AΟδηγός στην υπηρεσία Καθαριότητας του δήμου είναι ο κ. Νίκος Ζαχαριάκης, ο οποίος φέτος συμπληρώνει είκοσι ένα χρόνια σʼ αυτή τη θέση, αν και συνολικά εργάζεται πάνω από τριάντα.

Όπως όλοι οι υπάλληλοι καθαριότητας του δήμου, έτσι και αυτός απεργεί, διεκδικώντας τα κεκτημένα δικαιώματα του αναφορικά με το Ασφαλιστικό.

“Δεν ξέρω ποιοι θέλουν να παραπληροφορούν και να λένε πως τα αιτήματα μας σταματούν στα βαρέα και ανθυγιεινά” υπογραμμίζει ο ίδιος προσθέτοντας με έμφαση πως επικρατεί η λαθεμένη άποψη ότι οι υπάλληλοι Καθαριότητας απεργούν για να ενταχθούν στον κλάδο των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.

Η «Π» συνάντησε τον κ. Ζαχαριάκη στο σταθμό των απορριμματοφόρων του δήμου Ηρακλείου, νωρίς χθες το πρωί, για να συζητήσει μαζί του τις δυσκολίες του επαγγέλματος του, την αντιμετώπιση που ο κόσμος έχει απέναντι στους υπαλλήλους καθαριότητας, αλλά και το πώς βλέπει ο ίδιος την εργασία του.



Ερ.: Απεργείτε όπως είπατε για το Ασφαλιστικό. Πότε θα έπρεπε να πάρετε σύνταξη από την υπηρεσία σας;

Απ. : Κανονικά θα έπρεπε να φύγω στα τριάντα εφτά χρόνια υπηρεσίας. Εγώ έχω ήδη είκοσι ένα χρόνια στην Καθαριότητα, δέκα χρόνια σε άλλη υπηρεσία και δύο χρόνια στρατού. Φυσιολογικά, θα έπρεπε να φύγω στα τριάντα εφτά χρόνια υπηρεσίας, άνευ ορίου ηλικίας. Όμως με τις ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση, δεν προβλέπεται να φύγω ούτε αφού συμπληρώσω αυτά τα χρόνια. Τώρα είμαι πενήντα χρονών και με αυτά που λένε, θα πρέπει να βγω στη σύνταξη μετά από δέκα χρόνια. Μετά από δέκα χρόνια όμως, εγώ συνολικά θα έχω σαράντα τρία χρόνια υπηρεσίας.

Ερ.: Θεωρείτε ότι το επάγγελμα σας είναι δύσκολο;

Απ. : Είναι πάρα πολύ δύσκολο επάγγελμα και με πολλές ιδιαιτερότητες. Είναι μια δουλειά που πρέπει να γίνει κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Είτε κρύο, είτε ζέστη, είτε βροχή, η δουλειά πρέπει να βγει. Εμείς κάνουμε τη δουλειά που ο κόσμος βλέπει και πιάνει τη μύτη του. Κι όχι μόνο την κάνουμε, αλλά την κάνουμε και καθημερινά.

















Ερ.: Τι ώρα ξυπνάτε συνήθως;

Απ. : Εμείς συνήθως ξεκινάμε κατά τις 4.30 με 5.00 το πρωί. Δεν βγαίνουν όλα τα αυτοκίνητα μαζί. Φεύγουμε με μισή ώρα περίπου διαφορά και ανάλογα με την περιοχή που έχει ο καθένας μας. Υπάρχουν περιοχές που πρέπει να ξεκινήσουμε νωρίτερα γιατί υπάρχουν στενοί δρόμοι ή πολλά παρκαρισμένα κι άλλες που ξεκινάμε λίγο πιο μετά.

Ερ.: Καθημερινά δηλαδή ξυπνάτε αυτή την ώρα;

Απ. : Από τις 3.00 τη νύχτα, εμείς είμαστε καθημερινά στο πόδι. Κι αυτό γιατί πρέπει να βγούμε και να κάνουμε την περισυλλογή των απορριμμάτων.

Ερ.: Έχετε αντιμετωπίσει κάποιες δυσκολίες στη δουλειά σας;

Απ. : Κατά καιρούς έχουμε αντιμετωπίσει κάποια προβλήματα και κάποιες αντιδράσεις από πλευράς του κόσμου, οι οποίες βέβαια ξεπερνιούνται. Όμως νομίζω ότι ο κόσμος κατανοεί τη δουλειά μας κι έχει συνηθίσει πλέον.

Ερ.: Οι άνθρωποι πώς σας αντιμετωπίζουν;

Απ. : Υπάρχουν κάποιοι που μας αντιμετωπίζουν κάπως υποτιμητικά. Αυτό δεν εκλείπει. Πολλές φορές μας φωνάζουν «σκουπιδιάρηδες». «Πέρασαν οι σκουπιδιάρηδες για να μαζέψουν» ακούμε πολύ συχνά, με έναν κάπως απαξιωτικό τρόπο. Εμείς όμως έχουμε συνηθίσει σʼ αυτό. Έχουμε…βάψει.

Ερ.: Υπάρχει ανάλογη αντιμετώπιση και από το φιλικό σας περιβάλλον; Υποτιμούν το επάγγελμα σας;

Απ. : Οι παρέες και οι φίλοι που έχουμε, κατανοούν απόλυτα αυτό που κάνουμε και αντιλαμβάνονται τη μορφή της εργασίας μας. Δεν μας επιλέγουν ανάλογα με τη δουλειά που κάνουμε. Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος έχει την προσωπικότητα του και ανάλογα μʼ αυτή, τον επιλέγουν και οι παρέες του. Αλλά να σας πω; Στην Καθαριότητα υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τελειώσει τα Πανεπιστήμια και δουλεύουν, λόγω αναγκών. Γιατί αυτοί έχουν οικογένεια, δεν μπορούν να βρουν άλλη δουλειά και εργάζονται με συμβάσεις, χωρίς να σκέφτονται τη μόρφωση που έχουν, για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες της ζωής.

Ερ.: Εσείς πώς κρίνετε τη δουλειά σας;

Απ. : Εγώ ποτέ δεν αντιμετώπισα περίεργα τη δουλειά που κάνω. Η δουλειά μου είναι μια χαρά. Έρχομαι εδώ για το μεροκάματο, γιατί έχω τρία παιδιά να μεγαλώσω και να σπουδάσω και ποτέ δεν παραπονέθηκα για τη δουλειά μου. Όπως πάει ο καθένας στο γραφείο ή στην εργασία του, έτσι ακριβώς πάω κι εγώ. Δεν κάνω κάτι διαφορετικό. Δεν νομίζω ότι η συγκεκριμένη δουλειά είναι υποτιμητική. Ίσα – ίσα, είναι μια δουλειά απαραίτητη για την κοινωνία κι απʼ αυτό ζω.

Ερ.: Και τώρα ειδικά με τις απεργίες, φαίνεται πως η δουλειά σας είναι πολύ απαραίτητη.

Απ. : Αυτό και μόνο έπρεπε να βλέπει ο κόσμος για να αντιληφθεί τι ακριβώς προσφέρουμε. Ακούμε κατά καιρούς πως έχουμε «δέσει το γάιδαρο μας» επειδή εργαζόμαστε στο δήμο. Αλλά να σας ρωτήσω; Τσάμπα παίρνουμε το μεροκάματο μας; Νομίζω πως μέσα από την απεργία δόθηκε στον κόσμο η ευκαιρία να καταλάβει αν αυτό που κάνουμε είναι σημαντικό ή όχι και το πόσο προσφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο.

Ερ.: Έχετε βρει κάποια φορά περίεργα αντικείμενα στα σκουπίδια;

Απ. : Προσωπικά δεν μου έχει τύχει κάτι ιδιαίτερο. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που βλέπουμε αρκετά αντικείμενα, τα οποία με την πρώτη ματιά λέει κανείς πως δεν είναι σκουπίδια και δεν θα έπρεπε να πεταχτούν. Όπως έτυχε μια φορά να βρούμε ένα καλό σάκο στα σκουπίδια, ο οποίος μας παραξένεψε και τελικά βρέθηκαν μέσα χρήματα, τα οποία και παραδόθηκαν στις αστυνομικές αρχές. Τώρα, αν έγινε κάποιο λάθος ή κάποιοι τα είχαν κρύψει εκεί, δεν ξέρω να σας πω.