Έρευνες έχουν δείξει ότι η συμπληρωματική χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D σε γυναίκες που έχουν περάσει στο στάδιο της εμμηνόπαυσης αποτρέπει την απώλεια οστικής μάζας και μειώνει τον κίνδυνο φθορών στα οστά.
Η χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D επηρεάζει αρνητικά την έκκριση ορμονών που ρυθμίζουν την ομοιόσταση του ασβεστίου στον οργανισμό.
Όταν δεν απορροφάται αρκετό ασβέστιο από τον οργανισμό μειώνεται η συγκέντρωση ιόντων ασβεστίου στον οργανισμό με αποτέλεσμα να διεγείρεται η έκκριση της παραθυρεοειδούς ορμόνης (PTH) που είναι ο κύριος ρυθμιστής των τιμών ασβεστίου στον οργανισμό. Η υπερέκκριση PTH προκαλεί την απώλεια ασβεστίου από τα οστά και αυξάνει τον κίνδυνο για φθορά και κατάγματα στα οστά. Η συμπληρωματική χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D φαίνεται να μειώνει την ανάπτυξη δευτερογενούς υπερπαραραθυρεοειδισμού που σχετίζεται με την φτωχή διατροφή.
Οι μεγαλύτερες ανάγκες σε ασβέστιο παρουσιάζονται μετά την ηλικία των 50 ετών. Εκτός από τα γαλακτοκομικά άλλες πλούσιες τροφές σε ασβέστιο είναι τα πράσινα λαχανικά, τα ψάρια που τρώγονται με το κόκαλο, τα αμύγδαλα ενώ πρόσφατα στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφορες τροφές εμπλουτισμένες σε ασβέστιο. Η μέση ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου στις περισσότερες χώρες υπολογίζεται στα 600 mgr και είναι χαμηλότερη από τις προτεινόμενες τιμές πρόσληψης ασβεστίου (800-1.200 mgr). Όταν η διαιτητική πρόσληψη ασβεστίου είναι ανεπαρκής τότε θα πρέπει να χορηγείται συμπλήρωμα ασβεστίου.
Επίσης η βιταμίνη D παίζει σημαντικό ρόλο για την οστεοπόρωση. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης D για άτομα ηλικίας από 51 μέχρι 70 ετών είναι 400 ΙU ενώ σε άτομα άνω των 70 ανέρχεται σε 600 IU.
Ωστόσο υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι υψηλότερες δόσεις βιταμίνης D σε άτομα άνω των 65 ετών αποδεικνύονται ιδιαίτερα ωφέλιμες για την μείωση του κινδύνου για κατάγματα.
Ιδιαίτερα πλούσιες σε βιταμίνη D τροφές είναι τα λιπαρά ψάρια, τα ιχθυέλαια και το συκώτι ενώ συνήθως το γάλα, κάποιες μαργαρίνες, τα δημητριακά και διάφοροι χυμοί εμπλουτίζονται σε βιταμίνη D.

