Ο περιβόητος “στρατηγός” Τσουκάτος, φαρμακοποιός στο επάγγελμα, αν και ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από το ΕΚΚΕ έγινε το δεξί χέρι του Σημίτη. Ο ίδιος έλεγε πάντοτε ότι είναι υπεύθυνος για την άνοδο Σημίτη στην προεδρία ΠΑΣΟΚ και φυσικά την πρωθυπουργία(η οποία ειρήσθω εν παρόδω ξεκίνησε το 1994 από το Ηράκλειο!). Και τελικά αποτέλεσε ένα σημαντικό κρίκο στο σύστημα διακυβέρνησης που εγκαθιδρύθηκε μετά το 1996 με την άνοδο του κ. Κ. Σημίτη στην εξουσία. Ενας κρίκος που λειτούργησε στο παρασκήνιο, σε επίπεδο εσωκομματικών συσχετισμών αλλά και στο μέτωπο του Τύπου, της περιφερειακής παρέμβασης ή ακόμη και διάφορων επιχειρηματικών κέντρων .

Ο Τσουκάτος δραστηριοποιήθηκε σε δύσκολες και κρίσιμες στιγμές, σε πολιτικές και κομματικές μάχες με σταθερό προσανατολισμό την επικράτηση του Κ.Σημίτη. Και το άστρο του συνεχώς κέρδιζε πόντους. Σε μια από αυτές όμως τις μάχες, στο περίφημο συνέδριο του ʼ99, άρχισε να δύει το άστρο καθώς πρωτοκλασάτα στελέχη -με πρώτη τη Βάσω Παπανδρέου- καταφέρθηκαν εναντίον του. Ήρθε και η περίφημη κρουαζιέρα με τον Κόκkαλη, η κόντρα με τον Πάγκαλο που τον οδήγησαν τότε οριστικά εκτός πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Ο “στρατηγός” Τσουκάτος ξηλώθηκε σε μία νύχτα, στο τέλος του Μαρτίου το 1999 και έκτοτε πολλοί έκαναν πως δεν τον ήξεραν. Άνθρωποι που ευνοήθηκαν, στελέχη που τους είχε βοηθήσει, καναλάρχες, εκδότες που έπαιζαν στις παρυφές της εξουσίας.



Η κρουαζιέρα

και τα παιγνίδια



Στον Τσουκάτο αρέσουν όπως αποδείχθηκε οι κρουαζιέρες. Όπως εκείνο το Σαββατοκύριακο για το οποίο είχε γραφτεί ότι αν δεν φυσούσαν πολλά Mποφόρ το σκάφος του κ. Σ. Κόκκαλη θα είχε φθάσει κανονικά στον προορισμό του, στη Μύκονο, και δεν θα χρειαζόταν να πιάσει στην Τζια. Ο Θ. Τσουκάτος, ο οποίος επέβαινε του σκάφους, δεν θα τηλεφωνούσε στον Θ. Πάγκαλο για να φάνε όλοι μαζί. Ο Θ. Πάγκαλος δεν θα εμπνεόταν για να διηγηθεί μια παρόμοια ιστορία ¬ αν και χωρίς ονόματα ¬ στο Εκτελεστικό… Η «Ελευθεροτυπία», τότε έχει κατηγορήσει ανοιχτά τον βουλευτή του ΠαΣοΚ ότι μεσολαβεί υπέρ της δημιουργίας δικτύου επαρχιακών τηλεοπτικών σταθμών από τον κ. Κόκκαλη. Ο κ. Τσουκάτος έχει απαντήσει ότι όλα αυτά είναι ψέματα και ότι δεν έχει σε καμία περίπτωση εμπλακεί με τα επιχειρηματικά σχέδια του συγκεκριμένου ή άλλου επιχειρηματία.

Αλλά είναι αλήθεια ότι ο κ. Τσουκάτος χειρίστηκε τέτοιες υποθέσεις του Τύπου ίσως και χωρίς κανένας να του το επιβάλει. Προεκλογικώς χειρίστηκε με τρόπο απίστευτο ένα δίκτυο περιφερειακών Μέσων Ενημέρωσης (και στο Ηράκλειο) με τα οποία μιλούσε καθημερινώς και σχεδόν έδινε εντολές αφού χειριζόταν και ζητήματα που είχαν να κάνουν με τη διαφημιστική πίτα. Και όχι μόνο. Είναι γνωστό και από δημοσιεύματα ότι ο κ. Τσουκάτος είχε εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον «να σωθεί» ο τηλεοπτικός σταθμός Σκάι (σήμερα Alpha), ο οποίος τότε βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Διατηρούσε σχέσεις με διευθυντικά στελέχη εφημερίδων τα οποία αρεσκόταν να ενημερώνει πρωτοβουλιακά «εκ μέρους του pρωθυπουργού» παρά τη δυσαρέσκεια που προκαλούσε στην οδό Ζαλοκώστα. Ο κ. Τσουκάτος κινήθηκε στα ακραία όρια των πολιτικών αρμοδιοτήτων του κάτι που προκάλεσε δυσαρέσκειες, αντιπάθειες και συγκρούσεις. Ο κ. Τσουκάτος προσωποποίησε την εικόνα του ανθρώπου «που κινεί τα νήματα στο παρασκήνιο» και δημιούργησε το δικό του μύθο. Είχε την ικανότητα να γεννάει αντιπαλότητες, να συγκρούεται ακόμη και με ανθρώπους του…Και γιʼαυτό σε κάθε εις βάρος του κρίση τον αφήνει μόνο. Εντελώς μόνο…



Το Ηράκλειο



Ο Κώστας Σημίτης έδεσε με τον Τσουκάτο παρότι είχαν διαφορετικές καταγωγές και αφετηρίες. Ο ένας μεγαλοαστός του Κολωνακίου και της οδού Αναγνωστοπούλου και ο άλλος από το Λεωνίδιο-ένα μικρό καφενείο διατηρούσε ο πατέρας του. H χημεία και η κουλτούρα τους δεν έδεναν. Λένε ότι για πρώτη φορά έφαγαν μαζί οικογενειακώς, έξι χρόνια μετά τη γνωριμία τους! Συγκεκριμένα την επομένη του συνεδρίου του 1996, όταν το ζεύγος Σημίτη κάλεσε τους Τσουκάτους σε κοσμικό εστιατόριο κοντά στον «Ευαγγελισμό». Η δεύτερη φορά ήταν μετά το πολιτικό μνημόσυνο του Α. Παπανδρέου, στο Μέγαρο Μουσικής, ένα χρόνο μετά. Ούτε η κ.Δάφνη ήθελε στενές σχέσεις με την κ.Πόπη Τσουκάτου…

Κι όμως ξεκίνησαν μαζί ένα αγώνα για να κατακτήσουν την εξουσία και το κατάφερε…ο Σημίτης! Μόνος του δεν θα μπορούσε και αυτό τον μύθο τον έπλασε ο Τσουκάτος. Ο οποίος στα 9 χρόνια που έμειναν μαζί ήταν πάντα η σκιά του…

Η μεγάλη πορεία άρχισε όλως τυχαίως από το Ηράκλειο όταν ο κ.Σημίτης ήρθε εδώ το 1994 ως υπουργός Βιομηχανίας Έρευνας και Tεχνολογίας. Είχε στην αρμοδιοτητά του το ΙΤΕ και το βράδυ που έμεινε στο Ηράκλειο ο Τσουκάτος του οργάνωσε μια ʽφιλική βραδιάʼ στον Αρόλιθο. Εκεί έδωσε το “παρών” όλο το ʽκαλό Ηράκλειοʼ: Επιχειρηματίες, αστοί του Ηρακλείου, επιστήμονες, αλλά και στελέχη του κόμματος που είχαν ανακαλύψει τον εκσυγχρονισμό πριν τους ανακαλύψει εκείνος! Η βραδιά κύλησε καταπληκτικά για τον κ.Σημίτη.

“Ξεθάρρεψε εκείνο το βράδυ στο Ηράκλειο, είδε ότι μπορεί να κάνει την παραπάνω κίνηση και αρχίσαμε από εκεί και μετά να οργανώνουμε ανάλογες φιλικές συγκεντρώσεις σε όλο τον ελλαδικό χώρο”, θα εξομολογηθεί αργότερα ο Θ.Τσουκάτος.



Πώς ξεκίνησαν



Η σχέση των δύο πάντως είχε ξεκινήσει τις παραμονές του συνεδρίου του 1990, όταν ο κ. Σημίτης συναντήθηκε με τον τότε γραμματέα της Α΄ Αθήνας Θ.Τσουκάτο. Λένε ότι ο Σημίτης εντυπωσιάστηκε από τις προτάσεις κι από εκείνη τη στιγμή «κόλλησαν»! Δεν ήταν έτσι ακριβώς τα πράγματα, αλλά τι σημασία έχει…Εκεί γνωρίστηκαν πάντως…

Μετά τη συνάντηση του 1990 ο κ. Τσουκάτος έγινε τακτικός θαμώνας στο γραφείο του κ. Σημίτη στην οδό Ακαδημίας, όπου μονίμως παρών ήταν ο κ. Ν. Θέμελης. Όλοι συμπάθησαν τον πρώην ΕΚΚίτη –ακόμη και ο Βέλτσος είχε εκφραστεί ευνοικά για τον Τσουκάτο!.

Την 1η Δεκεμβρίου 1993 συνεδρίασε για πρώτη φορά η «ομάδα Σημίτη. Στη συνέχεια ήρθαν στο Ηράκλειο για ομιλία και από εκεί στο Ρέθυμνο για μια συνάντηση με στελέχη. Αλλη μια φορά πήγαν στη Δράμα για δουλειά του υπουργείου και το βράδυ βρέθηκαν στην Καβάλα. Κάποτε πετάχτηκαν στην Πάτρα για μυστική σύσκεψη στο σπίτι ενός γιατρού. Την ίδια χρονιά, ο Τσουκάτος δημιούργησε το περίφημο «δίκτυο επικοινωνίας», έναν μηχανισμό στελεχών στον οποίο στηρίχθηκε η επικράτηση Σημίτη, τόσο έναντι των εσωκομματικών αντίπαλων του όσο και απέναντι στους άλλους τρεις της «ομάδας των τεσσάρων».

Μάλιστα στον Τσουκάτο χρέωναν ακόμη και εκείνες τις δραστηριότητες που δεν…γούσταρε να κάνει ο Σημίτης. Τον πίεζε να συναντήσει στελέχη, να επιστρέψει από τη Σίφνο όταν η χώρα είχε παραδοθεί στις πυρκαγιές, να μιλήσει σε λαϊκή συγκέντρωση στην Καλλιθέα, να πάει σε πρόωρες εκλογές. Μόνος εκείνος επέμενε να πάνε σε εκλογές τότε.

«Αν χάσουμε θα κρεμάσουμε τον Τσουκάτο στο Σύνταγμα» απειλούσε ο Πάγκαλος τον Αύγουστο του 1996 στη συνεδρίαση του Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ στην οποία ελήφθη η απόφαση για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Ο Τσουκάτος με επαφή και πληροφόρηση από όλα τα σημεία της επικράτειας έβλεπε ότι η δυναμική που είχε δημιουργήσει ο κ. Σημίτης μπορούσε να χαθεί εάν δεν πήγαιναν σε εκλογές.

Νωρίτερα τον Ιούλιο ο κ. Τσουκάτος πήγε στο Μέγαρο Μαξίμου και ζήτησε να συζητήσουν «μόνο οι δύο τους». Εκτός από τα άλλα επιχειρήματα προσκόμισε και δημοσκοπήσεις που έδειχναν «εκλογική νίκη με τρεις μονάδες και άνω». Αυτή τη φορά τον έπεισε. Την επομένη ο κ. Σημίτης έκανε μια δήλωση ότι… δεν θα γίνουν πρόωρες εκλογές και έφυγε για διακοπές στη Σίφνο.

Τα στελέχη της κυβέρνησης και η αντιπολίτευση έφυγαν αμέριμνοι για διακοπές τους. Ο κ. Τσουκάτος έμεινε πίσω και με μια μικρή ομάδα έμπιστών του ετοίμασε το σχέδιο του εκλογικού αγώνα που είχε ως προϋπόθεση επιτυχίας τον αιφνιδιασμό.

Στις 22 Αυγούστου ο κ. Σημίτης συγκάλεσε το Ε.Γ. αλλά τα μέλη του εξακολουθούσαν να έχουν επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητα μιας εκλογικής αναμέτρησης με τον κ. Μιλτ. Εβερτ να κερδίζει πόντους.

Ο Σημίτης έδειξε αποφασισμένος και την επομένη πήγε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όρισαν την ημερομηνία των εκλογών στις 22 Σεπτεμβρίου. Τις εκλογές τις κέρδισαν και ο Τσουκάτος βρέθηκε στο ζενίθ του πολιτικού του θρύλου. Το άστρο δεν διήρκεσε πολύ. Τον Μάρτιο του 99 ο στρατηγός είδε να του ξηλώνουν ατιμωτικά τα γαλόνια του…