Tης Κατερίνας Μυλωνά

Καλή οργάνωση, πολυσυλλεκτική ομάδα και πολλή υπομονή και επιμονή είναι τα μυστικά της επιτυχίας των «Magaliver», της ομάδας που «έκοψε το νήμα» στο 6ο Κυνήγι Κρυμμένου Θησαυρού που πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο την περασμένη Κυριακή. Οι Magaliver (από το… Μαγκάιβερ και μαγκάλι) παράλληλα με τον τίτλο του νικητή έλαβαν από τους «Αργοπόρους» τη σκυτάλη της επόμενης διοργάνωσης που, όπως υπόσχονται, θα είναι η πιο τρελή από όλες τις προηγούμενες!

Μέλη της ομάδας μιλούν στην «Π» για την ηθική ικανοποίηση που τους προσέφερε η νίκη, αφού ενώ είχαν λάβει μέρος σε όλα τα παιχνίδια, κάθε φορά οι νικητές «ένιωθαν την ανάσα τους» και οι Magaliver στο παρά πέντε έχαναν τον τίτλο του νικητή. Δίνουν, ακόμα, συμβουλές για όσους θέλουν να λάβουν μέρος στο 7ο Κυνήγι, «τους λέμε να οργανώνονται από νωρίς γιατί έτσι έλεγαν και σε εμάς…», λένε χαρακτηριστικά οι Magaliver.



Οι Magaliver



Η ομάδα δημιουργήθηκε πριν έξι χρόνια, με το 1ο Κυνήγι Κρυμμένου Θησαυρού που διοργανώθηκε στην πόλη μας. Από το 2002 μέχρι σήμερα έχει τροποποιηθεί η σύσταση της ομάδας ενώ φέτος έλαβαν μέρος περισσότερα από τριάντα άτομα ηλικίας από …πέντε ετών μέχρι και 40.

«Βασικά, παίζουμε γιατί μας αρέσει και περνάμε καλά, αλλά και για το γόητρο. Πέρσι, φτάσαμε μέχρι τον τελευταίο γρίφο. Είναι «πίκρα» να είσαι στο νήμα και να βλέπεις να σηκώνει άλλος το έπαθλο», περιγράφει ο αρχηγός της ομάδας, Μάνος Ξυδάκης. «Ειδικά τις τελευταίες φορές πήγαμε οργανωμένα, με σκοπό τη νίκη και, φυσικά, διασκεδάζαμε», συμπληρώνει ο Αποστόλης Ματθαιάκης. «Φέτος πιστέψαμε ότι μπορούμε», λέει με τη σειρά της η Διονυσία Πετράκη. Πρώτη φορά συμμετείχε στο παιχνίδι η Μαριλένα Καρπαθιωτάκη, η οποία, από τα πρώτα λεπτά «μπήκε στο νόημα» του κυνηγιού.



Συστατικά επιτυχίας



Αφού είχαν λάβει μέρος, λοιπόν, στις προηγούμενες διοργανώσεις και είχαν εντοπίσει τις τυχόν αδυναμίες τους, οι Magaliver φέτος οργανώθηκαν από νωρίς. «Οργανώνεσαι, μελετάς, κατεβάζεις από site την ιστορία του Ηρακλείου, χωρίζεσαι σε ομάδες με μηχανάκια, με τα πόδια…Η μελέτη ξεκινάει μέρες πριν με τα πρώτα στοιχεία που δίνει η ομάδα που διοργανώνει το παιχνίδι», εξηγεί η Σοφία Τζεδάκη. Άλλωστε, όπως αναφέρουν τα μέλη της ομάδας, «Magaliver» σημαίνει να είσαι αποτελεσματικός και αθόρυβος, χωρίς να τραβάς την προσοχή του άλλου αλλά και να μένουν όλοι ενωμένοι… Θετικό ρόλο παίζει, επίσης, η καλή επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη της ομάδας και η έλλειψη γκρίνιας που φέρνει και την απογοήτευση. Κάτι που συνετέλεσε στην επιτυχία των Magaliver είναι ότι «η ομάδα δεν αποτελείται από μια συγκεκριμένη κατηγορία, είναι πολυποίκιλη και ηλικιακά και από άποψη επαγγελματικών κατηγοριών, όπως εκπαιδευτικούς, ιδιωτικούς υπαλλήλους, και έμπορους», εξηγεί η Διονυσία. «Χρειάζεται οργάνωση, επινοητικότητα, σκέψη και φαντασία, γνώσεις και μαχητικότητα και καλή τύχη», αναφέρει η Χρύσα Χουρσάν.

Η παρατηρητικότητα παίζει βασικό ρόλο, σύμφωνα με τον Αποστόλη αφού, όπως αναφέρει, περίπου τέσσερις ομάδες έφτασαν στον τελευταίο γρίφο, πέρασαν από το σημείο που έπρεπε αλλά δεν το παρατήρησαν. Τέλος, τονίζουν πως οι ομάδες δεν πρέπει να απογοητεύονται αν δε βρίσκουν πρώτοι τους γρίφους, εξάλλου, και οι Magaliver πήραν προβάδισμα μετά τον ένατο γρίφο.



“Αγαπήσαμε

το Ηράκλειο”



Μέσα από το παιχνίδι τα μέλη της ομάδας είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα την ιστορία της πόλης μας και, όπως λένε, να την αγαπήσουν ακόμα περισσότερο, «μάθαμε να την αγαπάμε», σύμφωνα με τη Χρύσα. «Όσο παίζεις το παιχνίδι, αγαπάς την πόλη περισσότερο γιατί τη μαθαίνεις», λέει η Διονυσία. Όπως λέει ο Αποστόλης, είδαν με άλλο μάτι το Ηράκλειο και εκτίμησαν περισσότερο την ιστορία και, γενικότερα, την αξία της πόλης μας.



Το παιχνίδι



Οι διαρκείς εναλλαγές συναισθημάτων είναι το βασικό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού, σύμφωνα με τους νικητές του 6ου κυνηγιού.

Η χαρά επειδή βρήκες το γρίφο, η αγωνία σου να μην ακούσουν οι άλλοι τι συζητάς με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, το άγχος να βρεις τον επόμενο γρίφο, η απογοήτευση όταν συνειδητοποιείς ότι έκανες λάθος… είναι μερικά από τα συναισθήματα που διακατέχουν τους παίκτες με το ένα να διαδέχεται το άλλο μέχρι το τέλος του κυνηγιού. «Στο παιχνίδι ξεχνάς τον εαυτό σου και δε θυμάσαι ούτε ότι πεινάς ούτε ότι διψάς», περιγράφει η Σοφία. Σημειώνεται πως το κάθε παιχνίδι διαρκεί περίπου εννέα ώρες! «Είναι πολύ αγχωτικό αλλά το σημαντικό ήταν ότι λειτούργησε όλη η ομάδα άψογα, υπήρχαν και λάθη, συναντήσαμε δυσκολίες αλλά κανένα μέλος δεν έδειξε την απογοήτευση και κούραση του», λέει η Σοφία. Ο Μάνος και ο Αποστόλης κάνουν λόγο για μια πίεση αφόρητη που αισθάνεται κανείς καθ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού αφού ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος και πρέπει διαρκώς να ενημερώνεσαι για τις κινήσεις των άλλων ομάδων.

«Το κυνήγι είναι μεγάλο κόλλημα και πάθος», λέει ο αρχηγός της ομάδας. «Δημιουργεί εξάρτηση», συμπληρώνει η Χρύσα.