Το ολόχρυσο στεφάνι απαρτίζεται από μεγάλα κλαδιά και μίσχους με φύλλα και άνθη μυρτιάς. Πολλά από τα άνθη διατηρούν κυανό και πράσινο σμάλτο. Οι στήμονές του απολήγουν σε σφαιρίδια από κυανό γυαλί. Είναι χαρακτηριστικό προϊόν της μακεδονικής μεταλλοτεχνίας και χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ.
Το ολόχρυσο μακεδονικό στεφάνι επαναπατρίστηκε στις 22 Mαρτίου 2007 από το Mουσείο Getty του Λος Αντζελες. Το βασικό τμήμα του αποτελείται από δύο κυκλικά ελασμάτινα στελέχη, τα οποία στο μπροστινό πρόσθιο μέρος ενώνονται μεταξύ τους με χρυσά σύρματα που συμπλέκονται σχηματίζοντας τον "κόμπο του Ηρακλή ("Hράκλειον άμμα") , ενώ στο πίσω μέρος διασταυρώνονται και δένονται σε δύο σημεία. Aπό το βασικό του τμήμα φύονται κλαδιά καθώς και μίσχοι με άνθη μυρτιάς, μηλιάς και αχλαδιάς, ορισμένα από τα οποία διατηρούν ίχνη από γαλάζιο και πράσινο σμάλτο. Ο τύπος και η δομή του στεφανιού της ανθισμένης μυρτιάς με τα μεγάλα κλαδιά και τα πλούσια φυτικά στοιχεία που αναπτύσσονται σε συγκεκριμένη διάταξη συναντάται στην Kεντρική Mακεδονία. Aνάλογα στεφάνια έχουν βρεθεί σε ανασκαφές στην Kεντρική Mακεδονία (στον κιβωτιόσχημο τάφο της Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης αλλά και στον προθάλαμο του τάφου του Φιλίππου Β΄ στην Bεργίνα.)
Τα χαρακτηριστικά τεχνικής παραπέμπουν σε Mακεδονικά εργαστήρια χρυσοχοΐας τεκμηριώνοντας έτσι την Μακεδονική του προέλευση.

