δεν πέρασε λίγη ώρα και χιλιάδες εργάτες και εργάτριες είχαν μαζευτεί στο λιμάνι.

Δεν είχε καλά καλά τελειώσει η συγκέντρωση και βλέπουμε να παρουσιάζετε ολόκληρος λόχος στρατός και αμέτρητοι χωροφύλακες. Μόλις παρουσιαστήκανε επετέθηκαν κατά των συγκεντρωμένων εργατών.

Αυτό προκάλεσε τεράστια αγανάχτηση. Οι εργάτες αμυνόμενοι πάλαιψαν γενναία και έτσι η χωροφυλακή και ο στρατός αναγκάσθηκε να φύγει.

Οι εργάτες που είχαν κηρύξει εν τω μεταξύ γενική απεργία έμειναν συγκεντρωμένοι ως τις 8 το βράδυ.

Μια επιτροπή είχε πάει στη Νομαρχία για να συζητήσει πάνω στα ζητήματα των σταφιδεργατών και σταφιδεργατριών και γενικά όλα τα εκρεμή ζητήματα της εργατικής τάξης Ηρακλείου. Κατά τις 8 δόθηκε το σύνθημα να πάμε όλοι στη Νομαρχία. Πράγματι η μάζα εν διαδηλώσει τράβηξε στη Νομαρχία.

Τότε βγήκε ο γνωστός ρεφορμαστής ηγέτης Μαρινέλης και πρότεινε τη διάλυση των συγκεντρωμένων λέγοντας ότι η επιτροπή συζητά τα αιτήματα, ενώ η επιτροπή είχε διωχτεί. Οι συγκεντρωμένοι γιουχάισαν τον Μαρινέλη, φωνάζοντας ότι θέλουν την άμεση λύση των ζητημάτων τους γιατί απελπίστηκαν πια να περιμένουν. Μετά υπό τον Μαρινέλη βγαίνει και ο νομάρχης και λέει κι αυτός να διαλυθούν γιατί αν δεν διαλυθούν δε θα είνει υπεύθυνος για ό,τι συμβεί. Οι συγκεντρωμένοι εργάτες του απάντησαν τότε ότι δεν θα διαλυθούν αν δεν γίνουν δεχτά τα αιτήματά τους και τον καθιστούν υπεύθυνο για ό,τι συμβεί.

Δεν πέρασαν λίγα λεπτά και ακούστηκαν οι ξηροί κρότοι των πολυβόλων. Δεκάδες εργατών πέφτουν κάτω αιμόφυρτοι.

Από κείνη τη στιγμή η μάχη άναψε συνεχίστηκε ως την επομένη το απόγευμα στις 4 η ώρα.

Από κείνη την ώρα ως την άλλη μέρα έπεφταν χάμω κορμιά εργατών. Ας σημειωθεί κι αυτό το χαρακτηριστικό: Διάφοροι φασίστες είχαν πιάσει τις στέγες των σπιτιών και με πιστόλια πυροβολούσαν πάνω στους εργάτες.

Ονομαστικά σας καταγγέλω δύο: τον απόστρατο συνταγματάρχη Ιερωνυμάκη που μαζύ με 5 φασίστριες πυροβολού΄σε από το σπίτι του και τον οργανωτή της φασιστικής νεολαίας Μηνά Φουτσιέρη που με το περίστροφο στο χέρι κυνηγούσε να σκοτώσει τον υποψήφιο του Ενιαίου Μετώπου σ. Σταύρο Τραμπακόπουλο.

Επειδή δεν τα κατάφερε τραυμάτισε δυό εργάτες.

Όλους όμως αυτούς τους δολοφόνους και φονιάδες τους σημείωσε το προλεταριάτο του Ηρακλείου για τον τελικό λογαριασμό”.