Την ανάγκη για παρουσία εκπαιδευμένων γιατρών στους αγωνιστικούς χώρους ζητάει με επιστολή του στον Ιατρικό Σύλλογο Ηρακλείου ο Βασίλης Κοκοτσάκης.

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών Βόλεϊ Κρήτης, πυροσβέστης στο επάγγελμα, αλλά και άριστος γνώστης του ποδοσφαίρου, με αφορμή τον τραυματισμό του νεαρού Τσικαλά στον ποδοσφαιρικό αγώνα ΕΓΟΗ-Κεραυνός, στην επιστολή του, περιγράφει το περιστατικό το οποίο έζησε από πολύ κοντά και ταυτόχρονα θέτει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα σχετικά με τον τρόπο που ορίζονται ή επιλέγονται οι γιατροί των αγώνων. Πιο χαρακτηριστικά στην επιστολή αναφέρονται τα εξής:

“Κύριε Πρόεδρε,

Έχοντας αίσθημα ευθύνης θεωρώ σκόπιμο να επικοινωνήσω μαζί σας, αναφέροντάς σας κάποιο έκτακτο ιατρικό περιστατικό αλλά και την ακολουθήσασα διαχείρισή του ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο ίσως βοηθήσω στο μέλλον να αποφευχθούν τέτοιου είδους λάθη που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία. Το Σάββατο 20 Οκτωβρίου ήμουν μεταξύ των θεατών ποδοσφαιρικού αγώνα στο γήπεδο της ΕΓΟΗ. Προς το τέλος του αγώνα υπήρξε κτύπημα μάλλον στο κεφάλι αθλητή από αντίπαλο σε φάση που έγινε στον αέρα. Αμέσως έγινε αντιληπτό από τον τρόπο που έπεσε ο αθλητής (μπρούμυτα, με τα χέρια κάτω από τον κορμό και χωρίς καμία κίνηση) ότι υπήρξε λιποθυμία τουλάχιστον.

Μετά την διακοπή του παιχνιδιού προσέτρεξαν στον πεσμένο αθλητή διάφοροι, μεταξύ των οποίων και ο δηλωθείς στο Φ.Α. ιατρός.

Ο χρόνος περνούσε (10λεπτο) και ο αθλητής παρέμενε εντελώς ακίνητος και μπρούμυτα στο σημείο και στην θέση που είχε πέσει, ενώ είχε ήδη κυκλοφορήσει ότι είχε γυρίσει η γλώσσα του και προφανώς γινόταν προσπάθειες αποκατάστασης.

Γνωρίζοντας λόγω επαγγέλματος αλλά και ειδικής εκπαίδευσης στις Αʼ βοήθειες ότι ο τρόπος διαχείρισης του περιστατικού είναι εσφαλμένος και γνωρίζοντας τις συνέπειες του “γυρίσματος” της γλώσσας, έτρεξα κοντά στον αθλητή που σημειωτέον είναι και υιός φίλου μου.

Διαπίστωσα ότι παρουσία του δηλωθέντος ιατρού, κάποιος πολίτης είχε το χέρι του στο στόμα του παιδιού, στόμα από το οποίο διέρρεε αίμα. Ρώτησα τον πολίτη γιατί το κάνει αυτό και μου είπε ότι “κρατάω την γλώσσα μέχρι να έλθει το ασθενοφόρο”. Ρώτησα ποιος είναι ο ιατρός και όταν κάποιος που ήταν γονατισμένος δίπλα μου είπε εγώ τον ρώτησα γιατί το παιδί είναι μπρούμυτα και με το χέρι του πολίτη στο στόμα. Μου απάντησε ότι είχε γυρίσει η γλώσσα του και το έχει μπρούμυτα για να μην κάνει αναρρόφηση. Τότε άρχισα να διαμαρτύρομαι ζητώντας του να κάνει αυτά που έπρεπε και να αλλάξει θέση στο παιδί και όταν το έκανε το παιδί σηκώθηκε αμέσως, με τα μοναδικά τραύματα αυτά που προκλήθηκαν από τα δάχτυλα στο στόμα του. (Πιθανότατα δεν υπήρξε ποτέ γύρισμα γλώσσας).

Αναφέροντάς σας τα παραπάνω και σε συνδυασμό με το λάθος μήνυμα (από τα δημοσιεύματα των εφημερίδων) ως αναφορά το είδος των ειδικώς παρερχομένων υπηρεσιών, θα ήθελα να κάνετε τις απαραίτητες ενέργειες και παραστάσεις ως επιστημονικό-επαγγελματικό όργανο, ώστε η ιατρική αρωγή στους αγωνιστικούς χώρους να είναι έργο εκπαιδευμένων ιατρών και όχι των φιλότιμων αλλά αδαών για τους κινδύνους ιδιωτών.

Είναι σαφές ότι η διαχείριση του παραπάνω περιστατικού αλλά και όσων ως επαινετικών άλλων τα δημοσιεύματα αναφέρουν, είναι τουλάχιστον ατυχής, οπωσδήποτε όμως επικίνδυνη και αποδεικνύει ότι η επιλογή και ορισμός του κατάλληλου ιατρικού προσωπικού στους αγωνιστικούς χώρους, δεν είναι ο ενδεδειγμένος.

Διότι όπως είναι αυτονόητο ότι η υγεία των αθλητών στους αγωνιστικούς χώρους είναι σοβαρή υπόθεση για να ανατίθεται στο φιλότιμο και στην άγνοια κινδύνου κάθε ένα από εμάς”.