Της Άννας Κωνσταντουλάκη
“Η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου δεν είχε καμία ένδειξη για μεταμόσχευση και το θεωρούμε δεδομένο ότι και η τελευταία γριούλα που θα ερχόταν από το πιο απομακρυσμένο χωριό της Κρήτης στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο με το ίδιο πρόβλημα υγείας θα είχε καλύτερη αντιμετώπιση” σχολίασε μιλώντας στην “Π” ο αναπλ. καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Κρήτης Οδυσσέας Ζώρας.
Ο κ. Ζώρας ανέφερε ότι συχνά στις περιπτώσεις των επωνύμων παρεμβάλονται τόσοι γιατροί και τόσες διαφορετικές απόψεις που στο τέλος η θεραπεία που επιλέγεται παρά τις καλές προθέσεις όλων, όχι μόνο δεν είναι η καλύτερη δυνατή αλλά μπορεί να είναι και η μη ενδεδειγμένη.
Ενδεδειγμένη θεραπεία η Κρυοχειρουργική
Ο χειρούργος υπογράμμισε ότι ο όγκος που έχει ο Αρχιεπίσκοπος είχε απόλυτες ενδείξεις για να εφαρμοστεί η τεχνική της Κρυοχειρουργική που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.
“Η πιο σωστή θεραπεία θα ήταν στην περίπτωση του Αρχιεπισκόπου η εκτομή του εντέρου, η κρυοκαταστροφή του όγκου και στην συνέχεια η Χημειοθεραπεία. Μου κάνει εντύπωση που τόσοι γιατροί δεν μπόρεσαν να πάρουν μια σωστή απόφαση”.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στον καρκίνο του ήπατος η Κρυοχειρουργική (ο όγκος ψύχεται στους - 180 βαθμούς και καταστρέφεται) μπορεί να εφαρμοστεί τόσο σε καρκίνους που προέρχονται απο το ίδιο το ήπαρ (πρωτοπαθείς) όσο και σε μεταστατικούς καρκίνους.
Προσφέρεται ως μια λιγότερο επεμβατική μέθοδος σε ανεγχείρητους όγκους ή σε περιπτώσεις όπου για διάφορους ιατρικούς λόγους μια μεγάλη επέμβαση αντεδεικνυται.
Σύμφωνα με τον κ. Ζώρα η μέθοδος εφαρμόζεται μόνο στο ΠΑΓΝΗ και έχει πολύ καλό προσδόκιμο επιβίωσης στους ασθενείς.

