Του Γιάννη Ζωράκη

Τριάντα τρία χρόνια πολιτισμικής προσφοράς στο Ηράκλειο συμπληρώνει ο κ. Μανώλης Μακράκης, προσφέροντας από το 1975 έως σήμερα, πολλές και διαφορετικές εκδόσεις έργων διανοίας, στους ανθρώπους που αναζητούν νέους, πνευματικούς ορίζοντες.

Έχοντας στο πλευρό του, καθʼ όλο αυτό το διάστημα τον φίλο και κουμπάρο του Κωνσταντίνο Στρατάκη, ο κ. Μακράκης, αφήνει για λίγο το εμπόριο, που αποτελεί τη βασική ασχολία του, προκειμένου να συνεισφέρει με τον τρόπο του στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της πόλης.



Έναυσμα



“Πάντα ήθελα να προσφέρω στον πολιτισμό, αν και η πρώτη μου προσπάθεια το 1976, έγινε με αφορμή ένα περιοδικό που αναφέρονταν στις ηλεκτρικές συσκευές” δηλώνει ο κ. Μακράκης, για να διευκρινίσει πως επειδή δεν υπήρχε τότε επαρκής ενημέρωση αναφορικά με το ηλεκτρικό ρεύμα, το πρώτο του περιοδικό “Σπίτι και ζωή” έδινε συμβουλές και απαντήσεις στους πολίτες αναφορικά με τους κινδύνους του ηλεκτρισμού και την ορθολογική χρήση των ηλεκτρικών συσκευών. Από το πρώτο όμως κιόλας βήμα του ο κ. Μακράκης, ασχολήθηκε και με τον πολιτισμό, καθώς ανάμεσα στις σελίδες του περιοδικού υπήρχαν άρθρα για πολιτιστικές εκδηλώσεις, αλλά και εκθέσεις που γίνονταν στο Ηράκλειο.

“Τότε άρχιζαν δειλά οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, ειδικά στα χωριά και χρειάζονταν κάποια συμπαράσταση” επεξηγεί.



Δράση

Πολλές ακόμα δράσεις που συνέβαλαν στον πολιτισμό είχε από τότε μέχρι σήμερα ο κ. Μακράκης, ο οποίος επιθυμούσε διαρκώς να προσφέρει. Ανάμεσα σε αυτές κάποια μονόφυλλα με συμβουλές, ο όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, καθώς και οι χάρτες με τους δήμους του Ηρακλείου και της Κρήτης.

“Τα μονόφυλλα, τα έπαιρναν οι γονείς και τα έβαζαν στα δωμάτια των παιδιών τους” αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Μακράκης, ενώ συνεχίζοντας προσθέτει: “Πίστευαν πως έστω και μια συμβουλή να μείνει στο παιδί, θα ήταν θετικό. Όμως και ο όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχε απήχηση, διότι δεν τον γνώριζε ο κόσμος, αλλά και οι χάρτες των δήμων που θεωρώ πως ωφέλησαν αρκετούς και κυρίως εκπαιδευτικούς”.



Πνευματικοί

Σταλακτίτες



Από το 2000 και μετά, η συνεργασία του κ. Μακράκη με τον κ. Στρατάκη, επικεντρώθηκε στην έκδοση ενός εξαμηνιαίου περιοδικού με τον τίτλο “Πνευματικοί Σταλακτίτες”.

“Οι Πνευματικοί Σταλακτίτες άρχισαν το 2000 όταν πλέον είχα ηρεμήσει και μπόρεσα να ομαδοποιήσω αρκετά ρητά που είχαν προκύψει από το διάβασμα μου” λέει ο κ. Μακράκης, διευκρινίζοντας: “Με την αμέριστη συμπαράσταση του φίλου και κουμπάρου Κωνσταντίνου Στρατάκη, αρχίσαμε δειλά, για να φτάσουμε σήμερα στο 16ο τεύχος μας”.

Όπως κάνει σαφές ο κ. Μακράκης, η αγάπη του αυτή για προσφορά τον οδήγησε στο να φτιάξει ένα περιοδικό που ξεκίνησε από 2000 φύλλα και σήμερα έχει φτάσει τα 12000.



Συμβολή



Ουσιαστική σʼ όλη αυτή την προσπάθεια ήταν η συμβολή του καθηγητή κ. Κωνσαντίνου Στρατάκη.

“Από μαθητής είχα έφεση να συγκεντρώνω φράσεις, τις οποίες έλεγα στο Μανώλη και σιγά – σιγά, αρχίσαμε να τις μαζεύουμε και να τις ομαδοποιούμε” αναφέρει ο κ. Στρατάκης, για να εξηγήσει πως έτσι κάπως ξεκίνησε η κοινή πορεία προσφοράς στον πολιτισμό, των δύο κουμπάρων. Αναφερόμενος σε αυτούς κάθε αυτούς τους “Πνευματικούς Σταλακτίτες” και τον στόχο τους, ο κ. Στρατάκης υποστηρίζει:

“Τα θέματα των περιοδικών καλύπτουν μια ευρύτερη πνευματική γκάμα κι έχουν αποδείξει μέσα από την πορεία τους πως έχουν σημαντικό αντίκτυπο για την κοινωνία”.

Όπως προσθέτει στη συνέχεια ο καθηγητής, αρκετοί είναι οι εκπαιδευτικοί που αντλούν κατά καιρούς θέματα από το περιοδικό ή συμβουλεύονται συγκεκριμένα τεύχη για κάποιες πληροφορίες.

Αντίδωρο



Ως “πνευματικό αντίδωρο” προς τους καταναλωτές, βλέπει τους “Πνευματικούς Σταλακτίτες” ο κ. Μακράκης, για τους οποίους μάλιστα έχει βραβευτεί από φιλολογικούς και πνευματικούς ομίλους. “Αισθανόμουν πάντοτε την υποχρέωση να ανταποδώσω στο κοινό του Ηρακλείου την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη που δείχνει σʼ εμάς” υποστηρίζει, τονίζοντας: “Αυτός είναι ανάμεσα σε πολλούς άλλους ο λόγος που εκδίδω το συγκεκριμένο περιοδικό, δείχνοντας στον κόσμο πως η επιχείρηση μου έχει να προσφέρει περισσότερα πράγματα, πέρα από μια συναλλαγή ή μια αγοραπωλησία”.