Ένα από τα ελάχιστα πνευματικά κεφάλαια του τόπου μας, ο Μανώλης Δετοράκης, έφυγε αιφνιδιαστικά στις 2 Ιουνίου 2008.

Η απώλειά του ερήμωσε τις ελπίδες μας, γιατί η ξαφνική έξοδός του από τη ζωή, την ώρα της πνευματικής του ακμής, συντελέστηκε ως «αιπύς όλεθρος», συγκλονιστικός για τους οικείους και τους φίλους του.

Ο Μανώλης Δετοράκης υπήρξε διαπρεπής σε όλους τους τομείς της δραστηριότητάς του. Διαπρεπής γιατρός, οικογενειάρχης, φίλος, μελετητής, ιστοριολάτρης, συγγραφέας και εξόχως διαπρεπής άνθρωπος.

Με την πολυδύναμη συμπαράσταση της εκλεκτής συζύγου του Μαίρης και τη στήριξη των άξιων παιδιών του Στάθη και Κατερίνας, μόχθησε με ανιδιοτέλεια και αγάπη για πολλούς και πολλά του τόπου αυτού, αλλά η προβολή του έργου του θα γίνει σε αρμοδιότερο χρόνο πιστεύω.

Βιβλιοφάγος και μελετηρός όσο ελάχιστοι, υπήρξε πνευματικός άνθρωπος με πλούτο ιστορικών γνώσεων. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη χαρά του όταν ανακάλυπτε κάτι ξεχωριστό των ενδιαφερόντων του στα παλαιοβιβλιοπωλεία και την αγωνία του για την απόκτηση σπάνιων βιβλίων ή αρχείων στις δημοπρασίες – φρόντιζε και για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του Μουσείου Ιστορίας της Ιατρικής Ηρακλείου.

Ακούραστος στην προσφορά, ήταν η προσωποποίηση του κρητικού ήθους, καύχημα της γενεάς του με πνευματικότητα πανεπιστημιακού δασκάλου, θα παραμείνει εμπνευστικό παράδειγμα επιστήμονος και ανθρώπου – και στους φίλους του αλησμόνητος .

Γιάννης Χλουβεράκης