Σχολιάζοντας τις επιδόσεις των μαθητών στα φιλολογικά μαθήματα η φιλόλογος Αρετή Σπαχή τονίζει ότι στη Νεοελληνική Γλώσσα οι επιδόσεις φέτος είναι χειρότερες από τις περσινές, ωστόσο τονίζει ότι αυτό εξαρτάται και από την περιοχή απʼ όπου προέρχονται οι υποψήφιοι, από την οικονομική κατάσταση των οικογενειών και τη δυνατότητα να στηρίξουν τα παιδιά, αφού είναι πλέον γνωστό ότι η δημόσια εκπαίδευση είναι… στα χαρτιά. Για το θέμα της έκθεσης λέει ότι ήταν υψηλών απαιτήσεων και θεωρητικό. Η ίδια προσθέτει «Η Νεοελληνική Γλώσσα στηρίζεται σε μια διδασκαλία η οποία είναι πληροφοριακού τύπου, δηλαδή ενώ οι κατευθύνσεις είναι να ζητούμε στους μαθητές να αναφέρονται στο συγκεκριμένο, να μη θεωρητικολογούν, ξαφνικά γίνεται μια στροφή με ζητήματα θεωρητικού βάθους, με αποτέλεσμα τα παιδιά νʼ αδυνατούν νʼ ανταποκριθούν. Όταν ζητούνται θεωρητικά θέματα θα πρέπει και το μάθημα της Γλώσσας να είναι θεωρητικών απαιτήσεων, με ευρύτερη γνωστική υποδομή και να μην περιορίζεται στις πληροφοριακές απαιτήσεις». Για τα Αρχαία Ελληνικά αναφέρει ότι το γνωστό κείμενο είχε θέματα απαιτήσεων και συνεχίζει «Εμείς δεν έχουμε αντίρρηση με τις απαιτήσεις, όμως δεν παρέχονται τα θεωρητικά φόντα στους μαθητές, οι οποίοι δε μπορούν να εμβαθύνουν στο θεωρητικό σύστημα του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα, ώστε να δώσουν τεκμηριωμένες απαντήσεις. Η σφαιρικότητα των απαντήσεων ζητούσε άλλου τύπου διδασκαλία στο σχολείο. Η διδασκαλία είναι γλώσσας και όχι φιλοσοφίας. Φέτος επειδή αφαιρείται ο Αριστοτέλης (ημερήσιο) και οι Σοφιστές (εσπερινό) από τη Βʼ Λυκείου, με αποτέλεσμα τα παιδιά της Γʼ του χρόνου να μην μπορούν νʼ ανταποκριθούν. Γιʼ αυτό ζητάμε νʼ αποσυρθεί το βιβλίο της Φιλοσοφίας της Βʼ τάξης». Το αδίδακτο κείμενο ήταν χαμηλότερων απαιτήσεων. Αντίθετα, στα Λατινικά τα θέματα αν και πρακτικά ήταν καλά, σύμφωνα με την κυρία Σπαχή, ήταν απαιτήσεων. Για την Ιστορία λέει ότι δεν απαιτούνταν κριτική σκέψη αλλά η ικανότητα των μαθητών να «παπαγαλίσουν».