-Ένας άλλος διώκεται για βιασμό αλλά και για βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη. Συγκεκριμένα, στις 11 Φεβρουαρίου 1999, φέρεται να χτύπησε βίαια με τις γροθιές του ένα τρόφιμο, τον έριξε κάτω με συνέπεια να του προκαλέσει κατάγματα στα πλευρά και τη σπονδυλική στήλη. Το περιστατικό έγινε στο χώρο των λουτρών, γιατί το θύμα, δεν ήθελε να κάνει μπάνιο. Μετά το περιστατικό αυτό, ο τρόφιμος, έμενε στο κρεβάτι, δεν μπορούσε να φάει και τελικά μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο μόλις στις 28 Μαρτίου και δεν συνήλθε ποτέ. Πέθανε τον Σεπτέμβριο, συνεπεία νευρομυοσκελετικών επιπλοκών. Για την υπόθεση αυτή, έγινε ΕΔΕ, όμως η τότε αντιπρόεδρος του νοσοκομείου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν αποδείχτηκε πως τον χτύπησε ο κατηγορούμενος, αν και όπως αναφέρεται στο παραπεμπτικό βούλευμα υπήρχαν καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων.
Ο ίδιος υπάλληλος, στις 3-6-2001, κατηγορείται ότι μπήκε στο θάλαμο νοσηλείας μια ασθενούς, η οποία ήταν σε κατάσταση καταστολής και αφού της έκλεισε το στόμα τη βίασε.
-Ο τέταρτος κατηγορούμενος, το βράδυ της 16ης προς 17η Ιανουαρίου 2002, ακινητοποίησε με τη χρήση βίας μια άλλη ασθενή, την έριξε σε ένα καναπέ , της έβγαλε τα ρούχα και τη βίασε.
-Ο πέμπτος, φέρεται να είχε «καπαρώσει» ένα θάλαμο με τέσσερις γυναίκες ασθενείς και το διάστημα από τον Φεβρουάριο του 1998 ως τον Ιούνιο του 2000, έμπαινε μέσα και καθώς βρισκόταν σε καταστολή λόγω φαρμάκων, τους έκλεινε το στόμα και τις βίαζε. Η δίωξη εναντίον του είναι για βιασμό κατά συρροή και κατʼ εξακολούθηση.
Τα περιστατικά αυτά, γίνονταν γνωστά στο χώρο του Ψυχιατρείου, από τους ίδιους τους ασθενείς ή από αυτόπτες μάρτυρες που έκαναν καταγγελίες, περιγράφονταν σε εκθέσεις ψυχιάτρων, ψιθυρίζονταν στα Χανιά, αλλά κανείς δεν είχε το θάρρος να πάει μέχρι το γραφείο του εισαγγελέα.

