Tης Σοφίας Tσεντελιέρου

Δύο πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν χθες στο Ηράκλειο με περιορισμένη συμμετοχή κόσμου, αφού όπως φάνηκε οι περισσότεροι επέλεξαν να γιορτάσουν διαφορετικά την ημέρα. Ωστόσο, όσοι πήραν μέρος στις κινητοποιήσεις διαμαρτυρήθηκαν με αυτό τον τρόπο κατά των ανατροπών στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό και προέβαλαν αιτήματα σχετικά με την αύξηση των μισθών και τη διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων.

Λίγο μετά τις 10 το πρωί άνθρωποι κάθε ηλικίας άρχισαν να συγκεντρώνονται στο Εργατικό Κέντρο και στην πλατεία Ελευθερίας, όπου πραγματοποιήθηκαν οι κινητοποιήσεις του ΕΚΗ -Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ αντίστοιχα. Στην πρώτη συγκέντρωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και στη συνέχεια έγινε κατάθεση στο μνημείο των Νεκρών της Εργατικής Τάξης στο πάρκο Περγαλίδη. Και οι δύο εξελίχθηκαν σε πορείες στο κέντρο της πόλης, προκειμένου να γίνει κατάθεση στεφάνων στα σημεία που δολοφονήθηκαν ο Στρατής Περγαλίδης και οι αδερφοί Χατζηγεωργίου, στη Ρούσου Χούρδου, στη Δικαιοσύνης και στην πλατεία του Μουσείου.



Στο ΕΚΗ



Η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου και του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα γενικών συνελεύσεων του ΕΚΗ και όχι έξω από το κτίριο όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί, εξαιτίας της μικρής συμμετοχής. Με αφορμή αυτό το γεγονός ο πρόεδρος του ΕΚΗ Γιώργος Σκουλατάκης είπε χαρακτηριστικά «Η σημερινή μέρα αν και είναι απεργία έχει γίνει αργία και συνδυάζεται με διακοπές. Όσα λέμε φαίνεται ότι δεν αγγίζουν αρκετούς και αναρωτιόμαστε αν δεν τους απασχολούν το ασφαλιστικό, το συνταξιοδοτικό, η φτώχεια και η ακρίβεια».

Ο ίδιος στη διάρκεια της ομιλίας του ανέφερε ότι την Πρωτομαγιά τιμούμε «τους πρωτοπόρους αγωνιστές που έβαψαν κόκκινο με το αίμα τους το 1886 το Σικάγο, διεκδικώντας Ειρήνη, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Ισότητα, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, μια καλύτερη ζωή. Τους αγωνιστές του Μάη του ΄36 στη Θεσσαλονίκη , τους 200 ήρωες που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του ΄44 στην Καισαριανή, τους χιλιάδες επώνυμους και ανώνυμους συναδέλφους μας που θυσιάστηκαν , φυλακίσθηκαν, βασανίστηκαν και υπέφεραν για να μπορούμε εμείς να έχουμε μια ανθρώπινη ζωή. Τους 8 νεκρούς του 1936 στο Ηράκλειο, τιμάμε το Στρατή Περγαλίδη, τους αδελφούς Χατζηγιώργη που σκοτώθηκαν το 1947. Τον Σταύρο Καλλέργη που καθιέρωσε το 1893 την Εργατική Πρωτομαγιά». Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το 1886, «μπορεί να φαίνεται μακρινό και ακόμα πιο μακρινές οι συνθήκες που επικρατούσαν τότε, όμως η προσπάθεια του διεθνούς κεφαλαίου για την κατάργηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, αποτέλεσμα των αγώνων των εργαζομένων και του λαού, δυστυχώς επαναφέρουν σιγά – σιγά εκείνη την τραγική πραγματικότητα! Αμφισβητούνται βασικές κατακτήσεις και κανόνες εργασίας και ασφάλισης λεηλατώντας τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων . Κινδυνεύουν οι συντάξεις μας. Τα φορτώνουν όλα στο ΙΚΑ και το διαλύουν. Το νέο δόγμα βαρβαρότητας που στηρίζεται στη δύναμη του ισχυρού. Η ολοένα μεγαλύτερη εκμετάλλευση ανθρώπων, πλουτοπαραγωγικών πηγών και λαών με κάθε τρόπο, δεν σταματά πουθενά!».

Το αυθεντικό κάλεσμα για τη μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση των εργατών στο Σικάγο το 1886 διάβασε ο πρόεδρος του Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ Νίκος Μεντζίνης προσθέτοντας στη συνέχεια ότι σήμερα είναι επίκαιρο παρά ποτέ. «Επίκαιρο γιατί και η σημερινή θέση των εργαζομένων δεν απέχει όσο κι αν φαίνεται παράξενο πολύ από τα τέλη του 19ου αιώνα. Την στιγμή που οι πραγματικές παραγωγικές δυνατότητες της εργαζόμενης πλειοψηφίας έχουν απογειωθεί και θα μπορούσε να απολαμβάνει όλα τα προϊόντα του μόχθου της δουλεύοντας λιγότερο, αυτή υφίσταται μια τρομαχτική κλοπή χρόνου, πλούτου, δικαιωμάτων» είπε ο κ.Μεντζίνης και συνέχισε «Στην Ελλάδα την «ήπια προσαρμογή» την διαδέχτηκε ένα πραγματικό αντεργατικό τσουνάμι! Η αύξηση του ΦΠΑ οδήγησε σε μια έκρηξη των τιμών, την ίδια στιγμή που οι καπιταλιστές απολαμβάνουν προκλητικές φοροαπαλλαγές και ενισχύσεις. Η ελαστική εργασία επεκτείνεται, το ωράριο απελευθερώνεται, η μονιμότητα απειλείται. Νέος γύρος ιδιωτικοποιήσεων ετοιμάζεται.. Την ίδια στιγμή που κλέβονται ασύστολα τα χρήματα των αποθεματικών των Ταμείων, η Δημόσια ασφάλιση κατεδαφίζεται και με περισσό κυνισμό μέμφονται τους συνταξιούχους γιατί δεν εργάζονται μέχρι να πεθάνουν! Η Κυβέρνηση της ΝΔ άνοιξε και υλοποιεί με θράσος όλη την αντιλαϊκή ατζέντα της: στράτευση των νέων στα 18, ξεπούλημα του ΟΤΕ και των λιμανιών, ιδιωτικοποιήσεις στην Υγεία και την Παιδεία. Σε όλα τούτα η απάντηση είναι μια: αντίσταση κι αγώνας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας».



Η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ



Οι συμμετέχοντες στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ διαδήλωσαν κατά της ανεργίας, της φτώχειας και των ανατροπών στο ασφαλιστικό. Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρεται «Η ανάπτυξη, η πολιτική που έχει κριτήριο το κέρδος του κεφαλαίου, φορτώνει συνεχώς και περισσότερα βάρη στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ υλοποιούν την ίδια στρατηγική, εφαρμόζουν σκληρή αντιλαϊκή πολιτική, γιατί είναι διαχειριστές του εκμεταλλευτικού συστήματος και υπηρετούν τις ανάγκες, τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Μαζική καταδίκη των πλειοψηφιών της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΗ, αποδυνάμωση του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού που είναι φορέας υποταγής, ενσωμάτωσης των εργαζομένων στις επιδιώξεις του κεφαλαίου, στηρίζει τις αντιδραστικές αλλαγές του συστήματος, καταδικάζει χιλιάδες εργάτες και εργάτριες στη φτώχεια υπογράφοντας την Εθνική Σύμβαση με άθλιους όρους, με αυξήσεις 1? τη μέρα. Το ΠΑΜΕ είναι ελπίδα για την εργατική τάξη, είναι πρωτοπόρα δύναμη με γραμμή πάλης που εναντιώνεται στη στρατηγική του κεφαλαίου, έχει στόχους, αιτήματα ου ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργατικών- λαϊκών οικογενειών, της νεολαίας μας. Σε αυτό το δρόμο βαδίζουμε με μεγαλύτερη απαιτητικότητα, διδασκόμενοι από τα ταξικά, επίκαιρα μηνύματα της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Επιδιώκοντας να συσπειρωθούν, να στρατευτούν στον καθημερινό αγώνα περισσότερες δυνάμεις κατά της πλουτοκρατίας και του Ιμπεριαλισμού, να ανοίξει ο δρόμος για βαθιές, ριζικές αλλαγές, για ανάπτυξη που έχει κριτήριο τις ανάγκες της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Μέσα στο καμίνι της ταξικής αναμέτρησης δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά του κεφαλαίου, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο».