Να φέρει τον κόσμο πιο κοντά στην εκκλησία προσπαθεί μέσα από το έργο του ο Πρωτοπρεσβύτερος, Γεώργιος Εμμ. Μεντιδάκης, ο οποίος έχει αναπτύξει έντονη συγγραφική δραστηριότητα με σκοπό να γνωρίσουν οι πιστοί τους συμβολισμούς της θρησκείας μας.
«Άλλο είναι να ζεις μέσα στο σκοτάδι και άλλο να έχεις φως… άλλο να περπατήσεις σε μία λεωφόρο και άλλο σε μία ατραπών», λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος, στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π».
Ο παπά Γεώργιος είναι εφημέριος, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και κοινωνικός εργάτης και έχει προσφέρει τα μέγιστα στο φιλανθρωπικό σωματείο «Στέγη Καλός Σαμαρείτης», το «Σώμα Αιμοδοσίας» και το «Εργαστήρι ειδικής αγωγής, ο άγιος Ραφαήλ».
«Η θέση του ιερέος είναι μέσα στην κοινωνία. Ο ιερέας υπηρετεί τον άνθρωπο, είναι ο διάκονος του ανθρώπου, ο υπηρέτης των μυστηρίων, υπηρετώντας την εκκλησία και τα μυστήρια υπηρετεί τον άνθρωπο», τονίζει και εξηγεί πως ο ιερέας φέρνει τον κόσμο κοντά του με όλες του τις δυνατές δραστηριότητες, από ένα απλό λόγο, ένα κήρυγμα, μια διάλεξη, μια εκδρομή.
Η συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:
Μιλήστε μας για την εκδοτική σας δραστηριότητα
«Πρόκειται για μία σειρά βιβλίων που εξετάζει θέματα λειτουργικά με βάση τα πατερικά κείμενα. Η προσπάθεια άρχισε το 1992 και κράτησε πέντε χρόνια για τον πρώτο τόμο που είναι «Τύπος και Συμβολισμός στην Ορθόδοξη Λατρεία». Μελέτησα ο,τι συμβολισμούς βρίσκουμε στο ναό, από το σκαλοπάτι, τον πρόναο, τον κυρίως ναό, το ιερό βήμα και τι συμβολίζει ο,τι υπάρχει στο, το δάπεδο, οι κίονες, το τέμπλο, η κόγχη, τα άμφια. Ακόμα, ασχολήθηκα με τα ζώα, το βάτραχο, το φίδι, τον αετό, το περιστέρι, το πρόβατο, και τι συμβολίζουν στην αρχαία ο Ορφέας, ο αυλός του, ο φοίνικας, η ελαία.
Ο,τι ένας ναός εμπεριέχει είναι σύμβολα, τα πάντα και το κτίσμα, η ναοδομία έχει σύμβολο, είναι προς ανατολάς, αυτό σημαίνει τον παράδεισο, έχει την έννοια του πλοίου, όπου διαχρονικά πορεύεται η εκκλησία προς το φως, την αιωνιότητα. Ο κυβερνήτης είναι ο ίδιος ο Θεός, ο αέρας που το κατευθύνει το Άγιο Πνεύμα, το πλήρωμα το πρώτο οι Απόστολοι. Όλα έχουν σημασία, έννοια και συμβολισμό.»
Τι αφορά ο δεύτερος τόμος που παρουσιάστηκε πρόσφατα, «Τα Επτά μυστήρια της εκκλησίας μας, τύπος και συμβολισμός»;
«Μελέτησα δέκα χρόνια τα Πατερικά κείμενα για τη βάπτιση, το χρίσμα, τη θεία ευχαριστία, την ιεροσύνη, την εξομολόγηση, το γάμο και το ευχέλαιο, τις επτά σπουδαιότερες θεοσύστατες τελετές της εκκλησίας. Με αυτά τα ιερά μυστήρια η εκκλησία καθαγιάζει τον άνθρωπο και επιτελεί το έργο της, αν η εκκλησία μας δεν είχε αυτά τα μυστήρια, τις τελετές δε θα μπορούσε να συνεχίσει το έργο του Θεανθρώπου Κυρίου.
Το κάθε μυστήριο έχει μια ξεχωριστή σημασία και ιδιαίτερη αγιαστική χάρη. Τα μυστήρια, βέβαια, τελεί ο Κύριος, όλα γίνονται από τον Ιησού Χριστού δια του ιερέος, ο Θεός δανείζεται από τον ιερέα, το λειτουργό το χέρι και το στόμα.
Το βάπτισμα αναγεννά τον άνθρωπο, είναι μια τελετή αναγεννήσεως. Το χρίσμα είναι μεγάλο μυστήριο που δίνει τη θεία χάρη, μια επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Η θεία κοινωνία είναι η τελετή των τελετών, ο μυστικός δείπνος, το σώμα και το αίμα. Να πάρουμε την ιεροσύνη, είναι η υψίστη φιλανθρωπία του Θεού που μας δίνει τη δυνατότητα να τελούμε τα θεία μυστήρια. Η εξομολόγηση; Ο άνθρωπος βαπτίζεται, αγιάζεται αλλά και αμαρτάνει, έρχεται η εξομολόγηση και ως άλλος σπόγγος σβήνει δια του ιερέος τις αμαρτίες. Μέσα από το μυστήριο του γάμου, που στην εποχή μας ταλανίζεται, ο Θεός ευλογεί το ζευγάρι να τεκνοποιήσει. Το ευχέλαιο είναι ο καθαγιασμός του αγίου ελαίου που είναι πέρα για πέρα περιφρουρητικό κατά πάσης διαβολικής επίδρασης.
Το κάθε μυστήριο έρχεται στο άλλο, αυτό δείχνει την αγάπη του θεού. Προσπάθησα να πλησιάσω αυτά τα μυστήρια, να δουν οι άνθρωποι τι λένε οι Πατέρες …Παλιά τα ήξεραν αυτά αλλά η Κατοχή, η υποδούλωση…».
