Η επιδίωξη των κατηγορουμένων στη δίκη της “17 Νοέμβρη” αλλά και των συνηγόρων τους, στο πλαίσιο της χαραγμένης υπερασπιστικής γραμμής, να παρουσιαστεί η εγκληματική δράση τους - όσων τουλάχιστον ομολογούν τη συμμετοχή τους στην οργάνωση - ως πηγάζουσα από πολιτικά κίνητρα και επαναστατική διάθεση, έχει αρχίσει να παίρνει συγκεκριμένη μορφή τώρα που η δίκη βρίσκεται στο στάδιο της κατάθεσης των μαρτύρων υπεράσπισης.
Οι μάρτυρες υπεράσπισης θα καταθέσουν σχετικά με την προσωπικότητα κάποιων κατηγορουμένων, την πολιτικοκοινωνική τους διαδρομή, τις κοινωνικές τους ευαισθησίες και ανησυχίες, τα “ευγενή” τους κίνητρα, τον αντικαταπιεστικό τους προσανατολισμό και άλλα πολλά.
Θα προβούν σε κρίσεις κοινωνικοηθικού χαρακτήρα σχετικά με τις προθέσεις των κατηγορουμένων και της οργάνωσης συνολικά, ώστε να γλυκάνει η αγριότητα των εγκληματικών πράξεων και να μαλακώσει η σκληρή εικόνα των προσώπων των κατηγορουμένων.
Ουσιαστικά οι καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης είναι το χαλί για να περάσει η διαδικασία στο στάδιο των απολογιών των κατηγορουμένων, που αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και από τους δικαστές και από την κοινή γνώμη.
Οι κατηγορούμενοι, και τώρα αλλά κυρίως με τις απολογίες τους, θα προσπαθήσουν να διασώσουν τη μερική λαϊκή αποδοχή που απολάμβανε σε κοινωνικό επίπεδο η οργάνωση, ως τιμωρού του “σάπιου κατεστημένου”, και η όποια αποδοχή αυτή να συμπεριλάβει πλέον και τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους.
Διαισθάνονται ή αντιλαμβάνονται ότι οι ίδιοι δεν είναι αντάξιοι των φαντασιώσεων του κόσμου περί της ταυτότητας και ποιότητας των προσώπων που κρύβονταν πίσω από την πολυτελή εγκληματική δραστηριότητα της οργάνωσης.
Η αποκάλυψη των προσώπων των μελών της “17 Νοέμβρη” - όποιων εν πάση περιπτώσει αποδειχτεί ότι συμμετείχαν - από μόνη της απομυθοποιεί την πρώην οργάνωση “φάντασμα”, πολύ περισσότερο όμως την εξευτελίζει εάν αποδειχτεί ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα ήταν ανίκανα να έχουν ευγενείς κοινωνικούς και πολιτικούς στόχους.
Οι συνήγοροί τους γνωρίζουν καλά, ότι διατρέχουν τον κίνδυνο, το σύνολο της κοινής γνώμης να γυρίσει παντελώς την πλάτη της με αηδία στους συγκεκριμένους κατηγορούμενους, θεωρώντας τους θλιβερές μετριότητες που οι μεν από δειλία αρνούνται την συμμετοχή τους στην οργάνωση οι δε “καρφώνουν” τους συντρόφους τους και μετά το μετανιώνουν.
Ελπίζουν ότι, εάν καταφέρουν να διασπάσουν σε επίπεδο εντυπώσεων τον αμιγή εγκληματικό χαρακτήρα των πράξεών τους, αλλά και να διατηρήσουν ένα πυρήνα υποστηρικτών στα μέσα ενημέρωσης και στην κοινωνία, αυτό μακροπρόθεσμα θα έχει και πρακτικό αντίκρισμα στις ποινές που θα επιβληθούν στο δεύτερο τουλάχιστον βαθμό εκδίκασης της υπόθεσης.
