Tου Γιάννη Zωράκη
“Το αυτοκίνητο είναι τα πόδια μας, τα οποία αυτή τη στιγμή δεν έχουμε” δηλώνει ο Σύλλογος Αναπήρων Νομού Ηρακλείου, ο οποίος υπογραμμίζει πως αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα από την απεργία των ιδιοκτητών βυτιοφόρων.
Οι καταστάσεις που περιγράφει η πρόεδρος του Συλλόγου Αναπήρων κ. Καίτη Ψυχογιού, είναι δραματικές και αναδεικνύουν μία διαφορετική πτυχή των προβλημάτων που έχουν προκληθεί από τη συνεχιζόμενη μέχρι και σήμερα, απεργία.
Οι άνθρωποι με κινητική αναπηρία έχουν αναγκαστεί εξαιτίας της απεργίας να μείνουν κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους, ενώ ακόμη και για στοιχειώδεις αγορές από το σούπερ μάρκετ, πρέπει να απευθυνθούν σε κάποιον περαστικό.
Τα προβλήματα τους έρχονται να γίνουν ακόμη εντονότερα, λόγω της παντελούς έλλειψης υποδομών στο Ηράκλειο. Κι αυτό γιατί, οι αστικές συγκοινωνίες δεν είναι κατάλληλες για να εξυπηρετήσουν άτομα με κινητική αναπηρία, ενώ και η πόλη είναι εντελώς αφιλόξενη για αυτούς.
“Είμαι αποκλεισμένη στο σπίτι κι ακόμα και για τα βασικά, καθημερινά ψώνια περιμένω στην πόρτα ώσπου να περάσει κάποιος γείτονας με αυτοκίνητο για να με βοηθήσει” τονίζει με γλαφυρό τρόπο η κ. Ψυχογιού, που εξαιτίας της απεργίας έχει μείνει χωρίς βενζίνη για περισσότερες από πέντε ημέρες.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με κινητική αναπηρία, δε φαίνεται να σχετίζονται αποκλειστικά και μόνο με την απεργία, η οποία ωστόσο αποτελεί τον κυρίαρχο παράγοντα που τους έχει δυσκολέψει υπερβολικά τις τελευταίες ημέρες.
“Ο κόσμος πρέπει να ξέρει πως είμαστε εκείνη η μερίδα ανθρώπων που βιώνει το οποιοδήποτε κοινωνικό πρόβλημα στο μέγιστο βαθμό” υπογραμμίζει η κ. Ψυχογιού, διευκρινίζοντας πως χωρίς βενζίνη και κατά συνέπεια χωρίς αυτοκίνητα, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι αναγκασμένοι απλά να μείνουν καθηλωμένοι στο σπίτι.
Έλλειψη οργάνωσης
Για παντελή έλλειψη οργάνωσης αναφορικά με τη συγκεκριμένη απεργία κάνει λόγο η κ. Ψυχογιού, η οποία επιρρίπτει σημαντικότατες ευθύνες στους ιδιοκτήτες βυτιοφόρων.
“Σε παλαιότερες απεργίες, ο πρόεδρος πρατηριούχων του νομού κ. Μαυράκης, είχε κατανοήσει το πρόβλημα μας και μας είχε υποδείξει ένα πρατήριο από το οποίο μπορούσαμε να εξυπηρετηθούμε” υποστηρίζει η κ. Ψυχογιού προσθέτοντας: “Τότε όμως νομίζω τα πράγματα ήταν πιο συγκροτημένα και η απεργία είχε πραγματοποιηθεί με μια σχετική οργάνωση. Τώρα διαπιστώνουμε πλήρη αναρχία κι έλλειψη σεβασμού προς το κοινωνικό σύνολο”.
Και είναι προφανές πως όταν μία απεργία δεν έχει επιπτώσεις απλά στην μετακίνηση των πολιτών, αλλά στη ζωή κάποιων ανθρώπων και στην ποιότητα της, αυτοί θα ξεχειλίσουν από οργή και αγανάκτηση.
Κυβερνητική απραξία
Ευθύνες και στην κυβέρνηση επιρρίπτει όμως η κ. Ψυχογιού, τονίζοντας πως αυτή δεν προσπαθεί να επιλύσει τα προβλήματα.
“Η κυβέρνηση παραμένει απαθής απέναντι σʼ αυτή την απεργία που εμάς προσωπικά, μας πλήττει στον μέγιστο βαθμό και δεν φροντίζει να δώσει καμία λύση στα προβλήματα” υποστηρίζει η κ. Ψυχογιού, τονίζοντας: “Νομίζω πως όπως ήταν απρόσμενη για εμάς αυτή η απεργία, έτσι ήταν και για την κυβέρνηση. Κανείς δεν κατάλαβε τίποτε και τώρα υπομένουμε μια κατάσταση που δημιουργεί προβλήματα σε όλους”.
Εντονότατη είναι η δυσαρέσκεια της κ. Ψυχογιού από τις κυβερνητικές πρακτικές, που όπως επισημαίνει, δημιουργούν σοβαρότατα προβλήματα στους ανθρώπους με κινητικές αναπηρίες.
“Είχαμε την αίσθηση πως η κυβέρνηση τουλάχιστον μας άκουγε, αλλά τώρα που αντιμετωπίζουμε σοβαρότατα προβλήματα, ούτε καν μας δίνει σημασία” υπογραμμίζει η κ. Ψυχογιού, κάνοντας σαφές πως η κυβερνητική απραξία, δεν σχετίζεται μόνο με την απεργία, αλλά αποτελεί συνήθη πολιτική τακτική, απέναντι στους ανθρώπους με αναπηρία.

