
«Αν βγαίνεις και λες άλλα, υπονομεύεις και δημιουργείς σύγχυση στον κόσμο» τόνισε ο κ. Παπανδρέου, σε ερώτηση που αναφερόταν σε δηλώσεις του Αλ.Παπαδόπουλου για το όριο της συνταξιοδότησης και του Γ.Παπαντωνίου για την αγορά της Εμπορικής.
Το θέμα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, τόσο από την πλευρά των άμεσα βαλλόμενων, όσο και από την πλευρά άλλων στελεχών του κόμματος.
Ο Γ.Φλωρίδης, στη διάρκεια συγκέντρωσης του Ευ.Βενιζέλου, δήλωσε ότι αυτοί που υπονομεύουν το ΠΑΣΟΚ είναι «όσοι μιλούν για κίνδυνο διχασμού και για μικρό και φοβικό ΠΑΣΟΚ».
Ο κ. Παπανδρέου τόνισε πως εφόσον παραμείνει στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, θα υπάρχουν συνέπειες για παρόμοια περιστατικά, κάτι που λανθασμένα δεν είχε πράξει έως τώρα.
Κάνοντας την αυτοκριτική του, ο κ. Παπανδρέου δήλωσε ακόμη ότι δεν θέλει «λευκή επιταγή». «Την πήρα το 2004 και ήταν λάθος μου, γιατί ο καθένας με το 'άλλαξέ τα όλα' εννοούσε άλλα» επισήμανε.
Αναφερόμενος στο «δαχτυλίδι» της διαδοχής, είπε ακόμη ότι δεν δέχθηκε κανένα δαχτυλίδι, αλλά πήρε ένα «σταυρό μαρτυρίου», γιατί επέλεξε να στηρίξει το ΠΑΣΟΚ στις δύσκολες στιγμές και για να βοηθήσει τη χώρα. Αφήνοντας, δε, αιχμές κατά του Ευ.Βενιζέλου που έχει εκφράσει την αντίθεσή του στη διαδικασία που ακολουθήθηκε το 2004, είπε: «Όποιος ήθελε θα μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα, αλλά κανένας δεν ήθελε να αναλάβει αυτήν την ευθύνη».
Ερωτηθείς για τον Κ.Σημίτη, ανέφερε: «Τον τίμησα, του στάθηκα σε δύσκολες στιγμές, τον τιμώ και θα τον τιμώ, και τιμώ το έργο του. Τον θέλω παρόντα είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί μαζί μου».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποκάλυψε ότι εάν είχε καταψηφιστεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ θα είχε παραιτηθεί, ενώ υπογράμμισε πως η ενότητα του Κινήματος δεν κινδυνεύει. «Δεν θέλουμε μια επίπλαστη ενότητα. Η βάση του ΠΑΣΟΚ θα δώσει εκείνη την απόφαση που θα είναι υπέρ της ενότητας» σημείωσε.
«Με οποιονδήποτε και εάν εκλεγεί, εγώ θα είμαι πλάι και θα δίνω μάχη για το ΠΑΣΟΚ» δήλωσε και κάλεσε όλους να σεβαστούν την απόφαση της 11ης Νοεμβρίου. Σημείωσε, πάντως, πως φοβάται μήπως το ΠΑΣΟΚ μετατραπεί σε μια Ένωση Κέντρου, όπου δεν υπήρχε πραγματική συνοχή, αλλά στηριζόταν σε προσωπικές στρατηγικές.

