Συνέντευξη στην Σοφία Τσεντελιέρου
Προσωπικά πιστεύω πως η λογοτεχνία κρύβεται παντού, τόσο σε ένα κλασικό έργο όσο και σε μία μαθηματική εξίσωση. Το να την ανακαλύψουμε είναι τελικά πολύ πιο εύκολο απ' ό,τι αρχικά φαντάζει
Από το πρώτο της κιόλας βήμα στο χώρο της λογοτεχνίας, η 23χρονη Πελίνα Σαβοϊδάκη από το Ηράκλειο απέσπασε το πρώτο βραβείο Νεανικού Μυθιστορήματος, με το βιβλίο της «Οι ταξιδιώτες του μαγικού τρένου και ο γαλάζιος θησαυρός», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί.
Η Πελίνα Σαβοϊδάκη που φοιτά στην Κτηνιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης, μετέφερε στο χαρτί την αγάπη της για τα ταξίδια και τον κόσμο της φαντασίας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, στο οποίο πολλοί νέοι μπορεί να εντοπίσουν δικές τους σκέψεις και ενδιαφέροντα. Άλλωστε, η νεαρή συγγραφέας λέει ότι «η γνώση είναι ένα κυνήγι θησαυρού και πεδίο αυτού του κυνηγιού αποτελεί πλέον όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση ως δεύτερη πλέον πατρίδα». Επίσης, προσθέτει ότι «πηγή της γνώσης είναι ο εσωτερικός μας κόσμος που η προσεκτική ενδοσκόπηση τον φέρνει στην επιφάνεια και το ζωογόνο φως του ήλιου μαραίνει τις κακίες και ανθίζει τις ομορφιές του».
Η συνέντευξη της Πελίνας Σαβοϊδάκη στην «Π» έχει ως εξής:
«Π»: Ασχολείστε με τη λογοτεχνία από τα μαθητικά σας χρόνια;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Όχι περισσότερο από κάθε παιδί που ανακάλυπτε τον κόσμο του μυθιστορήματος μέσα από τις σχολικές βιβλιοθήκες και το δανειστικό τμήμα της Βικελαίας, από την οποία έχω ευχάριστες πρώτες αναμνήσεις. Το βήμα βέβαια να περάσω από την ανάγνωση στην συγγραφή τόλμησα να το κάνω μόλις στο πανεπιστήμιο, όπου για πρώτη φορά απομακρύνθηκα από το αγαπημένο μου Ηράκλειο και ήρθα σε επαφή με ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον ζύμωσης και προβληματισμού.
«Π»: Ποια ήταν αρχικά και ποια είναι τώρα τα ερεθίσματα για να γράψετε ένα λογοτεχνικό έργο;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Ο πρώτος που μου άνοιξε τα παράθυρα της φαντασίας ήταν ο παππούς μου, που με τις αφηγήσεις του δυνάμωσε τα φτερά μου στο ταξίδι της γνώσης και της φαντασίας. Το μυθιστόρημα αυτό, όπως θα διαπιστώσατε είναι σε κάποιο βαθμό αυτοβιογραφικό. Ερεθίσματα έλαβα κατά πρώτον από την ιδιαίτερη πατρίδα μου και κάποια άτομα που στα πρώτα μου βήματα στάθηκαν με θέρμη δίπλα μου. Αυτό όμως που αποτέλεσε και την βασική αιτία συγγραφής ήταν το άνοιγμα μου στα "χωριά" της Ευρώπης. Οι πόλεις, οι λαοί και οι διαφορετικές της γλώσσες μου έδωσαν να καταλάβω πως υπάρχουν πολλά κοινά σημεία, πολλά πράγματα που μας φέρνουν σε έναν κοινό τόπο. Και αισθάνθηκα την ανάγκη όλα αυτά να τα εκφράσω μέσα από τη λογοτεχνία.
«Π»: Εκτός από το μυθιστόρημα, ασχολείστε και με άλλα είδη λογοτεχνίας;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Κυρίως είναι το μυθιστόρημα που με έχει κερδίσει. Έχω περάσει και από μια φοιτητική θεατρική ομάδα, όπου με αρκετό ερασιτεχνισμό και πολύ κέφι γράφαμε και ανεβάζαμε πρωτόλεια θεατρικά έργα στο δικό μας εργαστήρι που έτυχαν μεγάλης απήχησης τόσο από τον φοιτητικό κόσμο όσο και από την κοινωνία της Θεσσαλονίκης. Η Θεσσαλονίκη ξέρετε είναι μια πόλη που προσφέρεται και πάντα ενέπνεε ανθρώπους κάθε ηλικίας. Τις απόπειρες μου στο χώρο του παραμυθιού και του έμμετρου λόγου δεν τις έχω δημοσιοποιήσει ακόμα γιατί πιστεύω ότι χρειάζεται αρκετή επεξεργασία και ωριμότητα για τα είδη αυτά. Παρόλα αυτά με συγκινεί και το παιδικό παραμύθι ιδιαίτερα.
«Π»: Μιλήστε μας για την ιδέα απ' την οποία «γεννήθηκε» το βιβλίο «Οι ταξιδιώτες του μαγικού τρένου και ο γαλάζιος θησαυρός».
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Ήταν περισσότερο μια παρόρμηση. Ήθελα να μοιραστώ με τα νέα παιδιά τις εντυπώσεις που μου έκανε το πέρασμα μου από τις γειτονιές της Ευρώπης. Αυτό που προπάντων επεδίωξα ήταν μέσα από ένα βιβλίο να εκφράσω ορισμένους προβληματισμούς και να περάσω κάποια μηνύματα.
«Π»: Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να στείλετε μέσα από το συγκεκριμένο έργο;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Το κύριο μήνυμα που πιστεύω ότι το μυθιστόρημα αυτό εκπέμπει είναι πως η κατάκτηση της γνώσης δεν περιορίζεται σε κάποιες άχαρες μαθητικές αίθουσες. Η γνώση είναι μια περιπέτεια, για την οποία όλοι μας δίνουμε καθημερινή μάχη, στο σπίτι, στο σχολείο, στα κοινά. Η γνώση είναι ένα κυνήγι θησαυρού και πεδίο αυτού του κυνηγιού αποτελεί πλέον όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση ως δεύτερη πλέον πατρίδα. Ακόμα, πηγή της γνώσης είναι ο εσωτερικός μας κόσμος που η προσεκτική ενδοσκόπηση τον φέρνει στην επιφάνεια και το ζωογόνο φως του ήλιου μαραίνει τις κακίες και ανθίζει τις ομορφιές του. Οι πέντε ήρωες καταλαβαίνουν πως δεν πρέπει να κλεινόμαστε στο καβούκι μας με μια ναρκισσιστική εγωπαθή εσωστρέφεια αλλά να μοιραζόμαστε με τους γύρω μας τόσο τις όμορφες όσο και τις μελαγχολικές σκέψεις μας. Τέλος συνδέω την αλήθεια με ένα καλειδοσκόπιο (ένα κυλινδρικό παιδικό παιχνίδι με πολύχρωμα γυαλάκια μέσα, που ανάλογα με το πως πέφτει το φως, παίρνουν και διαφορετικό χρώμα ή αλλιώς ένα παραμορφωτικό πολύχρωμο πρίσμα, για όσους βιάστηκαν να μεγαλώσουν). Καθώς η αλήθεια, όπως και η πείρα, χρωματίζεται ανάλογα με τα μάτια που την βλέπουν και την βιώνουν. Τα παραμύθια δεν είναι αληθινά, αλλά τουλάχιστον δεν λένε ψέματα...
«Π»: Τι σημαίνει για σας η επιβράβευσή σας σε τόσο νεαρή ηλικία;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Τολμώ να πω πως δεν σημαίνει και πολλά. Ήταν κάτι το οποίο για να είμαι ειλικρινής δεν το περίμενα και γι' αυτό η χαρά μου ήταν μεγαλύτερη. Το βραβείο αυτό δεν ήταν παρά μια ευχάριστη έκπληξη, μία ώθηση να συνεχίσω ένα δύσβατο και κακοτράχαλο μονοπάτι.
«Π»: Συνεχίζετε τη συγγραφή;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Δυστυχώς η σχολή στην οποία φοιτώ είναι αρκετά απαιτητική. Οι καθημερινές κλινικές και παρακολουθήσεις στην κτηνιατρική σχολή αφήνουν λίγο ελεύθερο χρόνο, γεγονός που αποτελεί ένα πρώτο σημαντικό εμπόδιο. Θέλω όμως να πιστεύω πως στο προσεχές μέλλον θα καταφέρω με λίγο πείσμα και λίγο περισσότερη οργάνωση να συνδυάσω σπουδές και συγγραφή, στοχεύοντας πάντα στο καλύτερο.
«Π»: Πώς συνδυάζετε τις σπουδές σας, που είναι θετικές, με τη λογοτεχνία;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Δε νομίζω πως υπάρχει κάποιο ασυμβίβαστο. Η αλήθεια βέβαια είναι πως οι ασθενείς μου δεν γνωρίζουν καν ανάγνωση! Όμως νομίζω πως είναι λίγο παγίδα να κάνουμε λόγο για θετικές και θεωρητικές σπουδές. Προσωπικά πιστεύω πως η λογοτεχνία κρύβεται παντού, τόσο σε ένα κλασικό έργο όσο και σε μία μαθηματική εξίσωση. Το να την ανακαλύψουμε είναι τελικά πολύ πιο εύκολο απ' ότι αρχικά φαντάζει.
Π»: Επαγγελματικά ποιο δρόμο θα θέλατε ν' ακολουθήσετε;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Σίγουρα αυτόν των σπουδών μου. Η κτηνιατρική ήταν μια συνειδητή επιλογή η οποία με έχει ανταμείψει πολλαπλά και θα ήθελα πολύ, μελλοντικά να αξιοποιήσω της γνώσεις μου προσφέροντας έργο. Και αυτό ελπίζω όχι σε βάρος της αγάπης μου για τη λογοτεχνία.
«Π»: Εσείς τι διαβάζετε;
Πελίνα Σαβοϊδάκη: Από μικρή είχα αδυναμία στη νεανική λογοτεχνία και στον χώρο του φανταστικού. Και πιστεύω πως αυτό βγαίνει κάπως και στο δικό μου βιβλίο. Ξέρετε το παραμύθι της κυράς καλής και της κυράς κακής με τους δώδεκα μήνες; Πιστεύω ότι ο καθένας στην κατάλληλη στιγμή έχει να σου δώσει μια σημαντική βοήθεια στο άνοιγα της σκέψης σου αρκεί το ''εγώ'' σου να σε αφήσει να ονειρευτείς μέσα από τις λέξεις.. Είναι πραγματική απόλαυση να ξεκλέβω λίγο χρόνο και να χάνομαι στις σελίδες τους…

