Του Γιάννη Ζωράκη

Ντυμένο γαμπρό αποχαιρέτησαν στο τελευταίο του ταξίδι, συγγενείς και φίλοι, το Νίκο Πετράκη, που έχασε τη ζωή του πριν δύο ημέρες, σε τροχαίο δυστύχημα.

Παρά την τεράστια οδύνη που βίωναν για τον άδικο χαμό του 29χρονου, βουβή ήταν η θλίψη τους κατά τη διάρκεια της χθεσινής νεκρώσιμης ακολουθίας.

Αρκετός ήταν ο κόσμος που παραβρέθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά, για να δώσει τον τελευταίο ασπασμό, σʼ έναν άνθρωπο μικρής ηλικίας, ο οποίος εργάζονταν για το μεροκάματο.

Τα αισθήματα, μπερδεύονταν και προκαλούσαν πικρή αμηχανία, καθώς η εκκλησία είχε στολιστεί σαν να πρόκειται να πραγματοποιηθεί σε αυτή γάμος. Συγγενείς, φίλοι, ακόμα και άγνωστος κόσμος, έμοιαζαν να μην έχουν συνειδητοποιήσει ακριβώς τα όσα είχαν συμβεί, καθώς συμμετείχαν σε μία κατάσταση όπου η εικόνα έρχονταν σε άμεση αντίθεση με το γεγονός, που η πίκρα και ο πόνος δεν μπορούσαν να υποσκελίσουν την οργή για τον υπαίτιο του δυστυχήματος.

Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας επικρατούσε σιωπή θλίψης και ηρεμία εντός του ναού, ενώ αρκετοί από αυτούς που δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα δάκρια τους, αποχωρούσαν ήρεμα έξω από αυτόν.



Οργή



Παρά την μεγάλη θλίψη των ανθρώπων που παραβρέθηκαν στην κηδεία του Νίκου Πετράκη, απερίγραπτη ήταν συνάμα και η οργή τους, για τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε ο δράστης του δυστυχήματος. “Ακόμη κι αν τον πιάσουν, ακόμη κι αν τον κλείσουν φυλακή, το παιδί πίσω δεν γυρίζει” τόνιζαν χαρακτηριστικά άνθρωποι από το φιλικό περιβάλλον της οικογένειας Πετράκη για να προσθέσουν: “τέτοιες συμπεριφορές είναι απερίγραπτες και άνανδρες. Με όποιο τρόπο κι αν τιμωρηθούν, το έγκλημα αυτό, για μας θα παραμένει ατιμώρητο”.

Ειρωνεία

Για ειρωνεία της τύχης έκαναν λόγο συνάδελφοι του Νίκου Πετράκη, οι οποίοι αναφέρονταν με οδύνη στο περιστατικό. “Ο Νίκος ήταν από τα καλύτερα παιδιά μέσα στην δουλειά κι έκανε πολύ καλή παρέα” λένε και υπογραμμίζουν: “Το παιδί θα πήγαινε την τελευταία του παραγγελία. Κάποιος άλλος του πρότεινε να πάει αντί γιʼ αυτόν για να τον ξεκουράσει. Ο Νίκος ανταπάντησε πως δεν υπάρχει πρόβλημα. Έφυγε, αλλά δεν ξαναγύρισε”.

Επικήδειος

Την θλίψη του εξέφρασε ο θείος του άτυχου νεαρού, μέσα από τον επικήδειο του, ο οποίος έκρυβε συσσωρευμένη οργή απέναντι στον υπαίτιο του δυστυχήματος. Προσπαθώντας ωστόσο να βοηθήσει, όσο αυτό ήταν εφικτό, την οικογένεια του, ανέφερε: “Δυσκολεύομαι να μιλήσω, γιατί αυτή τη στιγμή λειτουργούν άλλα συναισθήματα μέσα μου. Όμως θα ήθελα να δώσω ένα μήνυμα στην αδερφή, τον γαμπρό μου και τα υπόλοιπα ανίψια μου. Τίποτα δεν είναι δικό μας. Όλα είναι στη δικαιοδοσία του Θεού. Αυτός μας έφερε στη ζωή και όποτε θέλει μας την αφαιρεί, γιατί μας χρειάζεται εκεί ψηλά”.

Αναφερόμενος στον ανιψιό του, τόνισε χαρακτηριστικά:

“Στον ανιψιό μου που αποχαιρετώ σήμερα θέλω να πω ότι εκεί που πάει θα περάσει πολύ καλύτερα από εμάς που παραμένουμε εδώ πίσω γιατί ζούμε μέσα στη δυσωδία, μέσα στη βρομιά, μέσα στην ατιμία, μέσα στην απαξία και κατορθώνουμε να ζούμε μέσα στους αλήτες, όπως αυτόν που μας πρόσφερε τέτοια θλίψη μέσα στην οικογένεια μας”.

Αποχαιρετισμός

Είναι χαρακτηριστικό, πως όλοι οι παρευρισκόμενοι στο “τελευταίο αντίο” του Νίκου Πετράκη, ήταν αξιοπρεπέστατοι άνθρωποι και προσπάθησαν να συγκρατήσουν τον συσσωρευμένο πόνο και θυμό τους. Μονάχα σε δύο περιπτώσεις υπήρξε συναισθηματικό ξέσπασμα κι αυτό απόλυτα δικαιολογημένο.

Η μία, ήταν αυτή της μάνας, που οδυρόμενη καλούσε τον άνθρωπο που σκότωσε το γιο της να έρθει για να δει με τα μάτια του, τι “γάμο” του ετοίμασαν και η δεύτερη ήταν αυτή κάποιων φίλων, που απορημένοι κατά την έξοδο της σoρού ζητούσαν από αυτούς που την μετέφεραν να απαντήσουν που πηγαίνουν το φίλο τους.