Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Η πρόταση των μελετητών της Παλιάς Πόλης όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σε συνεργασία με τη δημοτική Αρχή, «ακροβατεί» ανάμεσα στην ανάγκη διατήρησης του ιστορικού ιστού, αλλά και της κάλυψης των σύγχρονων κυκλοφοριακών αναγκών της πόλης

Σε ένα 20ήμερο αναμένεται να βρίσκεται στο γραφείο της Παλιάς Πόλης η τροποποιημένη πρόταση των μελετητών για την ανάπλαση του ιστορικού κέντρου, (με εξαίρεση της περιοχής της Αγίας Τριάδας, που αντιμετωπίζεται ξεχωριστά).

Η πρόταση θα πάει αμέσως στην επιστημονική επιτροπή της Παλιάς Πόλης στην οποία θα κληθούν να μετέχουν και οι φορείς του Ηρακλείου, προκειμένου να ενημερωθούν και να πάρουν θέση, και αμέσως μετά θα τεθεί και στο Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο θα πάρει τις οριστικές αποφάσεις για την τελική μορφή της. Τη δραματική καθυστέρηση της μελέτης παραδέχεται και ο ίδιος ο αντιδήμαρχος κ. Ξημέρης ο οποίος ωστόσο σημειώνει ότι θα προσπαθήσει να επιταχύνει τις διαδικασίες έγκρισής της.

Μια από τις βασικές παρενέργειες της καθυστέρησης αυτής είναι το γεγονός ότι με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται συνεχώς παρεμβάσεις στο ιστορικό κέντρο του Ηρακλείου όπου οικοπεδοποιούνται παλιά κτίσματα, με αποτέλεσμα όλος ο παραδοσιακός ιστός να χάνει το χρώμα του να αλλάζουν οι χρήσεις του, και τελικά να υπάρχει ο σοβαρότατος κίνδυνος εάν καθυστερήσει και άλλο η μελέτη, στο τέλος να μην έχει αντικείμενο…

Όπως είναι γνωστό, η πρόταση των μελετητών της Παλιάς Πόλης όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σε συνεργασία με τη δημοτική Αρχή, «ακροβατεί» ανάμεσα στην ανάγκη διατήρησης του ιστορικού ιστού, αλλά και της κάλυψης των σύγχρονων κυκλοφοριακών αναγκών της πόλης.

Βασική φιλοσοφία της πρότασης, -που μέχρι σήμερα έχει περάσει χωρίς υπερβολή από σαράντα κύματα-, είναι η διατήρηση ο σεβασμός και η ανάδειξη των μνημείων της πόλης, ενώ παράλληλα δίνει διέξοδο, και σε όλες τις διαδρομές, που θα σηκώσουν τον κυκλοφοριακό φόρτο, στις οποίες προβλέπονται διανοίξεις….

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν διασφαλίζεται με αυστηρότητα ο κτηριακός πλούτος των παλιών κτηρίων του ιστορικού ιστού, μέρος του οποίου «θυσιάζεται» για να γίνουν διανοίξεις που κατά τη Λότζια χρειάζονται για να απελευθερωθεί η κυκλοφορία των οχημάτων σε σημεία που σήμερα “στραγγαλίζεται”….