«Σύνταξη στα 18, στράτευση στα 100», αναφέρει σύνθημα αντιεξουσιαστών, γραμμένο στο κέντρο της Αθήνας. Στην… ίδια λογική φαίνεται πως βρίσκεται και η σημερινή κυβέρνηση μετά και τη δημοσιοποίηση της πρόθεσης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για υποχρεωτική θητεία από την ηλικία των 18 σε συνάρτηση με την πρόσφατη ψήφιση του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου, αρκεί να αλλάξουμε θέση στους αριθμούς!
Κι όμως, η εν λόγω πρόθεση του κ. Μεϊμαράκη, έτυχε λιγότερων αντιδράσεων από άλλες φορές, αφού γιʼ αυτό που πλέον αγωνιούν οι πολίτες της χώρας είναι το πώς θα αντέξουν οικονομικά τις συνεχόμενες ανατιμήσεις στα προϊόντα πρώτης ανάγκης σε συνδυασμό με τις ελάχιστες αυξήσεις που θα πάρουν για άλλη μία χρονιά.
«Η συγκεκριμένη κρίση, δεν έχει πέσει από τον ουρανό. Είναι καπιταλιστική κρίση», αναφέρει στα πρώτα του λόγια στην «Π», ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης, σχετικά με το οικονομικό αδιέξοδο που έχουν περιέλθει τα νοικοκυριά, επικρίνοντας τους χειρισμούς της σημερινής κυβέρνησης η οποία «γίνεται εμπρηστής της ακρίβειας με τις αποφάσεις της».
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Βʼ Πειραιά, σε μία συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης στην «Π», μας αναλύει τα αίτια της κρίσης σε παγκόσμιο και εγχώριο επίπεδο, εξηγώντας μας γιατί το σενάριο που θέλει την κυβέρνηση να αυξάνει το ΦΠΑ μέσα στο 2008 είναι πλέον πιθανό, μας μιλάει για την νέα γενιά εργαζομένων, αυτή των «400 ευρώ με ασφάλιση», ενώ μας σχολιάζει και τις δηλώσεις του κ. Αλέξη Τσίπρα για το χασίς. Ο μαθηματικός στο επάγγελμα με καταγωγή από την Ελευσίνα βουλευτής, χαρακτηρίζει εγκληματικούς τους χειρισμούς της ΝΔ στον ΟΤΕ, ενώ όσον αφορά την αγωγή του κ. Βγενόπουλου κάνει λόγο για «κωμική και τραγική ενέργεια» από την πλευρά του επιχειρηματία.
κ. Λαφαζάνη, διανύουμε τις πρώτες ημέρες του Μάη και λίγα 24ωρα νωρίτερα, ο κόσμος βγήκε στους δρόμους για να διαδηλώσει με αφορμή την Εργατική Πρωτομαγιά. Είναι επίκαιρο το νόημα της, εν έτη 2008;
Οι εργαζόμενοι και σήμερα, παρά τις δυσκολίες των ημερών, με την έννοια ότι η Πρωτομαγιά έπεσε αμέσως μετά το Πάσχα, σε μια περίοδο που λείπει πολύς κόσμος, έδωσαν το παρόν μαχητικά, αγωνιστικά, αποφασιστικά. Με αυτό τον τρόπο έστειλαν ένα μήνυμα αντίστασης στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι οποίες σήμερα μπροστά στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση σαρώνουν κυριολεκτικά τα λαϊκά εισοδήματα και δημιουργούν καταστάσεις εφιαλτικές, σε κοινωνικό επίπεδο, και πρωτόγνωρες θα έλεγα για τα μεταπολιτευτικά χρονικά της χώρας μας.
Το κύμα της ακρίβειας σαρώνει τα πάντα όπως σωστά μας λέτε. Από τα είδη πρώτης ανάγκης μέχρι και τα εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Είμαστε στην αρχή της κρίσης;
Νομίζω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια υπό εξέλιξη, πολύ βαθιά παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση. Ίσως δεν είναι της ώρας να μιλήσω περισσότερο γιʼ αυτό το θέμα καθώς χρειάζεται πολύς χώρος από την εφημερίδα σας για να το αναπτύξει στοιχειωδώς κάποιος. Θα έλεγα πάντως, πολύ συνοπτικά, πως η κρίση που διανύουμε είναι εφάμιλλη, αν όχι και ανώτερη, της κρίσης του 1929. Και δεν είναι υπερβολική η εκτίμησή μου, όπως θα υποθέσουν ορισμένοι. Έχουμε μία χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις λόγω των άγριων κερδοσκοπικών παιχνιδιών που έχουν παίξει οι μεγάλοι τραπεζικοί όμιλοι σε όλον τον κόσμο. Παράλληλα έχουμε μία κρίση κερδοσκοπικών ραγδαίων ανατιμήσεων στο πετρέλαιο, τις πρώτες ύλες και ιδιαίτερα στα τρόφιμα. Έχουμε, επίσης, νομισματική κρίση με την κατάρρευση του δολαρίου που προκαλεί μια πολύ μεγάλη αναταραχή στις διεθνείς συναλλαγές, έχουμε μία κρίση ενεργειακή όπου χώρες και περιφέρειες και συνολικά ο πλανήτης αναζητούν ασφαλείς και φτηνές και σίγουρες πηγές ενεργειακού εφοδιασμού. Έχουμε μία κρίση υδάτινων πόρων και κλιματικών αλλαγών η οποία απειλεί το περιβάλλον αλλά και τους όρους με τους οποίους επιβίωνε μέχρι σήμερα ο πλανήτης. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν το μέγεθος της πρόκλησης, το οποίο ίσως να είναι πρωτόγνωρο για την ανθρωπότητα.
Ποιες οι αιτίες της κρίσης κ. Λαφαζάνη και ποια η θέση της Ελλάδας στη διεθνή κρίση που μας περιγράφετε;
Η συγκεκριμένη κρίση, είναι καπιταλιστική κρίση και δεν έχει «πέσει από τον ουρανό». Είναι αποτέλεσμα της παγκόσμιας υπερσυσσώρευσης πλούτου και κεφαλαίου στα χέρια των λίγων και των άγριων κερδοσκοπικών παιχνιδιών που παίζονται ανεξέλεγκτα στις παγκόσμιες αγορές. Αυτή η κρίση έχει επιπτώσεις σοβαρές και στη χώρα μας οι οποίες είναι ακόμη στην αρχή τους. Η Ελλάδα είναι μέρος της κρίσης και όχι μία «τρίτη πλευρά» που δέχεται τις συνέπειές της. Τα προβλήματα, όπως αυτό της ακρίβειας, δεν μπορούμε να τα εξηγήσουμε μόνο με την διεθνή καπιταλιστική κερδοσκοπία η οποία οδηγεί σε ραγδαίες ανατιμητικές καταστάσεις στο πετρέλαιο, τις πρώτες ύλες και τα τρόφιμα. Πέραν αυτής της διεθνούς αχαλίνωτης κερδοσκοπίας που οδηγεί το 1/3 του πλανήτη να εξεγείρεται για το ψωμί και το ρύζι, υπάρχει και στη χώρα μας η εγχώρια κερδοσκοπία και τα εγχώρια καρτέλ που κυριαρχούν στις αγορές. Αλλά, κυρίως, υπάρχει μία κυβέρνηση η οποία με τις αποφάσεις της και την πρακτική της γίνεται εμπρηστής της ακρίβειας.
Σε ποιες αποφάσεις αναφέρεστε;
Στις πρωτοφανείς αποφάσεις για τις ανατιμήσεις στα απλά εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στις αποφάσεις για τις γιγάντιες αυξήσεις στα ηλεκτρικά τιμολόγια, στις αποφάσεις για την αύξηση στα διόδια -που σχεδόν διπλασιάζουν το κόστος διέλευσης στους εθνικούς δρόμους- στις αποφάσεις για τις αυξήσεις σε μια σειρά από υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση εφαρμόζει σκληρή πολιτική εισοδηματικής λιτότητας, δίνοντας «αυξήσεις» της τάξεως του 2% για το 2008, αλλά και με απαράδεκτες συμφωνίες σαν αυτή που υπέγραψε η ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ για «αυξήσεις» στους χαμηλόμισθους σχεδόν 1 ευρώ την ημέρα.
Η κυβέρνηση ωστόσο μέσω του Υπουργείου Ανάπτυξης σημειώνει πως έχουν ληφθεί μέτρα και αναφέρομαι στα 41 μέτρα που πάρθηκαν κατά της κερδοσκοπίας. Δεν αρκούν αυτά;
Πρόκειται για μέτρα επικοινωνιακού χαρακτήρα τα οποία δεν αγγίζουν καθόλου τη διαμόρφωση των τιμών και τα υψηλά ποσοστά κέρδους που αντλούν οι επιχειρήσεις από τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που πωλούν. Η κυβέρνηση μιλάει για έλεγχους στις αγορές προκείμενου να χαλιναγωγηθούν οι τιμές. Αυτοί όμως οι έλεγχοι δεν μπορούν να αγγίξουν τη διαμόρφωση των τιμών. Οι υπηρεσίες του Υπουργείου Ανάπτυξης πάνε σε μία αλυσίδα τροφίμων αλλά δεν μπορούν να ελέγχουν το ύψος των τιμών που καταγράφονται στα ράφια καθώς οι πολυεθνικές μπορούν να πωλούν στο όνομα της «ελεύθερης αγοράς» σε όποια τιμή επιθυμούν.
Οι υπηρεσίες του Υπουργείου Ανάπτυξης δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτα όσο ψηλά κι αν είναι η τιμή στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Επομένως, μιλάμε για μέτρα τα οποία δεν μπορούν να επηρεάσουν τη διαμόρφωση των τιμών, αλλά για ελέγχους οι οποίοι αφορούν χίλια δυο άλλα πράγματα όπως π.χ. αν η τιμή στο ράφι είναι η ίδια με αυτή που πληρώνει ο καταναλωτής στο ταμείο.
Η οικονομική κρίση είναι λογικό να επηρεάσει και τον προϋπολογισμό του κράτους. Θεωρείτε πως θα έχουμε αύξηση του ΦΠΑ μέσα στο 2008;
Ο προϋπολογισμός της κυβέρνησης βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα. Η ΝΔ προέβλεπε ότι η ανάπτυξη μέσα στο 2008 θα κινηθεί στο 4%. Τώρα η ίδια έχει αναθεωρήσει το στόχο της και μιλάει για 3.6% ενώ η Ε.Ε. και άλλοι διεθνείς οργανισμοί προβλέπουν ανάπτυξη κάτω και από το 3.5%. Ωστόσο, δε θα ήταν καθόλου υπερβολικό αν λέγαμε πως μπορεί η εγχώρια ανάπτυξη να μην ξεπεράσει το 3%. Ταυτόχρονα, ο προϋπολογισμός στηρίχθηκε στην υπόθεση ότι ο πληθωρισμός θα κινηθεί στο 2.8%. Το σενάριο αυτό διαψεύδεται παταγωδώς. Ήδη η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ότι ο πληθωρ ισμός θα κινηθεί στα επίπεδα του 3.5%, ενώ ήδη «τρέχει» ο επίσημος πληθωρισμός με 4,5% και με βεβαιότητα ο τιμάριθμος -στην καλύτερη των περιπτώσεων- δε θα είναι κάτω του 5%... Αν η ΝΔ θέλει να τηρήσει την απαράδεκτη δέσμευση που έχει αναλάβει απέναντι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς μέχρι το 2010, αυτό μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε έκτακτους φόρους σε βάρος των πλατιών λαϊκών στρωμάτων. Δεν αποκλείεται μέσα στο 2008 ή στις αρχές του 2009 να προχωρήσει η κυβέρνηση σε μία μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ. Ή και ακόμη να πάμε σε μία μεγάλη αύξηση των αντικειμενικών αξιών. Όπως καταλαβαίνετε όμως τέτοιου είδους μέτρα είναι δίκοπο μαχαίρι. Γιατί αν αυξηθεί ο ΦΠΑ τότε ο πληθωρισμός θα πάρει εφιαλτικές
διαστάσεις. Αν, δε, αυξηθούν κι άλλο οι αντικειμενικές αξίες τότε θα καταρρεύσει η οικοδομική δραστηριότητα. Άρα η κυβέρνηση βρίσκεται λόγω των νεοφιλελεύθερων επιλογών της σε πλήρες αδιέξοδο. Και δυστυχώς αυτό το πληρώνουν οι πολίτες της χώρας.
Στις επιλογές της κυβέρνησης βρίσκεται και η πώληση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom. Για ποιο λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτίθεται σ΄ αυτήν την πολιτική;
Η συγκεκριμένη πολιτική της κυβέρνησης με την επίφαση της λεγόμενης στρατηγικής συμμαχίας συνιστά ένα μεγάλο έγκλημα που υποθηκεύει το μέλλον του ελληνικού λαού. Οι τηλεπικοινωνίες είναι ένας απολύτως στρατηγικός τομέας για τη χώρα, την τεχνολογική μας ανάπτυξη , ο οποίος, αν παραδοθεί στα χέρια της Deutsche Telekom, τότε αυτές οι στρατηγικές λειτουργίες θα καθορίζονται με βάση τους σχεδιασμούς και τις απαιτήσεις της κερδοφορίας που έχει ο πολυεθνικός κολοσσός σε ευρωπαϊκό επίπεδο και θα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα κριτήρια αναπτυξιακά, κοινωνικά, τεχνολογικά, τα οποία είναι κρίσιμα για τη χώρα μας, ακόμη και κριτήρια που αφορούν την εθνική μας ασφάλεια. Άρα η πολιτική ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ είναι εγκληματική και πρέπει στο επόμενο χρονικό διάστημα να κάνουμε ό,τι μπορούμε και να κινητοποιηθούμε για να μην συντελεστεί αυτή η εθνικά αποκρουστική πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης. Και νομίζω πως έχουμε την δυνατότητα αν γενικεύσουμε τις αντιδράσεις μας. Πρέπει να ματαιώσουμε αυτή την ιδιωτικοποίηση. Γενικότερα ωστόσο, θα έλεγα πως η κυβέρνηση συνεχίζει το έργο του ΠΑΣΟΚ. Έχει ως στρατηγική να εκποιήσει ό,τι το δημόσιο σε αυτή τη χώρα και να το παραδώσει στα ιδιωτικά και πολυεθνικά συμφέροντα. Έτσι όμως αυτή η χώρα θα μετατραπεί σε «μπανανία» του πολυεθνικού και χρηματιστικού κεφαλαίου το οποίο ελέγχει το 60% της κεφαλαιοποίησης του Xρηματιστηρίου Αθηνών μέσω των ξένων funds.
Πώς είδε ο ΣΥΡΙΖΑ τη συμφωνία του Έλληνα πρωθυπουργού με τον κ. Πούτιν για τον αγωγό South Stream; Είναι προς τη σωστή κατεύθυνση;
Το συμφέρον της χώρας μας, αλλά και της Ευρώπης, είναι η πιο στενή και η πιο αναβαθμισμένη ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία ανεξάρτητα από τις απειλές και τις πιέσεις των ΗΠΑ, οι οποίες θέλουν να απομονώσουν ενεργειακά την τελευταία από την υπόλοιπη Ευρώπη.
Το συμφέρον μας είναι η διασφάλιση της πολλαπλότητας των ενεργειακών δρόμων και των πηγών ενεργειακού εφοδιασμού. Και σε αυτή τη λογική νομίζω πως συμβάλλει η κατασκευή του αγωγού South Stream. Από κει και πέρα, βεβαίως υπάρχουν σοβαρά ερωτηματικά για τη συγκεκριμένη συμφωνία Ελλάδας και Ρωσίας, η οποία και θα κατασκευάσει το συγκεκριμένο αγωγό. Δεν υπάρχουν επαρκείς και επίσημες απαντήσεις για τη συμφωνία υλοποίησης του αγωγού. Επομένως, επιφυλασσόμαστε να τοποθετηθούμε έναντι της συγκεκριμένης συμφωνίας καθώς περιμένουμε το πλήρες κείμενο για να δούμε αν είναι προς το συμφέρον της χώρας και του ελληνικού λαού.
Πρόσφατα είδαμε να προωθείται από το Υπουργείο Απασχόλησης ρύθμιση που θα αφορά τους εργαζόμενους των προγραμμάτων Stage, στους οποίους από δω και στο εξής θα τους παρέχετε και κοινωνική ασφάλιση. Δημιουργεί με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση μια νέα γενιά, αυτή των «400 ευρώ με ασφάλιση» κ. Λαφαζάνη;
Δυστυχώς, αυτή είναι η οδυνηρή και εφιαλτική πραγματικότητα για το εργασιακό μέλλον της νεολαίας μας.
Τα προγράμματα της ντροπής, τα λεγόμενα Stage, επεκτείνονται συνεχώς, ακόμη και στη διάρκεια της απασχόλησης, την ώρα που οι νέοι αναγκάζονται να δουλεύουν με 440 ευρώ, προσφέροντας πλήρες ωράριο και πολλές φορές υπερωρίες χωρίς οικονομικό αντίκρισμα. Μιλάμε για προγράμματα που «αγκαλιάζουν» όλο το φάσμα του δημόσιου και ιδιωτικού στα οποία προσφέρεται από φτηνή μέχρι και δωρεάν υπηρεσία. Νομίζω λοιπόν ότι η νεολαία αυτό που αντιμετωπίζει είναι το φάσμα της «μαύρης», ανασφάλιστης, επισφαλούς απασχόλησης, όπου τα 700 ευρώ ίσως και να φαντάζουν ως μισθός πολυτελείας.
Γιατί κακώς μιλάμε πλέον για τη «γενιά των 700 ευρώ». Στην ουσία η γενιά αυτή είναι των 400, 500, 600 και σπανίως των 700 ευρώ. Έχουμε μία νεολαία η οποία διαθέτει πρωτοφανή, για τα ιστορικά δεδομένα της χώρας μας, προσόντα με πτυχία και μεταπτυχιακά, μιλάει 2 και 3 γλώσσες, έχει δεξιότητες στη χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αυτή η γενιά λοιπόν με αυτές τις μοναδικές ικανότητες για τα χρονικά των γενιών αυτή της χώρας αμείβεται με το χειρότερο επίπεδο και αντιμετωπίζει τις χειρότερες συνθήκες εργασίας που έχει αντιμετωπίσει νεολαία ποτέ σε αυτή τη χώρα από τη γέννηση του ελληνικού κράτους. Μιλάμε λοιπόν για μια πραγματική τραγωδία. Πρέπει λοιπόν αυτή την πραγματικότητα να την αλλάξουμε. Αν δεν την αλλάξουμε αυτή η χώρα δε θα έχει μέλλον. Πολύ απλά.
Από την μία πλευρά λοιπόν η «γενιά των 400 ευρώ» και από την άλλη ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας εκδηλώνει την πρόθεσή του να αλλάξει ο σημερινός τρόπος κατάταξης των νέων στο στρατό και να γίνει υποχρεωτική η θητεία στα 18. Σε τι αποσκοπεί ένα τέτοιο μέτρο;
Η θητεία στα 18 δεν αποσκοπεί σε τίποτα άλλο από το να ανακόψει την προσπάθεια των νέων να περάσει ομαλά από το λύκειο στην μεταλυκειακή εκπαίδευση και συχνά να κόψει ακόμη και την προσπάθεια να τελειώσει η νεολαία το λύκειο.
Γιατί καμιά φορά μπορεί να έχει χάσει κάποιος χρονιά στο γυμνάσιο ή στο λύκειο. Οπότε θα είναι υποχρεωμένος ο νέος να πηγαίνει στο στρατό αντί να ολοκληρώνει την εκπαίδευσή του.
Φαίνεται πως κάποιοι νοσηροί εγκέφαλοι νομίζουν ότι έτσι θα μπορέσουν να έχουμε λιγότερα μορφωμένο προσωπικό που να κάνει μια πιο φτηνή ανειδίκευτη εργασία και ένα προσωπικό που θα έχει περάσει πρώτα από την αυστηρή πειθάρχηση που είναι όχι μόνο στρατιωτική αλλά συχνά και ιδεολογική και πολιτική, αυτή του στρατού.
Υπάρχει η δυνατότητα για μείωση της στρατιωτικής θητείας;
Με τα σημερινά δεδομένα, και προβλέποντας τις πραγματικές αμυντικές ανάγκες της χώρας μας και όχι τις υποχρεώσεις που έχουμε μέσα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή τις φιλοδοξίες κάποιων εθνικιστικών ή και ατλαντικών κύκλων στη χώρα μας, η θητεία κάλλιστα θα μπορούσε να μειωθεί στους 6 μήνες. Άλλωστε, στους 6 μήνες, ο νέος, μαθαίνει άριστα αυτά που μπορεί και χρειάζεται να μάθει από το στρατό για την άμυνα της χώρας.
Είναι περιττό, επομένως, να κρατάμε περισσότερο καιρό νέους ανθρώπους απλά και μόνο για να περιφέρονται στα στρατόπεδα ή για να κάνουν σκοπιές ή ακόμη αν θέλετε για να υπηρετούν τους βαθμοφόρους. Είναι κρίμα να επιφυλάσσουμε μια τέτοια τύχη για τη νεολαία μας.
Πώς σχολιάζετε την αγωγή που κατέθεσε ο κ. Βγενόπουλος εναντίον του κ. Τσίπρα για τις δηλώσεις του;
Κωμικό και τραγικό θα έλεγα. Αυτή η κίνηση άλλωστε έτυχε της καθολικής αποδοκιμασίας. Δεν μπορεί στο 2008 να οδηγηθούμε αιφνιδίως στην ποινικοποίηση του πολιτικού λόγου γιατί το θέλουν οι διάφοροι «κύριοι Βγενόπουλοι».
Το επιχείρημα της άλλης πλευράς αναφέρει πως ο πολιτικός λόγος πρέπει να βρίσκεται μέσα σε κάποια όρια. Τι απαντάτε;
Ασφαλώς ο πολιτικός λόγος πρέπει να έχει όρια και μέτρα αλλά δεν μπορεί να πάψει να αποτυπώνει τις θλιβερές και τραγικές πραγματικότητες στην οικονομική μας ζωή, ιδιαίτερα όταν παίζονται άγρια κερδοσκοπικά παιχνίδια. Ο πολιτικός λόγος, δεν μπορεί να μην είναι ουσιαστικά καταγγελτικός απέναντι σε καταστάσεις οι οποίες οδηγούν στην εκποίηση δημόσιου εθνικού πλούτου και δημόσιας εθνικής περιουσίας. Και η Marfin του κ. Βγενόπουλου, δυστυχώς, έπαιξε το ρόλο του «οχήματος» προκειμένου να αξιοποιήσει αυτό το «όχημα» η κυβέρνηση για να παραδώσει -όπως φαίνεται- τον ΟΤΕ στην D.T.
Ο νέος σας Πρόεδρος, σε πρόσφατη συνέντευξή του, δήλωσε πως έχει βρεθεί σε παρέες που καπνίζουν χασίς. Σας ξένισαν αυτές οι δηλώσεις;
Δε νομίζω ότι το να βρεθείς σε μία παρέα ή σε ένα κύκλο ή σε ένα χώρο που καπνίζεται χασίς είναι περίεργο ή παράξενο στην εποχή μας. Αυτό, αλίμονο, δε σημαίνει ότι ενθαρρύνει κανείς την προσπάθεια να καπνίσει κάποιος χασίς ή τον προτρέπει να το πράξει.
Πρόκειται ωστόσο για μια πραγματικότητα την οποία γνωρίζουμε όλοι μας. Το να γνωρίζει κανείς και να μιλάει για μια πραγματικότητα την οποία ξέρουμε όλοι δε νομίζω πως πρέπει να μας ξενίζει ή να μας προξενεί έκπληξη ή και αρνητικά σχόλια.
Το μέτωπο για την καταπολέμηση της χρήσης –γενικώς- των ουσιών είναι ένα πολύ επίκαιρο μέτωπο για το οποίο πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά και σε βάθος. Να βρούμε τον τρόπο να αντιμετωπίσουμε αυτό το τραγικό φαινόμενο της εποχής μας. Σίγουρα η αντιμετώπισή του στους χρήστες των ναρκωτικών ουσιών δεν πρέπει να γίνεται με αυταρχικά μέτρα αστυνομικής καταστολής.
