«Π»: Πώς είναι η εμπειρία από τη διδασκαλία παιδιών στο Καλλιτεχνικό Σχολείο;

Αντώνης Διαμαντής: Εδώ και δύο χρόνια διδάσκω θέατρο ως ωρομίσθιος Καθηγητής στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο-Λύκειο Ηρακλείου που βρίσκεται στις Γούβες. Τα εκεί προβλήματα είναι πολλά και οι φιλότιμες προσπάθειες των ωρομισθίων συναδέλφων (διδάσκονται ακόμα Χορός και Εικαστικά ) δεν τα λύνουν. Εκτός από το Κτιριακό πρόβλημα -οι εγκαταστάσεις είναι ακατάλληλες, , εγώ διδάσκω θέατρο σε λυόμενες αίθουσες που το ηλεκτρικό συνδέθηκε τον Φεβρουάριο,-το κυριότερο πρόβλημα είναι αυτό το απαράδεκτο καθεστώς ομηρίας των Καθηγητών σε ωρομίσθια σχέση που έτσι ούτε το Πρόγραμμα βγαίνει, αλλά ούτε ολοκληρώνεται η εκπαιδευτική διαδικασία. Ζητούμε με επιστολές μας σε Βουλευτές του Ηρακλείου να ρωτήσουν στη Βουλή πότε θα αλλάξει αυτό το καθεστώς και κυρίως πότε θα αναγνωριστεί το πτυχίο εμάς, των καθηγητών Θεάτρου. μας. Και εδώ είναι ένα από τα παράδοξα του συστήματος μας, ενώ έχουμε πτυχίο ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Θεατρικής Τέχνης, αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού, δεν μας το αναγνωρίζει το Υπουργείο Παιδείας με αποτέλεσμα να μην είμαστε σε κανένα ενεργό πίνακα για πρόσληψη του Υπουργείου. Προσπαθούμε και αγωνιζόμαστε , αλλά επικρατεί ένα αλαλούμ με αποτέλεσμα να το εκμεταλλεύονται διάφοροι και να δηλώνουν ειδικοί πάνω στο Θέατρο, προσπαθώντας να προσεταιριστούν την εκπαιδευτική διαδικασία. Εγώ στο Καλλιτεχνικό Σχολείο δεν πήγα ούτε να κάνω καριέρα, ούτε να αποδείξω τίποτα και σε κανένα σε σχέση με την Καλλιτεχνική μου επάρκεια, αλλά για να μάθω στα παιδιά τις βασικές αρχές του Θεάτρου και τι σημαίνει αυτή η Τέχνη. Ευτυχώς τα παιδιά καταλαβαίνουν πολλά , πολύ περισσότερα απʼ ό,τι πιστεύουμε και είναι κρίμα που τα κρατούν στο σκοτάδι. Προσωπικά προσπαθώ να δημιουργήσω μέσα στο Σχολείο μια Βιβλιοθήκη Θεάτρου με βιβλία και οπτικοακουστικό υλικό από παραστάσεις της Ελλάδας και του Εξωτερικού (ζήτησα τη βοήθεια του Θεατρικού Μουσείου στην Αθήνα που ανταποκρίθηκε θετικά) για να μπορούν να δουν τα παιδιά σοβαρές παραστάσεις. Όλοι οι συνάδελφοι στο τμήμα Θεάτρου προσπαθούν για το καλύτερο.