Της Κατερίνας Μυλωνά
Μια «γροθιά» στο σύστημα θέλησε να δώσει με τα τραγούδια του ο Κώστας Χατζής, ο «ζωντανός μύθος», και μια από τις χαρακτηριστικότερες φωνές του ελληνικού πενταγράμμου, με μία πολύχρονη πορεία στο χώρο γεμάτη από κοινωνικά, αντιπολεμικά και αντιρατσιστικά κομμάτια. Το τραγούδι για εκείνον στάθηκε το μέσο για να «προπαγανδίσει», να καταγγείλει με σεβασμό, όπως λέει, την Πολιτεία που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ο γνωστός συνθέτης και ερμηνευτής βρέθηκε την προηγούμενη Παρασκευή στο Ηράκλειο και χάρισε στους φανατικούς φίλους του μία μοναδική συναυλία στο κηποθέατρο Ν. Καζαντζάκης. Ο Κώστας Χατζής μιλάει στην «Π» για το μηχανισμό που κρύβεται πίσω από το ελληνικό τραγούδι και δεν επιτρέπει σε νέους καλλιτέχνες να ζήσουν τα όνειρά τους, για το διεθνές γίγνεσθαι αλλά για τη Γραφή που θεωρεί ότι είναι «το προσπέκτους της ζωής».
Η συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:
«Τι θυμάστε περισσότερο από την πορεία σας στο ελληνικό τραγούδι;»
«Όλες οι στιγμές τη ζωής μου στο χώρο αυτό ήταν πάρα πολύ όμορφες, ακόμα κι όταν υπήρχαν αποτυχίες. Γιατί, αυτό το τραγούδι που κάνω ανήκει στο χώρο της ψυχαγωγίας και όχι της διασκέδασης, αυτός ο χώρος μου άρεσε σαν ένα μέσο που θα μπορούσα να προπαγανδίζω, με την καλή έννοια, να καταγγέλλω την πολιτεία με σεβασμό και να αναφέρομαι στα ανθρώπινα δικαιώματα. Είχα και έχω πάρα πολύ ωραίες στιγμές και μου αρέσει αυτός ο χώρος, μόνο που δε συμφωνώ με το μηχανισμό που έχει.»
«Είναι πολύ δυνατό όπλο η φωνή και τα τραγούδια για να πολεμήσει κανείς καταστάσεις που θεωρεί άδικες;»
«Νομίζω δυνατό όπλο είναι ο λόγος, η φωνή και η επένδυση δεν παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο, όσο ο λόγος. Εκείνο που έχει σημασία είναι κατά πόσο ο λόγος αυτός έχει τη σύνθεση από το στιχουργό ή τον ποιητή ώστε να βγει αυτό που θέλει κάποιος. Εγώ είχα την τύχη να έχω πολύ σπουδαίους στιχουργούς και ποιητές.»
«Υπάρχουν σήμερα πολλοί καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν την απήχησή τους στο κοινό για να προωθήσουν ιδανικά;»
«Κάποτε υπήρχαν αρκετοί, σήμερα όχι. Έχουμε πάρα πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες, ή συνθέτες, ή τραγουδιστές που τους θεωρώ πολύ σπουδαίους αλλά δε συμφωνώ με το περιεχόμενο ή το συντακτικό που χρησιμοποιούν . Η αιτία είναι το παγκόσμιο σύστημα που διαβρώνει και καταστρέφει τα όνειρα των παιδιών αυτών που βγαίνουν σε αυτό το χώρο που τόσο πολύ τους αρέσει. Αλλιώς ξεκινάν και δυστυχώς τους τρώει το σύστημα, τα όνειρα που είχαν ή που έχουν και κάνουν πράγματα που νομίζω δεν τα θέλουν αλλά πρέπει να τα κάνουν.»
«Μιλάτε με πικρία για το «σύστημα», σας έχει πληγώσει;»
«Ποιο σύστημα στο παγκόσμιο χώρο έχει φέρει κάτι καλό; Ότι έχει κάνει σήμερα, έχει διαρρήξει την επικοινωνία μας. Η ηθική που έχει πάει; Ποιες είναι οι ωραίες προσπάθειες που κάνανε για το ζήτημα της γυναίκας… πόσο την έχουν εξευτελίσει…»
«Ποια είναι σήμερα τα προβλήματα που σας απασχολούν και προσπαθείτε να θίγετε μέσα από τα τραγούδια σας;»
«Όλο τον κόσμο, όχι μόνο εμένα. Μπορεί να φανεί αστείο αυτό που θα πω αλλά αν θα υιοθετούσαμε τις αρχές που έχει η Γραφή, θα ήταν τελείως διαφορετικός ο κόσμος. Σε μια εποχή που υπήρξε ένα μεγάλο πρόβλημα με τους Άγγλους, ο Γκάντι είχε πάρει από τη βιβλιοθήκη τη Γραφή και είπε εάν εφαρμόζαμε την Επί τους Όρους ομιλία δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα στους ανθρώπους σε όλη τη γη. Δε μιλάω για τη θρησκεία, το Θεό. Η Γραφή δεν είναι ένα φιλοσοφικό βιβλίο, υπάρχουν πολλά καλύτερα όπως για το Βουδισμό και άλλες φοβερές φιλοσοφίες.
Η Γραφή είναι ένα πρακτικό βιβλίο, το προσπέκτους της ζωής, κι αυτό που λέει την Κυριακή η προσευχή, το «Πάτερ Ημών» όλοι παρακαλούμε να επεκταθεί αυτή η Βασιλεία από τους ουρανούς στη γη. Αυτό είναι ουτοπία αλλά και μόνο να το πιστεύεις σε βοηθάει να κάνεις πιο ποιοτική ζωή. Έτσι, από τους ανθρώπους σήμερα όλα τα συστήματα έχουν δοκιμαστεί και όλα τα –ισμός είναι προδομένα είτε λέγεται κομμουνισμός, φασισμός, ινδουισμός όλα …εκείνο που δεν είχε ποτέ αποτυχία ήταν η Χριστιανοσύνη. Δεν πιστεύω να είμαι αρνητικός, να μην αγαπώ τη ζωή και να μην πιστεύω σε ένα καλύτερο αύριο, όχι όμως από τα συστήματα, είτε αυτά είτε πολιτικά, οικονομικά, θρησκευτικά , στρατιωτικά.»

