Της Κατερίνας Μυλωνά

Δεν έχει τέλος, όπως όλα δείχνουν, η ταλαιπωρία του κόσμου που αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και προσπαθεί να έρθει σε επαφή με κάποιον γιατρό αφού για να κλείσει ραντεβού μαζί του θα πρέπει να έχει την υπομονή, και να το επιτρέπει φυσικά η κατάσταση της υγείας του, να περιμένει για μήνες. Έτσι, οι περισσότεροι αναγκάζονται να στραφούν στην πιο αποτελεσματική, όπως χαρακτηρίζουν, λύση του ιδιώτη που μπορεί να κοστίζει κάτι παραπάνω αλλά τους γλιτώνει από κόπο και πολύτιμο χρόνο. Σοβαρό, όμως, πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι οικονομικά ασθενέστερες τάξεις, όπου το βαλάντιο δεν επιτρέπει τέτοιου είδους «πολυτέλειες» με αποτέλεσμα να μην έχουν άλλη λύση από την …ταλαιπωρία. Η «Π» μίλησε με ασφαλισμένους του ΙΚΑ αλλά και του ΤΕΒΕ, οι οποίοι εξιστορούν τις δικές τους περιπέτειες με το σύστημα υγείας της χώρας μας.

«Δεν είμαι ικανοποιημένος από το ΙΚΑ, είναι γνωστό ότι υπάρχει ταλαιπωρία του κόσμου, προσωπικά, δεν έχω αντιμετωπίσει κάποιο σημαντικό πρόβλημα αλλά ξέρω ότι και τα ραντεβού καθυστερούν πολύ και ένας που πάσχει από κάτι επείγον του δίνουν ραντεβού μετά από δυο μήνες», αναφέρει ο Δομέτιος Μαραβέλιας. Όπως λέει ο ίδιος, από τη στιγμή που κατορθώσεις και περάσεις το κατώφλι του ιατρείου, η περίθαλψη είναι άριστη, όμως έχεις υποστεί πρώτα σημαντική καθυστέρηση και ταλαιπωρία. Ο κ. Μαραβέλιας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί με τον καλύτερο και συντομότερο τρόπο, επιλέγει, σχεδόν όλες τις φορές που χρειάζεται, να επισκέπτεται ιδιώτες γιατρούς, κάτι που αναγνωρίζει ότι είναι αδύνατο για τους λιγότερο προνομιούχους.

Ο Γιώργος Θεοδοσάκης είναι ασφαλισμένος του ΤΕΒΕ αλλά δεν έχει ακόμα χρησιμοποιήσει το βιβλιάριο ασθενείας του αφού προτιμά να επισκέπτεται ιδιώτες, όπου εξυπηρετείται καλύτερα, «στον ιδιώτη πας, κάνεις τη δουλειά σου, φεύγεις ενώ για να πας στα νοσοκομεία πληρώνεις και αργείς πολύ να πάρεις τα χρήματά σου πίσω», αναφέρει. Τι γίνεται, όμως, με τους οικονομικά ασθενέστερους; «Πεθαίνουν», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Θεοδοσάκης.

«Για να με δει ο γιατρός έκανα έξι μήνες και είχα 48 πίεση και δεν το είχα πάρει χαμπάρι. Αναβολή στην αναβολή, μία απεργία, μία το ρεπό του γιατρού…», περιγράφει ο Θωμάς Μυλωνάκης, ο οποίος αναπολεί τις ημέρες «προ ραντεβού» όταν, όπως λέει, δεν περνούσαν μήνες μέχρι να σε εξετάσει ο γιατρός αλλά μονάχα μία με δύο μέρες. «Έχω πρόβλημα καρδιάς, παίρνω φάρμακα και προσπαθώ δυο μήνες να δω το γιατρό μου. Πάω και μου λένε έλα τη Δευτέρα να κλείσεις ραντεβού, ξαναπάω και κάθομαι δίπλα στο ΙΚΑ αλλά στις 7.10 το πρωί είναι τα ραντεβού κλεισμένα, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω αυτό», αναφέρει φανερά αγανακτισμένος. Στη συνέχεια, λέει πως έχει διαπιστώσει ότι αρκετοί γιατροί του ΙΚΑ, ακόμα και όταν δεν είναι απασχολημένοι με κάποιο ασθενή, δε δέχονται να εξετάσουν κόσμο και τον παραπέμπουν στην γραμματεία για να κλείσουν ραντεβού. «Αυτά είναι τα δεδομένα της ζωής, να δουλεύεις 40 χρόνια και να παίρνεις σύνταξη πείνας», λέει χαρακτηριστικά. Ο κ. Μυλωνάκης είναι χαμηλοσυνταξιούχος και δεν έχει την οικονομική ευχέρεια να επισκέπτεται ιδιώτες γιατρούς κάθε φορά που αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας.

Ο Ηρακλής Πρωτογεράκης έχει γλιτώσει την ταλαιπωρία αφού, όπως λέει, δεν επισκέπτεται συχνά γιατρούς αλλά έχει διαμορφώσει μια εικόνα για τι συμβαίνει στο ΙΚΑ μέσα από τα λεγόμενα φίλων και γνωστών. Ο κ. Πρωτογεράκης δεν θα επέλεγε τη λύση του ιδιώτη παρά μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης όταν δεν έχει το χρονικό περιθώριο να περιμένει το ραντεβού του με γιατρό του ΙΚΑ. «Το ΙΚΑ, όπως και όλοι οι υπόλοιποι ασφαλιστικοί φορείς, είναι υποχρεωμένο να καλύπτει τις ανάγκες σου», τονίζει.