Περίπου 380 χιλιάδες παιδιά ηλικίας έως 15 ετών ή περίπου 450 χιλιάδες παιδιά έως 17 ετών βρίσκονται στην Ελλάδα κάτω από το χρηματικό όριο της φτώχειας», είναι το συμπέρασμα – κόλαφος για την κοινωνία μας.
Ένα στα τέσσερα Ελληνόπουλα ζει κάτω από το επίπεδο της φτώχειας, σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων της Τράπεζας της Ελλάδος, που αποτελεί «γροθιά στο στομάχι» για τους σύγχρονες νεοέλληνες. Κι αυτό σημαίνει ότι με δυσκολία οι γονείς εξασφαλίζουν σε αυτά τα παιδιά πλήρη σίτιση, ενώ αναγκάζονται να τους στερούν σημαντικούς τομείς της εκπαιδευτικής δραστηριότητας οι οποίοι δυστυχώς στην Ελλάδα δεν είναι δωρεάν, αλλά και απολαύσεις της καθημερινής ζωής που έχουν ανάγκη οι ανήλικοι.
Το πρόβλημα της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα διευρύνεται μετά το 2002 εν αντιθέσει με ότι συνέβη στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ποσοστό των παιδιών έως 15 ετών που ζουν κάτω από τη γραμμή φτώχειας στη χώρα μας αυξήθηκε κατά τρεις εκατοστιαίες μονάδες το 2006 φθάνοντας το 22%, από 19% το 2005. Δηλαδή περίπου 380.000 παιδιά ηλικίας έως 15 ετών ή περίπου 450 χιλιάδες παιδιά έως 17 ετών βρίσκονται στην Ελλάδα κάτω από το χρηματικό όριο της φτώχειας.
Η έρευνα δημοσιεύεται στο 30ο τεύχος του Οικονομικού Δελτίου της Τράπεζας της Ελλάδος και υπογράφεται από το Θεόδωρο Μητράκο.
Πουλούν περιουσία για να επιβιώσουν…
Σύμφωνα με την έρευνα, τα νεαρά ζευγάρια, προκειμένου να μην υποβαθμίσουν το βιοτικό επίπεδο των παιδιών και της οικογένειάς τους εξαιτίας του χαμηλού τους εισοδήματος, αναζητούν τρόπους (δανεισμό, εκποίηση περιουσιακών στοιχείων κ.ά.) ώστε να διατηρήσουν τη δαπάνη τους σε υψηλά επίπεδα (αποφεύγοντας έτσι τις καταστάσεις φτώχειας για τα παιδιά τους). Η προσπάθεια αυτή πολύ συχνά στηρίζεται από το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, ενώ ενισχύεται και από τη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια όσον αφορά επιλογές πολιτικής που επηρεάζουν τις επόμενες γενεές (ασφαλιστικό, κατάργηση φόρων κληρονομίας κ.ά.).
Φτωχότεροι όσοι μένουν σε νοίκι και σε αγροτικές περιοχές
Κύριοι προσδιοριστικοί παράγοντες της πιθανότητας ένα παιδί να βρεθεί κάτω από τη γραμμή φτώχειας στην Ελλάδα, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, είναι το χαμηλό εκπαιδευτικό επίπεδο, η διαμονή σε αγροτικές περιοχές ή σε ενοικιαζόμενη κατοικία και η συνύπαρξη πολλών παιδιών στο νοικοκυριό. Η πιθανότητα παιδικής φτώχειας αυξάνεται σημαντικά για τα νοικοκυριά των οικονομικών μεταναστών, τους ανασφαλίστους ή τους ασφαλισμένους στον ΟΓΑ και τους απασχολουμένους στα χειρωνακτικά επαγγέλματα (εργάτες, αγρότες), ενώ -- αντίθετα -- μειώνεται σημαντικά καθώς αυξάνει ο αριθμός των εργαζόμενων μελών του νοικοκυριού και η σχέση εργασίας τους αποκτά μονιμότερο χαρακτήρα.
Οι οικονομικές ενισχύσεις δεν κατευθύνονται στους πιο φτωχούς….
Η συμβολή των δημοσιονομικών μέτρων και των κοινωνικών δαπανών, σύμφωνα με τη μελέτη, στη μείωση της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα είναι πολύ περιορισμένη σε σύγκριση με την πλειονότητα και το μέσο όρο των χωρών της ΕΕ. Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι ένα σημαντικό μερίδιο των σχετικά περιορισμένων οικονομικών ενισχύσεων προς τις οικογένειες με παιδιά δεν κατευθύνεται προς τις φτωχότερες από αυτές, καθώς η παροχή τους είναι ανεξάρτητη από το εισόδημα της οικογένειας (επίδομα τρίτου παιδιού, πρόσθετο αφορολόγητο ποσό για το τρίτο παιδί, επίδομα πολυτέκνων κ.ά.). Κατά συνέπεια – σύμφωνα με τη μελέτη -- η ενίσχυση και η βελτίωση της στόχευσης των κοινωνικών παροχών προς τις οικογένειες με παιδιά και με σχετικά μεγαλύτερη οικονομική ανάγκη θα συμβάλει στη μείωση της παιδικής φτώχειας στη χώρα μας. Στη μελέτη επισημαίνεται ότι ανάλογα αποτελέσματα θα έχουν και μέτρα πολιτικής που αποσκοπούν στη βελτίωση του εκπαιδευτικού επιπέδου των φτωχότερων τμημάτων του πληθυσμού, στον περιορισμό της ανασφάλιστης εργασίας, στην ταχύτερη ένταξη των οικονομικών μεταναστών στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, και κυρίως στη διευκόλυνση της πρόσβασης των νεαρών ζευγαριών με παιδιά στην απασχόληση.

