Ρεπορτάζ Γιάννης Ζωράκης

Ουσιαστική πολιτική απʼ το κράτος και την Πολιτεία ζητά ο Σύλλογος “Δικαίωμα στη Ζωή” με αφορμή τη σημερινή ημέρα για τα άτομα με αναπηρία

Την υλοποίηση ουσιαστικών δράσεων που δεν θα εξαντλούνται σε απλές δηλώσεις συμπαράστασης, ζητά από το κράτος και την Πολιτεία ο Σύλλογος “Δικαίωμα στη ζωή”, με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.

“Ζητάμε απʼ όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, από το κράτος, την Πολιτεία, την τοπική Αυτοδιοίκηση, τους εργοδότες, αλλά και την κοινωνία γενικότερα, να ευαισθητοποιηθεί, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά με αναπηρία, που εκτός από την οικογένειά τους, επί της ουσίας δεν έχουν άλλη συμπαράσταση” δηλώνει ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Παύλος Σημαντηράκης για να προσθέσει: “Θεωρούμε σημαντικότατη την κοινωνική ευαισθησία και τη μέριμνα για κάποια παιδιά τα οποία έτυχε να γεννηθούν με ένα πρόβλημα που δεν επέλεξαν να έχουν. Ας φτιαχτεί τουλάχιστον ένας ξενώνας για τα παιδιά μας, για να μπορέσουν να πάνε εκεί όταν εμείς πεθάνουμε και δεν θα μπορούμε να τους προσφέρουμε τίποτε άλλο”.

Στο νομό Ηρακλείου σήμερα, υπάρχουν πολύ περισσότερα από 3000 άτομα με αναπηρία, αριθμός υψηλότερος από τον μέσο όρο της χώρας, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο Σύλλογος “Δικαίωμα στη ζωή”. Παρόλα αυτά όμως, η μέριμνα που υπάρχει για αυτούς τους ανθρώπους από την πλευρά του κράτους φαίνεται να είναι μηδαμινή, ενώ παράλληλα οι παροχές και οι διευκολύνσεις προς τα άτομα με αναπηρία μοιάζουν μικρές σε σχέση με τις ανάγκες τους.

“Κατά μέσο όρο ένα παιδί με αναπηρία χρειάζεται 1500 ευρώ το μήνα για να καλύψει τη θεραπεία του, ωστόσο το Κράτος παρέχει από 240 – 460 ευρώ το μήνα, ανάλογα με το ταμείο”, αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Σημαντηράκης.



Δομές



Οι δομές που υπάρχουν για τα παιδιά με αναπηρία, σύμφωνα με το Σύλλογο, εξαντλούνται σε έναν βρεφονηπιακό σταθμό, σε τρία ειδικά νηπιαγωγεία, δύο ειδικά δημοτικά, ένα ειδικό γυμνάσιο κι ένα ειδικό ΤΕΕ. Υπάρχει επιπρόσθετα κι ένα παιδικό αναπτυξιακό κέντρο, το οποίο λειτουργεί από το 1997 στις εγκαταστάσεις της Χρυσοβαλάντου. Κι αυτό ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι εκπρόσωποι του Συλλόγου, φιλοξενεί με μερική εκπαίδευση 2 – 3 ωρών την εβδομάδα, μέχρι 40 παιδιά.

Στο κέντρο αυτό υπάρχει μια ευρεία λίστα αναμονής, η οποία βεβαιώνεται από προσωπική εμειρία του προέδρου του συλλόγου “Δικαίωμα στη ζωή” ότι επί της ουσίας είναι ανύπαρκτη, καθώς μπορεί να κολλήσει σε έναν αριθμό, για περισσότερα από δυόμιση χρόνια. Αναφορικά με τις υπόλοιπες δομές, όπως επισημαίνει το Δ.Σ. του συλλόγου “Δικαίωμα στη ζωή”, o βρεφονηπιακός σταθμός λειτουργεί με χρηματοδότηση προγράμματος Urban και είναι αμφίβολο για το ως πότε μπορεί να λειτουργεί, ενώ οι υποδομές στα υπόλοιπα ειδικά σχολεία δεν βρίσκονται σε καθόλου ικανοποιητικό επίπεδο.

“Αυτή τη στιγμή λειτουργεί ειδικό σχολείο με γυμναστήριο για τα παιδιά με αναπηρία που στεγάζεται σε ημιόροφο” αναφέρει ο αντιπρόεδρος του συλλόγου κ. Κωνσταντίνος Παχιαδάκης, για να τον συμπληρώσει ο γενικός γραμματέας κ. Γιώργος Δαμιανάκης “είναι σύνηθες το φαινόμενο οι γονείς να μπαίνουν στα διαλείμματα στα ειδικά σχολεία, για να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους, καθώς οι υποδομές δεν υπάρχουν”. Ο κ. Δαμιανάκης παράλληλα, επισημαίνει πως ο βρεφονηπιακός σταθμός λειτούργησε φέτος με μεγάλη καθυστέρηση, εξυπηρετώντας εννιά παιδιά, ενώ τονίζει παράλληλα πως η συνέχιση της λειτουργίας του για τον επόμενο χρόνο αμφισβητείται.



Ανάγκες



Η δημιουργία υποδομών για τα άτομα με αναπηρία κρίνεται αναγκαία, όπως υπογραμμίζει ο Σύλλογος, αφού αυτή τη στιγμή, οι περισσότερες από τις ουσιαστικές δράσεις για τα άτομα αυτά, στηρίζονται σε δωρεές, ιδιωτικές πρωτοβουλίες, αλλά και την καλή θέληση κάποιων εκπροσώπων της Πολιτείας.

Ο σύλλογος “Δικαίωμα στη ζωή” ομαδοποιώντας τις άμεσες ανάγκες που κρίνονται απαραίτητες για τα άτομα με αναπηρία διαπιστώνει την αναγκαιότητα κέντρων αποκατάστασης και αποθεραπείας, την ανάγκη δημιουργίας τμήματος παιδονευρολογικής και παιδοορθοπαιδικής κλινικής. Απαραίτητη κρίνεται επιπρόσθετα η δημιουργία κέντρων διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας για τα παιδιά που τελειώνουν τη δημόσια εκπαίδευση και αντιμετωπίζουν δυσκολίες ένταξης στην κοινωνία, καθώς επίσης και η δημιουργία κέντρων προσχολικής αγωγής.

“Οι γονείς μετακομίζουν κυριολεκτικά σε άλλες πόλεις, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των παιδιών τους” τονίζει ο αντιπρόεδρος κ. Παχιαδάκης και συνεχίζοντας διευκρινίζει: “από τη στιγμή που η αποκατάσταση δεν μπορεί να γίνει στο νομό Ηρακλείου, αφού κέντρο αποκατάστασης δεν υπάρχει, αναγκαζόμαστε να πηγαίνουμε σε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα των παιδιών μας”. Καταλήγοντας ο κ. Παχιαδάκης αναφέρει πως, αν με κάποιο τρόπο δεν βρεθούν λύσεις στα πλείστα προβλήματα και δεν καλυφθούν οι ελλείψεις που υπάρχουν, η κατάσταση για τα άτομα με αναπηρία είναι τραγική και η τύχη τους στηρίζεται κυριολεκτικά στο οικογενειακό τους περιβάλλον.



Δράσεις



ʽΈνα σημαντικό έργο για το νομό Ηρακλείου προωθείται στα Καλέσσα, όπου όταν εφαρμοστούν οι απαραίτητοι πόροι και χρηματοδοτήσεις, θα δημιουργηθεί ένα κέντρο αποκατάστασης – αποθεραπείας ατόμων με αναπηρία σε μια έκταση 7700 τετραγωνικών μέτρων. Η έκταση είναι ιδιοκτησίας του Συλλόγου “Ο Σωτήρας”, φορέα με τον οποίο συνεργάζεται ο σύλλογος “Δικαίωμα στη ζωή”, ενώ προς το παρόν έχει δημιουργηθεί ένα από τα έξι προβλεπόμενα κτίρια, μέσω του ΠΕΠ Κρήτης αλλά, και δωρεών, το οποίο ο Δήμος Γαζίου χρησιμοποιεί για τη λειτουργία Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης ατόμων με αναπηρία που εξυπηρετεί δέκα παιδιά, για πέντε ώρες ημερησίως, στηρίζοντας την προσπάθεια των συλλόγων.

Πρόσφατα ο σύλλογος “Δικαίωμα στη ζωή” παράλληλα, συνεργάστηκε με τον δήμο Νίκος Καζαντζάκης, σε μια προσπάθεια να λειτουργήσει ένα Κέντρο Στήριξης Ατόμων με Αναπηρία, σε μια υπερσύγχρονη εγκατάσταση στην περιοχή Κελιά.

“Ακόμα βρισκόμαστε στη διαδικασία ανεύρεσης τρόπων χρηματοδότησης και λειτουργίας του κέντρου” αναφέρει ο πρόεδρος του συλλόγου, ο οποίος συνεχίζοντας τονίζει: “Είναι σημαντικό όμως το γεγονός πως ένας δήμος δημιούργησε τις κατάλληλες κτιριακές υποδομές για ένα Κέντρο Στήριξης Ατόμων με Αναπηρία και είμαστε έτοιμοι και σε αυτή, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση, να προσφέρουμε τη βοήθεια, τις γνώσεις και τη στήριξη μας, σε ενέργειες που έχουν στόχο να βοηθήσουν τα άτομα με αναπηρία”.

Εκτός από τις δράσεις αυτές, ο σύλλογος λειτουργεί τμήματα υδροκινησιοθεραπείας και αναπηρικής κολύμβησης, όπου συμμετέχουν 25 άτομα και 5 θεραπευτές, τα οποία χρηματοδοτεί με ιδίους πόρους που ανέρχονται σε 15.000 ευρώ ετησίως.