Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Μεγάλη αύξηση παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια οι εισαγωγές ασθενών στις ψυχιατρικές Κλινικές της Κρήτης, αφού σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης της επιτροπής Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας, το 2007 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, έγιναν 541 εισαγωγές και στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων από τον Σεπτέμβριο του 2005 έως τον Ιανουάριο του 2008 νοσηλεύθηκαν 1.511 άτομα.

Συγκεκριμένα στο ΠΑΓΝΗ, νοσηλεύτηκαν το 2007 541 ασθενείς, από τους οποίους 389 στο τμήμα βραχείας νοσηλείας (με μέσο χρόνο νοσηλείας περίπου 20 ημέρες) και 152 άτομα στο τμήμα οξέων περιστατικών (με μέσο όρο νοσηλείας, περίπου 15 ημέρες). Ολοι οι ασθενείς του τμήματος οξέων ήταν σε αναγκαστική νοσηλεία.

Στο νοσοκομείο Χανίων, η στελέχωση του Ψυχιατρικού τμήματος κρίνεται ανεπαρκής.

Από τις 1511 νοσηλείες, οι 961 ήταν εκούσιες (61,6%) και οι 457 ακούσιες (29,3%), ενώ 93 είναι αδιευκρίνιστες (6,1%).

Οι 1511 νοσηλείες αφορούν 871 ασθενείς. Από αυτούς 573 (65%) νοσηλεύτηκαν μόνο μια φορά.

Στα ψυχιατρικά τμήμα του συνόλου των νοσοκομείων της χώρας, γίνονται κάθε χρόνο περίπου 6.100-6.300 εισαγωγές.

Αναφορά γίνεται στο Ψυχιατρείο Χανίων, όπου σημειώνονται τα εξής:

“Επαψε να δέχεται εισαγωγές από τον Φεβρουάριο 2006. Το προσωπικό του Ψ.Ν.Χ. εξασφαλίζει την λειτουργία πολλών μονάδας ψυχιατρικής φροντίδας και αποκατάστασης.

Το βάρος των εισαγωγών όλης της δυτικής Κρήτης και όχι μόνο αυτής υφίστατι το ψυχιατρικό τμήμα του Γ.Ν. Χανίων, καθώς η Ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου Ρεθύμνου δεν έχει ακόμα λειτουργήσει.

Ο νομός Ηρακλείου και η ανατολική Κρήτη εξυπηρετούνται εν πολλοίς από την Ψυχιατρική κλινική του ΠεΠαΓΝΗ”.



Ανυπαρξία Πρωτοβάθμιας φροντίδας



Η Επιτροπή Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην απουσία πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στην Ψυχιατρική και καταλήγει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα όσον αφορά στον τρόπο λειτουργίας των ψυχιατρικών υπηρεσιών της χώρας μας.

Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι:

- Η μεγάλη αύξηση των εισαγωγών με εισαγγελική εντολή αποτελεί κώδωνα κινδύνου για το σύνολο των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, καθώς και ένα «αντικειμενικό» δείκτη ανεπάρκειας της ψυχιατρικής φροντίδας στη χώρα μας.

- Η δικτύωση των ψυχιατρικών υπηρεσιών είναι απαραίτητος όρος λειτουργίας της ψυχιατρικής φροντίδας, βασισμένης στην πρόληψη, την πρωτοβάθμια φροντίδα και τον περιορισμό της νοσηλείας Στην παρούσα φάση η δικτύωση παραπέμπει στην ανάγκη ολοκλήρωσης της τομεοποίησης των ψυχιατρικών υπηρεσιών, η οποία θέτει μια σειρά από θεσμικά και οργανωτικά προβλήματα.

- Τα ψυχιατρικά τμήματα στα γενικά νοσοκομεία δέχονται ένα τεράστιο βάρος εισαγωγών , καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί το δίκτυο εξωνοσοκομειακής φροντίδας και η συρρίκνωση των ψυχιατρικών νοσοκομείων αφήνει ακάλυπτα πολλά αιτήματα νοσηλείας. Η δημιουργία μικρών τμημάτων οξέων περιστατικών , η λειτουργία μονάδων ημερήσιας φροντίδας και η εναρμόνιση των εφημεριών τους με αυτές του νοσοκομείου που τα στεγάζει και , κυρίως, η σύνδεση τους με τα υπάρχοντα δίκτυα φροντίδας αποτελούν μέτρα άμεσης ανάγκης.

- Η επαγγελματική αποκατάσταση των ψυχικά ασθενών παρουσιάζει σημαντικά οργανωτικά προβλήματα και έχει σαφώς πιο περιορισμένες δυνατότητες από την «χρυσή» δεκαετία του 1990 (της πληθώρας των κοινοτικών αποκαταστασιακών προγραμμάτων).

Οι δυνατότητες απασχόλησης των ασθενών έχουν μειωθεί δραματικά, ακολουθώντας την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και τις ιδιαίτερες δυσκολίες των ίδιων των ασθενών.

Οι μονάδες που προτείνουν προγράμματα κοινωνικής και προ-επαγγελματικής αποκατάστασης, επιτελούν ένα σημαντικότατο έργο κοινωνικοποίησης και διατήρησης των δεξιοτήτων των ασθενών .

- Ο αποστιγματισμός των ψυχικά ασθενών έχει κάνει σημαντικά βήματα. Η συνεχιζόμενη όμως κοινωνική περιθωριοποίηση των ασθενών με τα βαρύτερα ψυχοπαθολογικά προβλήματα μπορεί να γεννήσει νέες μορφές στιγματισμού.

Η ενίσχυση των οργανώσεων των οικογενειών και των χρηστών των ψυχιατρικών υπηρεσιών αποτελεί σημαντική εγγύηση για την καταπολέμηση του στίγματος, την προάσπιση των δικαιωμάτων τους και την βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών.