
Ως ένα «καυτό» ζήτημα για την Ελληνική Αστυνομία -και σε τοπικό επίπεδο- χαρακτηρίζεται το θέμα των μεταγωγών κρατουμένων από ένα σωφρονιστικό κατάστημα προς κάποιο άλλο, ή από μία φυλακή προς κάποιο νοσοκομείο για εξετάσεις και νοσηλεία.
Ο κίνδυνος για μία απόδραση πάντα ελλοχεύει, όμως δεν είναι μόνο αυτός. Κρατούμενοι με μεταδιδόμενες ασθένειες θεωρούνται πάντα ως «βαρύ φορτίο» για τον αστυνομικό ή το σωφρονιστικό υπάλληλο που θα τους συνοδεύσει. Τα μέτρα που λαμβάνονται πολλές φορές δεν είναι αρκετά και πολλοί αστυνομικοί έχουν εκτεθεί στον κίνδυνο μίας πιθανής ασθένειας ή στην ανεξέλεγκτη συμπεριφορά ενός επικίνδυνου κακοποιού.
Ενδιαφέρον να υπάρχει και θα ήταν δυνατόν να γραφτούν ολόκληρα βιβλία για τις μεταφορές των εγκλείστων και τα ευτράπελα που έχουν σημειωθεί στη διάρκειά των ταξιδιών. Ωστόσο, κανείς δεν αμφισβητεί ότι το να μεταφέρει και να έχει την ευθύνη ενός ιδιαίτερα επικίνδυνου κακοποιού δεν είναι ό,τι πιο εύκολο μπορεί να «χρεωθεί» ένας αστυνομικός και ειδικά στις μέρες μας με τις γνωστές σε όλους ελλείψεις ανθρώπινου δυναμικού στην ΕΛ.ΑΣ.
Όμως το νόμισμα έχει δύο όψεις κι εκτός της επικινδυνότητας του αντικειμένου, υπάρχουν κι άλλες παράμετροι στο όλο θέμα. Ο οικονομικός παράγοντας, τα έξτρα δηλαδή χρήματα που θα πάρει ο αστυνομικός του Ηρακλείου για να συμμετάσχει σε μία μεταγωγή, οι ώρες εκτός υπηρεσίας κι ο ελεύθερος χρόνος που θα κερδίσει έχει φέρει πολλές φορές (κατά το παρελθόν κυρίως) όργανα της τάξης που υπηρετούν στην ίδια υπηρεσία, αλλά δε τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης, σε σκληρή κόντρα.
Οι μεταγωγές κρατουμένων είτε είναι εντός είτε εκτός Κρήτης γίνονται κάτω από αντίξοες συνθήκες και σπάνια τηρούνται τα προβλεπόμενα. Ο ειδικός χώρος που προβλέπεται μέσα στο πλοίο για την κράτηση των μεταχθέντων από το Ηράκλειο προς το Μεταγωγών στον Πειραιά (Πέτρου Ράλλυ) δεν υπάρχει. Όπως επίσης δεν υπάρχει και η ιδιαίτερη τουαλέτα, όπου εκεί πολλές φορές, βρίσκονται κρυμμένα ναρκωτικά που προορίζονται για τους ανθρώπους που μετάγονται. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει γυναίκα αστυνομικός στη διάρκεια μίας μεταγωγής, η παρουσία της οποίας θεωρείται απαραίτητη όταν μεταφέρονται γυναίκες κρατούμενοι.
«Οι τουαλέτες αποτελούν κίνδυνο θάνατο. Πολλά μπορούν να γίνουν εκεί. Όμως δεν μας έχει παραχωρηθεί ειδικός χώρος. Επίσης οι κρατούμενοι μίας μεταγωγής στον Πειραιά συνωστίζονται με επιβάτες και είναι πολύ επικίνδυνο να έχουμε κάποιο σοβαρό επεισόδιο» ανέφερε αστυνομικός.
Τι προβλέπεται
Στην κανονιστική διαταγή του 1987 για τις μεταγωγές κρατουμένων στην ξηρά αναφέρεται στο άρθρο ένα: οι μεταγωγές κρατουμένων στη ξηρά γίνονται με ειδικά προς τούτο υπηρεσιακά αυτοκίνητα. Κατʼ εξαίρεση, εάν δεν υπάρχουν ειδικά διαθέσιμα αυτοκίνητα, μπορεί να χρησιμοποιείται οποιοδήποτε υπηρεσιακό όχημα το οποίο κρίνεται κατάλληλο από το διοικητή της υπηρεσίας, που έχει την ευθύνη της μεταγωγής. Σύμφωνα με την Κ.Δ το Β Αστυνομικό Τμήμα Ηρακλείου εκτελεί τις μεταγωγές του οδικού δικτύου Νεάπολης- Ηρακλείου- Ρεθύμνης- Χανίων και αντίστροφα ως εξής: κάθε Τετάρτη Ηράκλειο- Νεάπολη και κάθε Πέμπτη Ηράκλειο – Ρέθυμνο Χανιά με επιστροφή την ίδια ημέρα. Οι μεταγωγές από Ηράκλειο για Πειραιά γίνονται κάθε Δευτέρα με το πλοίο της γραμμής.
Ως προς τον αριθμό κρατουμένων και συνοδών στο άρθρο 12 αναφέρεται ότι ο διοικητής της υπηρεσίας που έχει την ευθύνη της μεταγωγής ορίζει τους συνοδούς και τον επικεφαλής της συνοδείας για ασφαλή μεταγωγή των κρατουμένων. Σε μία μεταγωγή 10 ατόμων θα πρέπει να υπάρχουν πέντε αστυνομικοί συν ένας ακόμη. Το αλεξίσφαιρο γιλέκο και ο αυτόματος οπλισμός αναφέρονται στο ίδιο άρθρο της κανονιστικής διαταγής.
Εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών φορέων της αστυνομίας χαρακτηρίζουν ως απαρχιωμένο το νομοθετικό πλαίσιο (της δεκαετίας του 60), το οποίο δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες και στον κίνδυνο που ελλοχεύει.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όλοι οι κρατούμενοι είτε πρόκειται για δολοφόνους κατά συρροή, είτε απλά κλεφτρόνια χαρακτηρίζονται ως επικίνδυνοι για απόδραση στο φάκελο που παραλαμβάνει ο επικεφαλής μίας μεταγωγής. Και μπορεί ο καθένας να είναι εν δυνάμει επικίνδυνος για απόδραση, ωστόσο αυτή η επισήμανση για όλα τα πρόσωπα δημιουργεί χρόνο με το χρόνο μία αδιαφορία για τον αστυνομικό συνοδό. «Το σωστό θα ήταν να γνωρίζαμε το “who is who” του καθενός ή έστω των πραγματικά αδίστακτων και επικίνδυνων κρατουμένων» μας είπε αξιωματικός της αστυνομίας. Από την άλλη πλευρά, όπως λέει ο ίδιος, δεν υπάρχει διαχωρισμός κρατουμένων. «Διαφορετική αντιμετώπιση χρειάζεται ένας λαθρομετανάστης για απέλαση και διαφορετική ένας ισοβίτης» Κατά τα λεγόμενά του, κακώς ο διευθυντής της φυλακής δεν είναι υποχρεωμένος να ενημερώνει εγκαίρως το διοικητή του τμήματος για τα άτομα που θα παραλάβει.
Στο Ηράκλειο το αίτημα για δημιουργία τμήματος μεταγωγών είναι πάντα στο προσκήνιο. Αστυνομικός μας είπε ότι ως συνοδοί επιλέγονται άτομα μεγάλης ηλικίας που δε θα δείξουν την ίδια πυγμή με νεότερης ηλικίας συναδέλφους τους σε μία έκτακτη κατάσταση.

