Ο πρόεδρος της Ένωσης Πεζών Γιώργος Φραγκιαδουλάκης λέει ότι δεν ήταν λάθος που η αγορά «άνοιξε» στα 3 ευρώ το κιλό για τον παραγωγό. «Τότε μπορούσαμε να πουλήσουμε με τιμή παραγωγού στα 3 ευρώ το κιλό. Η αγορά εκείνη την περίοδο άντεχε αυτά τα επίπεδα. Οι αγρότες όμως δεν παρέδιδαν προϊόν, διότι προσδοκούσαν υψηλότερες τιμές. Έτσι δεν είχαμε τις απαιτούμενες ποσότητες», υπογραμμίζει ο κ. Φραγκιαδουλάκης.

Πράγματι, κυρίως κατά την έναρξη της παραγωγικής περιόδου οι αγρότες προσδοκούσαν υψηλότερες τιμές. Η παραγωγή της Πελοποννήσου ήταν μειωμένη λόγω των πυρκαγιών και το ελληνικό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο λίγο. Είχαν και την εμπειρία της προπέρσινης περιόδου, όταν οι τιμές παραγωγού ήταν 4 ευρώ. «Με αυτή την προσδοκία, της αύξησης των τιμών κοντά στα 4 ευρώ, οι αγρότες δεν πουλούσαν στα 2,95 και στα 3 ευρώ κατά τις πρώτες μέρες της παραγωγικής περιόδου» σχολιάζει ο οικονομικός διευθυντής της Ένωσης Γιώργος Χαραλαμπάκης.

Στη συνέχεια η Ισπανία ξεκίνησε να «ρίχνει» μεγάλες ποσότητες ελαιόλαδου στη διεθνή αγορά και οι εμπορικές τιμές του προϊόντος άρχισαν να πέφτουν. Παράλληλα σημειώθηκε μείωση των τιμών παραγωγού του ελαιόλαδου στην Κρήτη στα 2,75 ευρώ το κιλό. Αλλά από ένα σημείο και μετά κι αυτές οι τιμές παραγωγού δεν «άντεχαν» στη διεθνή αγορά.

«Δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου. Αν οι Ιταλοί δεν βρίσκουν λάδι που να τους συμφέρει εδώ, ψάχνουν και το βρίσκουν αλλού…. Υπάρχουν και σε άλλες αγορές πολύ καλές ποιότητες προϊόντος. Οι ποιότητες σε διεθνές επίπεδο έχουν βελτιωθεί» σχολιάζει ο κ. Χαραλαμπάκης. Και…πολύ απλά, οι Ιταλοί βρήκαν αλλού φθηνό και σχετικά καλό χύμα λάδι!»

«Ας μην ξεχνάμε, τονίζει ο γενικός διευθυντής της Ένωσης Πεζών Γιώργος Ηλιάδης, ότι τρεις στις πέντε ιταλικές επιχειρήσεις ελαιόλαδου έχουν αγοραστεί από τους Ισπανούς. Οι Ισπανοί λοιπόν προτιμούν να αγοράζουν από την πατρίδα τους…».

Οι εμπορικές τιμές του ελαιόλαδου έπεφταν σε διεθνές επίπεδο, υπογραμμίζουν, οι αρμόδιοι της Ένωσης Πεζών και σε τοπικό παρέμεναν στα 2,75 ευρώ. Έτσι το λάδι δεν «έφευγε» και δημιουργήθηκαν αποθέματα.

Eπιφυλάξεις



Σύμφωνα με τα στελέχη της Ένωσης Πεζών αν οι τιμές παραγωγού είχαν μειωθεί πριν περίπου ένα μήνα κατά 10 λεπτά και είχαν διαμορφωθεί σε επίπεδα τα οποία τότε «σήκωνε» η αγορά, σήμερα δεν θα υπήρχε πρόβλημα υψηλών αποθεμάτων και οι τιμές παραγωγού θα ήταν σε καλύτερα επίπεδα. Ο Γιώργος Φραγκιαδουλάκης δεν διστάζει μάλιστα να αποκαλύψει ότι η Ένωση Πεζών είχε εκφράσει πολλές φορές τις επιφυλάξεις της ως προς το ύψος των τιμών κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης των προέδρων των τεσσάρων Ενώσεων. «Ότι εκφράζαμε επιφυλάξεις είναι γνωστό σε όλους τους προέδρους. Συναινούσαμε όμως τελικά, με σκοπό τη διατύπωση ενιαίας άποψης μεταξύ των Ενώσεων. Πιστεύουμε ότι οι Ενώσεις πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους με σοβαρότητα και σε πολλά επίπεδα» υπογράμμισε ο κ Φραγκιαδουλάκης.

Και η τελευταία μείωση των τιμών από τις τρεις Ενώσεις? «Δεν υπήρχε άλλη διέξοδος. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Σκληρή όχι μόνο για τους αγρότες. Αλλά και για την Ένωση Πεζών. Θα θέλαμε να δίναμε τιμές παραγωγού 3 ευρώ και παραπάνω. Όμως δεν μπορούμε. Τα περιθώρια παρέμβασης στη διαμόρφωση των τιμών, όταν υπάρχουν, είναι ιδιαιτέρως περιορισμένα. Στην ουσία μόνο διατυπώνουμε τις τιμές. Δεν τις καθορίζουμε εμείς. Οι τιμές καθορίζονται από τη διεθνή αγορά και εμείς προσπαθούμε να πετύχουμε, μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια, όσο το δυνατόν καλύτερα επίπεδα για τους παραγωγούς μας. Αυτή είναι η πραγματικότητα στο χύμα λάδι και πρέπει να την αποδεχτούμε. Ο μόνος δρόμος να κινηθούμε ώστε να αντλήσουμε υπεραξίες είναι η τυποποίηση και η εμφιάλωση. Δεν υπάρχει άλλος» υπογράμμισε ο κ. Φραγκιαδουλάκης.

Απαντώντας στις επικρίσεις που δέχονται τελευταία από ιδιώτες εμπόρους οι Ενώσεις Πεζών, Μονοφατσίου και Μεσαράς για μείωση των εμπορικών τιμών του ελαιόλαδου από την πλευρά των Ιταλών μετά την διαμόρφωση στα 2,5 ευρώ, ο κ. Ηλιάδης είπε με πικρία: «Αφού με τόση ευκολία μπορούμε να καθορίσουμε εμπορικές τιμές σε διεθνές επίπεδο, τότε να αυξήσουμε τις τιμές παραγωγού στα 3 ευρώ, να αγοράζουν οι Ιταλοί 3,20 ευρώ… Αυτά είναι αστεία πράγματα!».