Του: Σταύρου Λυριντζάκη*

Από την ημέρα που άρχισα να συμμετέχω σε διοικητικές θέσεις στο μπάσκετ άκουγα διάφορα “περίεργα” πράγματα για την Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κρήτης (ΕΚΑΣΚ).

Κάποιοι μιλούσαν για ένα “κλειστό γκέτο”, κάποιοι άλλοι για “κατεστημένο” και γενικά μου σχηματίσθηκε η εντύπωση ότι η ΕΚΑΣΚ είναι ένα “απόρθητο και απομονωμένο φρούριο” όπου παίρνονται αποφάσεις “κεκλεισμένων των θυρών” και χωρίς να μπορεί κανένας που δεν συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο να εκφράσει και να υποστηρίξει την γνώμη του. Άκουγα ακόμα για ένα προεδρείο που ελέγχει τον χώρο για πολά χρόνια και έχει “στρογγυλοκαθίσει” στην καρέκλα του και δεν λέει να σηκωθεί από αυτήν.

Η μεγάλη όρεξη μου όμως να προσφέρω στον χώρο του μπάσκετ της Κρήτης και ειδικά στον τομέα που αφορά τους μικρούς αθλητές, που κατά την γνώμη μου υστερεί σημαντικά αφού η μεγαλύτερη επιτυχία σε επίπεδο σωματείων ήταν η κατάκτηση της 3ης θέσης της ΓΕΗ το 1984 (!!!) στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων, με ώθησε να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία σε μια σύσκεψη που έγινε στα γραφεία της ΕΚΑΣΚ με θέμα τα πρωταθλήματα της Ένωσης για την σεζόν 2007-2008 και να πλησιάσω τον πρόεδρο. Αμέσως στην πρώτη μας επαφή του εξέφρασα την επιθυμία μου να βοηθήσω και εγώ με τις μικρές μου δυνάμεις την ΕΚΑΣΚ και έμεινα πραγματικά έκπληκτος όταν την ίδια στιγμή και χωρίς να το πολυσκεφτεί μου είπε ότι μπορώ να συμμετέχω εξωδιοικητικά από το επόμενο κιόλας συμβούλιο στην ΕΚΑΣΚ και να παρακολουθώ τις συνεδριάσεις εκφράζοντας τις απόψεις μου και τις προτάσεις μου, τονίζοντας μου άλιστα ότι η Ένωση έχει την ανάγκη και χρειάζεται νέους ανθρώπους με όρεξη για δουλειά.

Στην πρώτη κιόλας συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου που παρακολούθησα καταρρίφθηκαν όλοι οι μύθοι που είχαν καλλεργηθεί στο μυαλό μου από όσα είχα ακούσει. Ανοιχτές διαδικασίες χωρίς πιέσεις και συμβιβασμούς, διεξοδική συζήτηση όλων των απόψεων και τελική επικράτηση της πλειοψηφίας και άνθρωποι που προσφέρουν στο χώρο ανιδιοτελώς και χωρίς σκοπιμότητες και προσωπικά συμφέροντα.

Παραμονές τώρα των εκλογών στην ΕΚΑΣΚ περίμενα ότι πολλοί από αυτούς που τον προηγούμενο καιρό αρκούσαν έντονη κριτική στο Δ.Σ. της Ένωσης θα έθεταν υποψηφιότητα για το Διοικητικό Συμβούλιο. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη και έτσι για μια ακόμα φορά επιβεβαιώθηκε ότι “όλοι θέλουμε να είμαστε κριτές όχι όμως και κρινόμενοι”.

Από την πρώτη επαφή με το Δ.Σ. της ΕΚΑΣΚ και μέχρι σήμερα παρακολούθησα ανελλιπώς όλες τις συνεδριάσεις του και τα πράγματα πλέον για μένα είναι πολύ απλά. Στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο πρέπει να συμμετέχουν νέοι και παλαιοί στην διοίκηση της ΕΚΑΣΚ, που όλοι όμως να έχουν όρεξη και χρόνο για να προσφέρουν υπηρεσίες στο μπάσκετ της Κρήτης.

Οι νέοι να καθίσουν υπομονετικά και σαν αρχάριοι μαθητές να μάθουν από τους παλαιούς και να εκμεταλλευτούν την πολύχρονη και πολύτιμη εμπειρία τους και τις γνωριμίες τους με παράγοντες στο χώρο του μπάσκετ και με τις νέες και φρέσκιες ιδέες τους να δώσουν μια νέα και δυναμική ώθηση στο μπάσκετ της Κρήτης. Και έτσι οι παλαιοί μετά από μια πολύχρονη και επιτυχημένη πορεία σιγά-σιγά και ομαλά θα μπορούν να αποχωρήσουν και να παραδώσουν την σκυτάλη σε μια νέα ομάδα ανθρώπων με όρεξη για δουλειά και προσφορά.

* Ο Σταύρος Λυριντζάκης είναι υποψήφιος για το

ΔΣ της ΕΚΑΣΚ