“Την ακρίβεια παράγει το κράτος”, δήλωσαν χθες οι βιομήχανοι, που θεωρούν ότι οι κερδοσκόποι είναι το μόνιμο άλλοθι της πολιτικής ανεπάρκειας

Με επίθεση κατά της κυβέρνησης πήρε χθες θέση ο ΣΕΒ για το θέμα της ακρίβειας. Σε υψηλούς τόνους ζητά από την κυβέρνηση να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της για την ακρίβεια, η οποία -όπως σημειώνει- στη χώρα μας «είναι δομικό και όχι συγκυριακό πρόβλημα, πολυδιάστατο και όχι μονοσήμαντο» και να πάψει να χρησιμοποιεί ως άλλοθι τους δήθεν κερδοσκόπους επιχειρηματίες για να καλύψει την πολιτική ανεπάρκεια.

Ως βασική πηγή ακρίβειας λειτουργεί το ίδιο το κράτος και η πραγματικότητα αυτή συστηματικά αποσιωπάται, υποστηρίζει ο Σύνδεσμος σε ανακοίνωση-τοποθέτηση του για την ακρίβεια.

«Πάνω από τα μισά χρήματα που βγαίνουν κάθε μήνα από τον οικογενειακό προϋπολογισμό πάνε σε λογαριασμούς του Κράτους και υπόκεινται σε πληθωριστικές στρεβλώσεις που προκαλεί η παρέμβαση του Κράτους» αναφέρει ο ΣΕΒ και τονίζει ότι «το κράτος, λοιπόν, είναι αυτό που οφείλει πρώτο να δώσει το καλό παράδειγμα, λαμβάνοντας δομικά μέτρα κατά του κακου εαυτού του αντί να μεταθέτει τις ευθύνες».

Όσες επιχειρήσεις μπορούσαν, στρατεύθηκαν στη μάχη κατά της ακρίβειας συγκρατώντας όσο μπορούσαν τις τιμές τους, τονίζει ακόμη ο Σύνδεσμος προσθέτοντας ωστόσο ότι «ο επιχειρηματικός κόσμος υφίσταται άμεσα -όπως το κοινωνικό σύνολο στο οποίο ανήκει- τις συνέπειες της κρίσης».

Σε ό,τι αφορά τα μέχρι τώρα μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, ο ΣΕΒ «αδειάζοντας» εμμέσως τον υπουργό Ανάπτυξης Χρ.Φώλια, μιλά για «μέτρα-ξόρκια αποσπασματικού χαρακτήρα, με τη συνήθη δαιμονολογία και την αλληλομετάθεση ευθυνών».

Καταλήγοντας, ο ΣΕΒ ζητά την άμεση λήψη διαρθρωτικών μέτρων και καταθέτει προτάσεις.

Ειδικότερα, στην τοποθέτηση του ΣΕΒ για την ακρίβεια αναφέρεται: «η ακρίβεια που “πνίγει” τα νοικοκυριά, αν και επιδεινώνεται από την παγκόσμια κρίση, αποτελεί για την Ελλάδα ένα πρόβλημα δομικό και όχι συγκυριακό, πολυδιάστατο και όχι μονοσήμαντο, επισημαίνει ο ΣΕΒ για την ακρίβεια στην Ελλάδα σημειώνοντας ότι η μόνιμη διαφορά του 35% στον πληθωρισμό της χώρας μας έναντι του μέσου ευρωπαϊκού, αντικατοπτρίζει τις στρεβλώσεις του οικονομικοπολιτικού μας μοντέλου».

«Κάθε πρόβλημα που μας ταλανίζει σήμερα, έχει τη ρίζα του σε μια απόφαση που δεν πήραμε, σε μια τομή που αναβλήθηκε, σε μια μεταρρύθμιση που δεν αποτολμήθηκε στις τελευταίες δεκαετίες. Τώρα που πράγματι απειλείται η δυνατότητα επιβίωσης των ασθενέστερων τάξεων και η επίπλαστη, βασισμένη σε δάνεια, ευμάρεια των υπολοίπων, δικαίως αγωνιούμε για την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις της -μία μόνο από τις οποίες είναι η ακρίβεια», προσθέτει.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, επισημαίνει ο ΣΕΒ, «η πρωτοφανής έκρηξη στις τιμές καυσίμων, πρώτων υλών, τροφίμων και μετάλλων σε συνδυασμό με τη χρηματοπιστωτική κρίση, φουντώνει τον πληθωρισμό και δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας....Οι ανά τον κόσμο κυβερνήσεις αναζητούν μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα.....Σε καμία χώρα του κόσμου, ωστόσο, δεν έχουν ανακηρύξει το επιχειρηματικό κέρδος πρωταίτιο της ακρίβειας».

Στην Ελλάδα, αντίθετα, με μονοσήμαντη ευκολία και παρωχημένες ρητορείες, το θέμα της παγκόσμιας, αλλά και της γηγενούς κρίσης, αντιμετωπίζεται με μέτρα-ξόρκια αποσπασματικού χαρακτήρα, με τη συνήθη δαιμονολογία και την αλληλομετάθεση ευθυνών. Ήρθε, λοιπόν, η στιγμή να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους».

Η διαρκής αναζήτηση εξιλαστήριου θύματος στους 'κερδοσκόπους' της επιχειρηματικής δράσης δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι της πολιτικής αβελτηρίας ή ανεπάρκειας. Υπονομεύει εκείνες ακριβώς τις δημιουργικές δυνάμεις, στη δράση των οποίων υποχρεωτικά θα βασιστούμε για την έξοδο από την κρίση και, πάντως, δεν υποκαθιστά την ανάγκη ενός συντεταγμένου σχεδίου αντιμετώπισης της εντεινόμενης κρίσης».



Τα μέτρα



Ο ΣΕΒ ζητεί λήψη μέτρων διαρθρωτικού χαρακτήρα, όπως:

-την πλήρη εφαρμογή του νόμου περί απολογισμού και διαφάνειας στις δημόσιες επιχειρήσεις, ώστε να περιοριστεί η σπατάλη τους και να μειωθεί αντίστοιχα η ανάγκη για κρατική ενίσχυση -που, τελικά, επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό όλων μας

-την τολμηρή μείωση της γραφειοκρατίας, το κόστος της οποίας στην Ελλάδα ανέρχεται σε 15 δισ. ευρώ -6,8% του ΑΕΠ- όπως στοιχειοθετεί μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

-την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, ώστε να δημιουργηθεί ανταγωνισμός και να μειωθούν οι τιμές

-τη ριζική αναμόρφωση των υπηρεσιών και διαδικασιών σε όλους τους οργανισμούς κοινωνικής πρόνοιας (ΙΚΑ, ΟΑΕΔ, Ταμεία), έτσι ώστε η κοινωνική πολιτική για την ανεργία να δώσει πράγματι δουλειές και οι δαπάνες να ενισχύσουν το εισόδημα εκείνων που το έχουν ανάγκη,

-την έναρξη ολοκληρωμένου ελέγχου στους ΟΤΑ, όπου κυοφορείται μια νέα δημοσιονομική κρίση, με στόχο τη μείωση της εξάρτησής τους από την κεντρική κυβέρνηση και τον κρατικό προϋπολογισμό,

-τη ριζική εξυγίανση του σαθρού συστήματος λειτουργίας και προμηθειών των νοσοκομείων και τη δραστική μείωση των τεράστιων ελλειμμάτων τους,

-την άμεση ολοκλήρωση της απελευθέρωσης όλων των μεγάλων τομέων της οικονομίας με στόχο το άνοιγμά τους στον ανταγωνισμό και την ενεργή κατάργηση όσων προστατευτικών νόμων εμποδίζουν την αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

-τη δραστηριοποίηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού με έρευνες σε όλους τους βασικούς τομείς που απορροφούν τον οικογενειακό προϋπολογισμό (υγεία, μεταφορές, εστίαση, στέγαση, εκπαίδευση), τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων της και τη δημόσια διαβούλευση με στόχο την άμεση εφαρμογή των μέτρων που προκύπτουν.

Ήδη, τονίζει ο ΣΕΒ, τα επίσημα αποτελέσματα του πρώτου τριμήνου του 2008 για περίπου 300 σημαντικές εισηγμένες επιχειρήσεις της χώρας δείχνουν ότι «αντίθετα από τα λεγόμενα, υπάρχει κάθετη πτώση της κερδοφορίας. Πολύ περισσότερο, η κρίση απειλεί σοβαρά πάνω από 100.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που δεν έχουν τη δυνατότητα να αντέξουν το αυξημένο κόστος ή να αντιμετωπίσουν τη μείωση της ζήτησης. Για πάρα πολλά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας δεν τίθεται θέμα κέρδους, αλλά ζήτημα επιβίωσης».

«Ο ΣΕΒ, με συναίσθηση του εθνικού χρέους και της κοινωνικής ευθύνης του, έχει προειδοποιήσει εδώ και μήνες ότι η παγκόσμια κρίση... προοιωνίζεται ακόμα πιο δύσκολες μέρες και για τη χώρα μας. Οι δαιμονολογίες, τα ευχολόγια και οι κομματικές παραμυθίες δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος δράσης που βέβαια δεν θα εξαντλείται στα λόγια. πρέπει επιτέλους να δούμε το πρόβλημα κατάματα και να τολμήσουμε τις πραγματικές λύσεις, αντί να καταφεύγουμε στις συνήθεις εύκολες υπεκφυγές», καταλήγει ο ΣΕΒ.