Η βία στα σχολεία είναι γεγονός, και, μάλιστα, αποτελεί συχνό φαινόμενο, όπως λένε στην «Π» μαθητές λυκείου της πόλης, οι οποίοι έχουν πολλές φορές στο παρελθόν γίνει μάρτυρες ή ακόμα και συμμετάσχει σε έντονους καυγάδες μεταξύ παιδιών. Όπως λένε, υπάρχουν άτομα που μπορούν να χαρακτηριστούν περισσότερο «τσαμπουκάδες», τα οποία και πρωταγωνιστούν τις περισσότερες φορές σε διαπληκτισμούς που καταλήγουν σε «μάχες». Άλλα παιδιά υποστηρίζουν πως οποιοδήποτε άτομο, ανάλογα τις συνθήκες και την αφορμή που θα του δοθεί, μπορεί να εμπλακεί σε παρόμοιο περιστατικό.

Ευχάριστο, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι οι καυγάδες γίνονται μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και δεν έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης εις βάρος μαθητριών.

Ο Δημήτρης Μακριδάκης θεωρεί πως οποιοσδήποτε, ανάλογα τις συνθήκες, μπορεί να εμπλακεί σε καυγά, ο ίδιος μάλιστα, είχε λάβει μέρος στο παρελθόν σε έναν διαπληκτισμό με συμμαθητές του. «Οι διάφοροι καυγάδες δεν αποτελούν συχνό φαινόμενο στο σχολείο, υπάρχουν, όμως, συγκεκριμένες περιπτώσεις που μπορεί να ξεφύγουν κάποια παιδιά. Δε θεωρώ ότι συγκεκριμένα άτομα μπλέκουν σε καυγάδες», αναφέρει. Ο Δημήτρης υποστηρίζει πως κανένα άτομο στο σχολείο του δεν είναι τόσο «αγροίκος» για να τον φοβούνται ή να τον απομονώσουν τα υπόλοιπα παιδιά.

«Υπάρχουν περιστατικά αλλά τις περισσότερες φορές ξεκινάνε από ασήμαντες αφορμές και άλλες φορές για πλάκα, όμως, υπάρχουν και σοβαρά περιστατικά», αναφέρει ο Ηλίας Μπελχιτέρ. Ο ίδιος θεωρεί πως οι «τσαμπουκάδες» οφείλονται στην παιδεία και το χαρακτήρα του κάθε παιδιού, «υπάρχουν άτομα και συγκεκριμένες ομάδες ατόμων που μπλέκουν πιο πολύ σε αυτές τις ιστορίες», αναφέρει. Σύμφωνα με τον Ηλία, τα παραπάνω άτομα δεν αποκλείονται από τους υπόλοιπους μαθητές του σχολείου, αλλά «ο καθένας κάνει τις επιλογές του, σε ποιους θα μιλάει και σε ποιους όχι», εξηγεί.

«Γενικότερα, υπάρχουν «τσαμπουκάδες», αλλά δε νομίζω ότι γίνονται υπερβολικά πράγματα εδώ, όπως σε άλλα σχολεία», περιγράφει η Φωτεινή Μαυροματάκη. Η ίδια θυμάται ένα συγκεκριμένο περιστατικό που σημειώθηκε πριν δύο χρόνια όταν ένας μαθητής «ξέφυγε από τα όρια» και τελικά αποβλήθηκε από το σχολείο. Η Φωτεινή αναφέρει, τέλος, πως τα κορίτσια του σχολείου δε δέχονται ενοχλήσεις από τα παιδιά.

«Υπάρχουν πολλά παιδιά που κάνουν τέτοια πράγματα και πιστεύω πως συνήθως είναι θέμα ηλικίας. Περνάνε μια φάση της ζωής τους που θέλουν να αναδεικνύονται, να δείχνουν ότι είναι καλύτεροι από κάποιους άλλους και δεν έχουν άλλο τρόπο να το κάνουν από το να δείρουν ή να μαλώσουν κάποιο παιδί. Να μειώσουν, δηλαδή, τους άλλους για να προβληθούν οι ίδιοι», περιγράφει η Κωνσταντίνα Τσιμπραγού. Η ίδια έχει παρατηρήσει πως τα άτομα αυτά είναι συνήθως αδιάφοροι μαθητές που δεν έχουν τη δυνατότητα να προβληθούν μέσα από τους βαθμούς τους. Η Κωνσταντίνα αναφέρει, ακόμα, πως τα όποια κρούσματα βίας έχουν σημειωθεί αφορούν άτομα του ίδιου φύλου και η ίδια δεν έχει συναντήσει ποτέ αγόρια που πειράζουν, περισσότερο από όσο θα έπρεπε, μαθήτριες.