Ρεπορτάζ Γιώργος Μαραθιανός

Τεράστια είναι τα προβλήματα στʼ αμπέλια και στην περιοχή της Φοινικιάς. Τα φυτά σχεδόν καταστράφηκαν.

Ο κ. Γιώργος Κουναλάκης που μπορεί να διατηρεί και να φροντίζει τις καλλιέργειές του για το μεράκι του, δεν μπορεί παρά να πονάει αυτό το άδικο τέλος τους. Σήμερα μιλά στην «Π» και παρουσιάζει στο φακό της το μέγεθος της καταστροφής από τον καύσωνα. Ο κ. Γιώργος Κουναλάκης δείχνει με θυμό τα καμένα από τον ήλιο σταφύλια του και αφού επιρρίπτει ευθύνες στις Υπηρεσίες, γιατί όπως λέει δεν συμβούλεψαν σωστά τους αγρότες, υπογραμμίζει την ανάγκη να θεσπιστούν μέτρα που θα προβλέπουν αποζημιώσεις γιʼ αυτούς σε τέτοιες θεομηνίες.

«Η τελευταία ανακοίνωση της Γεωργικής Υπηρεσίας ανέφερε ότι έπρεπε να ραντίσουμε για την ευδεμίδα και για τη χολέρα» αναφέρει σχετικά ο κ. Κουναλάκης, για να υπογραμμίσει, ωστόσο, ότι «όσοι έβαλαν διαβρεχόμενο θειάφι έχουν σήμερα αυτή την καταστροφή που όλοι μπορούν να δουν». «Οπωσδήποτε κανένας μας δεν περίμενε τόσο μεγάλες θερμοκρασίες και να διαρκέσουν αυτές τόσο πολύ» συνέχισε ο ίδιος, «ωστόσο οι αρμόδιες υπηρεσίες έπρεπε, αφού μπορούσαν να τις έχουν προβλέψει, να μη συμβούλευαν μετά τους γεωργούς να κάνουν τα συγκεκριμένα ραντίσματα και να υπόκεινται σήμερα αυτή την καταστροφή».

Αναφερόμενος, δε, στο μέγεθος αυτής της καταστροφής, ο κ. Κουναλάκης ανέφερε ότι αυτό «θα είναι ακόμα πιο ορατό μετά από τρεις ημέρες, όταν και τα σταφύλια θα έχουν καεί ολοκληρωτικά», για να συμπληρώσει χαρακτηριστικά ότι «μιας και για μένα πλέον αυτή η καλλιέργεια δεν υπάρχει, και δεν μπορώ ούτε να την τρυγήσω, ούτε να κάνω κάτι άλλο για να αλλάξω τη μοίρα της, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ότι πάνε χαμένοι οι κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς».

Σε αυτό το σημείο, εξάλλου, ο επί αρκετά χρόνια βιοκαλλιεργητής, τόνισε την ανάγκη «οι αρμόδιοι των Ενώσεων αλλά και οι βουλευτές του Ηρακλείου να δείξουν έμπρακτα το ενδιαφέρον τους για όλους αυτούς τους ανθρώπους» και «είτε να φροντίσουν να θεσπιστούν κάποιες αποζημιώσεις για καταστροφές τέτοιου είδους, είτε να καταργηθεί το πλαφόν στην παραγωγή μετέπειτα της σταφίδας». Κάτι τέτοιο, άλλωστε, δε μπορεί, κατά τον κ. Κουναλάκη, να μη συμβαίνει, αφού, «εντάξει εγώ που όλη αυτή την προσπάθεια την κάνω για την απασχόληση και το μεράκι μου, ωστόσο μπορεί να φανταστεί κανείς το μέγεθος του προβλήματος για τους ανθρώπους που είναι κατʼ επάγγελμα γεωργοί και ζουν από τέτοιες καλλιέργειες».