Σεβασμός
“Ποιον ακριβώς εκβιάζει ο ποδοσφαιριστής όταν αξιώνει τον σεβασμό των όρων του συμβολαίου του; Την αγαθή, καλοσυνάτη ΠΑΕ που πιάστηκε κορόιδο όταν γίνονταν οι διαπραγματεύσεις; Α, όχι μόνο: όποιος ποδοσφαιριστής δεν ανέχεται να θεωρείται το συμβόλαιό του χρησιμοποιημένο χαρτί υγείας, σε τελική ανάλυση «προσβάλλει τον λαό της ομάδας». Τι θα πει «από πού κι ως πού»; Από εκεί που αρχίζει να εφαρμόζεται μεταβατική ιδιότητα μέχρι το –εξ ορισμού απροσδιόριστο– ανώτατο σημείο λογικής αυθαιρεσίας! Ο οπαδός ταυτίζεται με μία ομάδα, διότι επιθυμεί να νιώθει νικητής έστω και διά αντιπροσώπου. Την ομάδα την εκπροσωπεί η διοίκηση της ΠΑΕ. Κατά συνέπεια, όποιος έχει «ανοιχτούς λογαριασμούς» με την ΠΑΕ είναι εχθρός του κόσμου, εξαιρουμένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες οι οπαδοί «αντιπολιτεύονται» τη διοίκηση.
Α, κι ας μη μου πει κανείς πως άλλο είναι η απληρωσιά κι άλλο οι μεθοδεύσεις καταστρατήγησης συμβολαίων. Πρώτον, διότι δυσκολεύομαι να κατατάξω τις ωμότητες σε ανεκτές και μη. Δεύτερον, επειδή δεν υπέπεσε στην αντίληψή μου κανένα -ορατό διά γυμνού οφθαλμού- κύμα συμπαράστασης στους παίκτες του Αρη, τότε που η μεν ΠΑΕ έμπαινε στο άρθρο 44, εκείνοι κινδύνευαν να χάσουν τα λεφτά τους.
Ο οπαδός που ταυτίζεται απολύτως με την ομάδα-ΠΑΕ θεωρεί ενίοτε δική του… μαγκιά κάθε αποτελεσματική επίδειξη αμοραλισμού εκ μέρους της διοίκησης. Υπάρχει κάτι άλλο που τροφοδοτεί τη συναίνεση των (περισσότερων) οπαδών σε όσα προαναφέραμε; Δυστυχώς, ναι, υπάρχει κι άλλη πηγή κι ό,τι αναβλύζει από εκεί είναι ακόμη χειρότερο.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ
SPORΤDAY

