Παρέμβαση του καθηγητή Ι. Κακριδή για το θέμα

Με στόχο να διατηρηθεί το ιστορικό όνομα του Αρκαλοχωρίου η “Πρωτοβουλία Πολιτών” της περιοχής οργανώνει απόψε στις 6.30 ανοιχτό διάλογο και καλεί όλους τους φορείς για το θέμα που έχει προκύψει.

Στην συγκέντρωση που θα γίνει στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρκαλοχωρίου θα υπάρξει ελεύθερη κατάθεση απόψεων για το θέμα.

Στο μεταξύ ο καθηγητής κ. Κακριδής έστειλε στην Πρωτοβουλία την εξής επιστολή:

“Aξιότιμοι κυρίες και κύριοι,

Σας συγχαίρω για την πρωτοβουλία! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας ότι η αλλαγή του ονόματος είναι αδικαιολόγητη και βλαπτική, αλλά αντί για δικά μου επιχειρήματα, σας αντιγράφω ένα απόσπασμα από τα προλεγόμενα του Γεωργίου Τερτσέτη, του άξιου δικαστή και λογοτέχνη, που κατέγραψε τα απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη:

“Ο Τερτσέτης απευθύνεται στον Κολοκοτρώνη, για να τον πείσει να του υπαγορέψει τις αναμνήσεις του, και του λέει:

“Περηφανεύουσαν (...) ότι τάχα ανάστησες με την περικεφαλαία σου τον αρχαίο Νέστορα ή Αγαμέμνονα, καθώς έπειτα ο καλός σου Σχινάς, που εβάπτισε τες Σπέτσες* Τυπάρηνον, και ανάστησε το ελληνικό, και οι Σπέτσες επλημμύρισαν ευτυχίες με την θαυμαστήν του κουτοπονηρίαν- έργα ηρώων, έργα συνέσεως είναι ο ελληνισμός, και να γράφονται τα έργα, καθώς και οι παλιοί τα έγραφαν.

Και σε υποσημείωση προσθέτει:

* Σοφός Γάλλος και φιλέλλην ο μακαρίτης Φωριέλ εγνώριζε την μεταμόρφωσιν των Σπετσών εις Τυπάρηνον. Δια να μην αδημονε, του εμαρτύρησα το βασιλικό διάταγμα, το οποίον έδιδε εκ νέου το γνωστόν της όνομα εις την πατρίδα της Μπομπολίνας, των Μέξηδων, Χαρ. Αναργύρου, Λεμπέση και άλλων γενναίων.

Ήκουσα από αυτόν παρατήρησιν, την οποία εσημείωσα έκτοτε και δημοσιεύω προς φωτισμόν του κοινού:

“Η παράξενη τάση ενός έθνους ή οποιουδήποτε ατόμου, νʼαρνιέται την εθνική γλώσσα, τη φυσική και ζωντανή, να τολμά να σβήνει τις απλές ονομασίες, θυμητάρια της υπάρξής του, καθιερωμένα από την τιμή και τη δόξα, δεν μπορεί να θεωρηθεί διαφορετικά, παρά σαν πράξη τρέλας που προσβάλλει τις πιο βαθιές και ζωντανές ρίζες του νοητικού, και σαν το θέαμα μιας ηθικής κατάπτωσης, που θλιβερή της βάση είναι η δουλοπρέπεια και η αχαριστία”.

Εννοεί τώρα καθείς ότι η λέξις κουτοπονηρία ήταν φαίνεται κουτοπονηρία μου, δια να μην πειράξω τον άντρα. Άλλη στολή παρά το χαϊδευτικό πεντασύλλαβο κουτοπονηριά αρμόζει εις το εθνοφθόρο τόλμημα της αλλαγής των ονομάτων κλπ”.