Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, νοσηλεύεται μωράκι μόλις 3,5 μηνών το οποίο κακοποιήθηκε από το οικογενειακό του περιβάλλον.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το νεογέννητο αγοράκι, μεταφέρθηκε την περασμένη Πέμπτη, αρχικά στο Βενιζέλειο νοσοκομείο και στη συνέχεια στο Πανεπιστημιακό, αφού η κατάστασή του είναι σοβαρή και κρίθηκε επιβεβλημένο να νοσηλευθεί σε Εντατική Μονάδα. Η μητέρα του παιδιού, αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα, ενώ ο πατέρας του έχει πρόβλημα αλκοολισμού. Για τη νέα υπόθεση κακοποίησης έχει ενημερωθεί η Εισαγγελία Ηρακλείου και η Διεύθυνση Κοινωνικής Πρόνοιας.



Βρέθηκε ανάδοχη οικογένεια για τον 7χρονο



Είναι γνωστό, ότι πριν λίγες εβδομάδες, έπεσε θύμα άγριας σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης από τον πατέρα του 7χρονο αγοράκι από τα Δειλινά, το οποίο με απόφαση της Εισαγγελίας θα μεγαλώσει σε ανάδοχη οικογένεια, αφού η μητέρα του που είχε και την επιμέλειά του, αποδείχθηκε ανίκανη να το φροντίσει και να το προστατεύσει.

Το αγόρι, ζούσε με τον πατέρα του που έχει πρόβλημα αλκοολισμού και τη γιαγιά του και στα τέλη Ιανουαρίου, είχε μεταφερθεί με σοβαρά τραύματα και χτυπήματα στο ΠΑΓΝΗ, όπου οι γιατροί και ο ιατροδικαστής διαπίστωσαν την κακοποίησή του.

Ο πατέρας του ομολόγησε την πράξη του και ήδη κρατείται στις φυλακές Τριπόλεως, ενώ ο 7χρονος θα παραμείνει μέχρι την ενηλικίωσή του σε ανάδοχη οικογένεια, η οποία έχει βρεθεί από τη Διεύθυνση Κοινωνικής Πρόνοιας.

Ερευνες που έχουν γίνει στην Ελλάδα, έχουν δείξει ότι το 15% των μαθητών Δημοτικόυ, έχουν πέσει θύματα σωματικής κακοποίησης. Σύμφωνα με την επίκουρη καθηγήτρια ψυχολόγο-κοινωνιολόγο, Χριστίνα Αντωνοπούλου, “υψηλού κινδύνου” οικογένειες, χαρακτηρίζονται εκείνες στις οποίες απουσιάζει η μητέρα ή υπάρχει πατριός ή όταν κάποιο από τα μέλη της κάνει κατάχρηση αλκοόλ.

- Τι είναι κακοποίηση; Είναι μια βίαιη και επιθετική συμπεριφορά ή ενέργεια που δημιουργεί βλάβη, τραύμα, πόνο, φόβο, απειλή, αίσθημα δυσαρέσκειας, δυσφορίας, αποστροφής ή ενοχής και έχει αρνητική επίδραση στο άτομο που τη δέχεται.

- Ποιες είναι οι συνηθέστερες μορφές κακοποίησης; Η σωματική, η σεξουαλική, η συναισθηματική κακοποίηση, η παραμέληση και η έκθεση σε κίνδυνο και η εκμετάλλευση.

- Τι συνιστά σωματική κακοποίηση; Το να χτυπά κάποιος ένα παιδί δυνατά, να το τσιμπά, να του τραβά τα μαλλιά, να το χαστουκίζει, να το δαγκώνει, να το καίει (για παράδειγμα με τσιγάρο). Να χρησιμοποιεί αντικείμενα για να πονέσει το παιδί (ξύλο με ζώνη, κουτάλα, ραβδί), να κάνειxρήση ακατάλληλων μεθόδων πειθαρχίας για την ηλικία του παιδιού (να ταρακουνά ένα βρέφος ή να το πετά δυνατά σε μια επιφάνεια ακόμη και στην κούνια του).

Οχι στη σωματική τιμωρία στα παιδιά



Τον Ιανουάριο ψηφίστηκε στην ελληνική Βουλή, ο νόμος 3500/06, “για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας”. Στο νόμο αυτό, περιλαμβάνεται το άρθρο 4 που για πρώτη φορά κάνει σαφές, ότι η σωματική τιμωρία των παιδιών δεν είναι επιτρεπτή στο πλαίσιο της διαπαιδαγώγησής τους.

Το Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα παιδιά (στο οποίο συμμετέχουν υπουργεία, δημόσιοι και μη κυβερνητικοί φορείς) εισηγήθηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης την παραπάνω ρύθμιση, με σκοπό την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, και σύμφωνα με τις συστάσεις διεθνών οργανισμών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αφίσα με σύνθημα “Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο, ας βγει και από τη ζωή μας”, έχει δημιουργηθεί από το Συνήγορο του Παιδιού και έχει διανεμηθεί σε σχολεία. Επίσης, σχεδιάζεται μια νέα έρευνα σχετικά με τις στάσεις των πολιτών απέναντι στη σωματική τιμωρία στα παιδιά. Σημειώνεται ότι η τελευταία επισημονική έρευνα που διεξήχθη στην Ελλάδα, από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, έδειξε ότι 2 στους 3 γονείς στη χώρα μας κάνουν χρήση της σωματικής τιμωρίας, τη στιγμή που οι σύγχρονες επιστήμες επισημαίνουν ότι: Η σωματική τιμωρία μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην ψυχική υγεία των παιδιών, προσβάλλει την προσωπικότητά τους, τα εξοικειώνει με τη βία ως μέσο επίλυσης προβλημάτων και είναι δυνατό να οδηγήσει σε σοβαρές μορφές κακοποίησης.

Αντί της σωματικής τιμωρίας, η διαπαιδαγώγηση των παιδιών και η επιβολή των απαραίτητων ορίων πρέπει να βασίζονται στο διάλογο, την καλή επικοινωνία και το σεβασμό κανόνων από όλα τα μέλη της οικογένειας και κυρίως με το έμπρακτο παράδειγμα των μεγάλων.