“Γίνεται να πωληθεί ο πρόεδρος του ΟΦΗ αντί για τον Σίμιτς;” ρώτησε χθες χαριτολογώντας ένας φίλαθλος της Κρητικής ομάδας, από εκείνους που προφανώς δεν πολύ συμπαθούν τον Φανούρη Βατσινά.
Την απάντηση του θα την πάρει χωρίς πλάκα, αν κοιτάξει να δει τι γίνεται στο πρωτάθλημα της Βʼ Εθνικής όπου μέχρι τώρα οι πιο ηχηρές μεταγραφές που έχουν γίνει είναι αυτές των προέδρων.
Ο Αχιλλέας Μπέος επέστρεψε στο προσκήνιο αγοράζοντας τις μετοχές του Ολυμπιακού Βόλου ενώ ο Θωμάς Μητρόπουλος που μέσα σε δύο χρόνια έριξε ισάριθμες κατηγορίες το Αιγάλεω συζητάει για να αγοράσει το πακέτο του Ηλυσιακού από τον Χριστοβασίλη ο οποίος ήθελε να αγοράσει από τον Κούγια τον ΠΑΣ αλλά “έφαγε πόρτα” και πάει τώρα να πάρει την Καλαμάτα από τον Γρηγορόπουλο. Ντόμινο εξελίξεων, δηλαδή, στο δεύτερο τη τάξει πρωτάθλημα το οποίο τη νέα σεζόν θα είναι σαφώς πιο ενδιαφέρον τόσο μέσα όσο κι έξω από τα γήπεδα. Ας μην ξεχνάμε ότι πέρα των Μπέου, Μητρόπουλου, Κούγια σʼαυτό το πρωτάθλημα θα μετέχει ο Ψωμιάδης (Καβάλα), ο Αρβανιτίδης (Βέροια), ο Καλογιάννης (Κέρκυρα), ο Κανελλάκης (Ιωνικός), ο Δαμήλος (Καλαμαριά). Παράγοντες που... υπόσχονται ότι θα δώσουν τον... καλύτερο εαυτό τους για να μην μας αφήσουν σε καμιά στιγμή να πλήξουμε.
Ε, δεν είναι και εύκολο εδώ που τα λέμε να περάσει απαρατήρητο το πρωτάθλημα της Βʼ Εθνικής με όλα αυτά τα πρόσωπα να πρωταγωνιστούν. Φανταστείτε την συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΠΑΕ τη νέα περίοδο. Σʼένα τραπέζι ο Κούγιας, ο Ψωμιάδης, ο Μητρόπουλος, ο Μπέος και όλοι οι άλλοι. Θα έχει πολύ γέλιο. Αν αναλογιστούμε ότι όλοι τους θέλουν την άνοδο, το... παρασκήνιο θα οργιάσει.
Φτάσαμε με λίγα λόγια, στην εποχή όπου αν μια ομάδα θέλει να διεκδικήσει την άνοδο και να επανέλθει στο προσκήνιο να καταφεύγει στο... παρασκήνιο προχωρώντας όχι σε μεταγραφή ποδοσφαιριστών αλλά σε μεταγραφές παραγόντων από εκείνους που σήμερα είναι εδώ και αύριο αλλού κι ενώ κάποιοι εξ αυτών έχουν και βεβαρημένο παρελθόν και παρτίδες με την ελληνική Δικαιοσύνη. Στην Ελλάδα όμως ποτέ η Πολιτεία δεν ενδιαφέρεται να προστατεύσει τις ομάδες όπως γίνεται στο εξωτερικό όπου δεν είσαι “καθαρός” ούτε έξω από το γήπεδο δεν σου επιτρέπουν να περάσεις πόσο δε μάλλον να αναλάβεις να διαχειριστείς τις τύχες μιας ομάδας. Στην Ελλάδα όπου όλα είναι “χύμα” αυτά δεν ισχύουν. Εδώ για να πάρεις πρωτάθλημα δεν χρειάζεται να έχεις την καλύτερη ομάδα απλά χρειάζεται να διαθέτεις “γερό δόντι”.
Η άνοδος από τις μικρότερες κατηγορίες στις μεγαλύτερες τις περισσότερες φορές κερδίζεται με τον τρόπο που περιμένουμε τη σειρά μας στην τράπεζα για να πάμε στο γκισέ. Με το χαρτάκι, προτεραιότητας, δηλαδή, όπου στο πρωτάθλημα δίνεται ανάλογα με το “δόντι” που έχει κάθε ομάδα. Να γιατί στην Ελλάδα οι μεταγραφές παραγόντων γίνονται σε μεγαλύτερη συχνότητα ακόμα κι από αυτές των ποδοσφαιριστών...
Νίκος Μαρκάκης

