Συγκλονιστικά είναι τα όσα περιγράφει στις καταθέσεις του, στις 30 Ιουνίου και στις 2 Ιουλίου - ο αστυνομικός Γ. Πουλιανάκης που έχει τραυματιστεί στο πόδι, το περιεχόμενο των οποίων δεν είχε γίνει γνωστό μέχρι σήμερα.
Ο αστυνομικός περιγράφοντας τη διαδρομή που έκαναν ο ίδιος και οι δύο συνάδελφοι του για να φθάσουν στη φυτεία, αναφέρει μεταξύ άλλων: « Φθάνοντας στο ποτάμι, στρίψαμε δεξιά και παράλληλα προς το ποτάμι. Νωρίτερα στην πορεία μας είχαμε συναντήσει ένα σκύλο μέσα σε ένα βαρέλι, έξω από ένα σπίτι. (Το σπίτι και ο σκύλος ανήκουν στον 32χρονο κτηνοτρόφο που κρατείται). Μετά συναντήσαμε μία αντλία που ήταν σε κοντινή απόσταση από τη φυτεία. Στην είσοδο της ήταν τοποθετημένα κλαδιά, το ένα πάνω στο άλλο, τα οποία μου έδωσαν την εικόνα ότι ήταν τοποθετημένα κατά αυτόν τον τρόπο ώστε ο δράστης, όταν πήγαινε στη φυτεία και τα έβλεπε να έχουν μετακινηθεί ή πατηθεί, να καταλάβει ότι κάποιος άλλος είχε πάει, ήταν το σημάδι του. Απλά έβγαλα τα κλαδιά και τα τοποθετήσαμε όπως ακριβώς ήταν».
Σε άλλο σημείο αναφέρει: « Έπεσα μπρούμυτα και παρατηρούσα ένα τμήμα του μονοπατιού περίπου ενός μέτρου, λίγο πριν από την είσοδο της φυτείας, δηλαδή προς τη μεριά των σπαρτών. Τα πόδια μου ήταν προς το νερό του ποταμού. Στο δεξί μου χέρι, κολλητά με μένα ήταν ο Γενιτσαρίδης, ο οποίος ήταν καθιστός και κοίταζε προς το ποτάμι, αριστερά-δεξιά, διότι δεν γνωρίζαμε αν υπήρχε άλλο μονοπάτι. Ακόμα πιο δεξιά μου αλλά κολλητά με το Γενιτσαρίδη ήταν ο ανθυπαστυνόμος, πάντα σε χαμηλό κάθισμα, καθήμενος ή στα γόνατα» και συνεχίζει σε άλλο σημείο: « Περίπου στις 20.30 και ενώ είχε αρχίσει να σουρουπώνει, όμως υπήρχε αρκετά καλή ορατότητα που μπορούσες να διακρίνεις τα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου, άκουσα ένα περίεργο θόρυβο, ότι κάποιος άνθρωπος πατάει χόρτα, προερχόμενος από την πλευρά της φυτείας. Αμέσως με νεύμα ειδοποίησα τους συναδέλφους να μη μιλάμε, επειδή κάποιος είχε έρθει. Αυτό τον άνθρωπο δεν τον αντιλήφθηκα να περνάει από το σημείο που παρατηρούσα και εκτιμώ ότι δεν πέρασε από ʽκει. Μετά από μία μικρή παύση δύο-τριών λεπτών, άκουσα το θόρυβο του μεταλλικού χερουλιού του κουβά και κατάλαβα ότι κάποιος τον έπιασε. Κρατούσαμε και οι τρεις τα όπλα στα χέρια μας από την στιγμή που κατεβήκαμε στη φυτεία.
Η στιγμή της επίθεσης
Τότε είδα τον ανθυπαστυνόμο να ανασηκώνεται λίγο και να φωνάζει «αστυνομία» και πριν ολοκληρώσει τη λέξη άκουσα μια ριπή από όπλο, ενώ ταυτόχρονα ένιωσα ένα κάψιμο στο αριστερό μου πόδι, ένιωσα να χάνω την ισορροπία μου.
Έπεσα κάτω με την πλάτη. Σύρθηκα προς τα πίσω για να καλυφθώ. Δεν ανταπέδωσα τους πυροβολισμούς γιατί μπροστά μου είχα τους συναδέλφους. Οι δύο ήταν πεσμένοι κάτω και αμίλητοι. Το δράστη που μας πυροβόλησε, δεν τον είδα καθόλου. Αφού πέρασαν δύο τρία λεπτά, απευθυνόμενος στους συναδέλφους μου, ρώτησα: «τι έγινε, ο δράστης έφυγε;» Τότε ο ανθυπαστυνόμος μας απάντησε: «μας πυροβολήσανε, έχω φάει και εγώ σφαίρα».
“Να, ο εχθρός”
Σύμφωνα με την κατάθεση του αστυνομικού Πουλιανάκη, άκουσε το Γενιτσαρίδη να του λέει: «Ρε παιδιά, μας σκοτώσανε; Γιώργο βοήθησε με».
Του είπα ότι είχα και εγώ δεχθεί σφαίρα και δεν μπορούσα να το βοηθήσω. Αμέσως μετά είπε «να ο εχθρός» και άρχισε να πυροβολεί, όπως ήταν πεσμένος, χωρίς να βλέπω τα χέρια του. Δεν σήκωσε όμως σε καμία περίπτωση το χέρι με το πιστόλι ψηλά για να πυροβολήσει. Αμέσως μετά ο ανθυπαστυνόμος πήρε το πιστόλι από το Γενιτσαρίδη επειδή του φώναζα «πάρε του το όπλο, θα μας σκοτώσει». Ο 38χρονος αστυνομικός σύμφωνα με την αστυνομία είχε υποστεί σοκ.
Σε σχέση με την εμπλοκή, ο Πουλιανάκης αναφέρει: «Όταν πια το πεδίο ήταν ανοιχτό, πυροβόλησα μια φορά με το υπηρεσιακό μου πιστόλι. Η πρόθεση μου ήταν να ρίξω πολλές φορές, πλην όμως το όπλο μου έπαθε εμπλοκή.
Έβγαλα τη γεμιστήρα από το όπλο μου, για να δω τι σφαίρες είχα για να δω τι θα κάνω. Βγάζοντας τη γεμιστήρα, διαπίστωσα ότι ήταν γεμάτη και την τοποθέτησα και πάλι, όμως δεν μπορούσα να πυροβολήσω».
Τι καταθέτει ο ανθυπαστυνόμος
Την πεποίθηση του ότι θα αναγνωρίσει το δράστη της αιματηρής επίθεσης όταν τον αντικρίσει, εκφράζει ο ανθυπαστυνόμος που ήταν τελικώς και ο μοναδικός από τους τρεις που πρόλαβε να συγκρατήσει τα χαρακτηριστικά του ενόπλου, έστω για λίγα δευτερόλεπτα.
Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, ο ανθυπαστυνόμος περιγράφει το δράστη ως εξής: « ήταν γύρω στο 1,70 με 1,75.
Γεροδεμένος, γεμάτος με κοιλιά, είχε μουστάκι με μύτη στις άκρες, ευθεία και λίγο κλίση προς τα κάτω, όχι στριφτό. Τα μαλλιά του ήταν κανονικά στο μέγεθος, χρώματος καστανού. Ήταν στρογγυλοπρόσωπος. Το χρώμα του σώματος του (υπενθυμίζεται ότι ο δράστης ήταν ημίγυμνος) δεν ήταν μαύρο, αλλά πλησίαζε προς το σταρένιο».
Ο 32χρονος υποστηρίζει ότι ουδέποτε είχε μουστάκι αλλά γένια, τα οποία ξυρίζει ανά δύο-τρεις ημέρες ή ανά εβδομάδα.
Αστυνομικοί εκτιμούν ότι ίσως λόγω της σύγχυσης και της έντονης φόρτισης που επικρατούσε, ο ανθυπαστυνόμος να έχει κάνει κάποια λάθος εκτίμηση, όμως η λεπτομερής περιγραφή που δίνει, δείχνει έναν άνθρωπο με απόλυτη βεβαιότητα στα λεγόμενα του.

