Στα 564 εκατ. ευρώ ανέρχεται το Επιχειρηματικό Πρόγραμμα Κρήτης την περίοδο 2007-2013 από τα οποία 196 εκατ. θα δοθούν στους δρόμους (όχι εθνικά δίκτυα) και 30 εκατ. ευρώ στα λιμάνια. Για την ψηφιακή σύγκλιση και την επιχειρηματικότητα θα δοθούν 37 εκατ. ευρώ και 295 εκατ. ευρώ για την αειφόρο ανάπτυξη και ποιότητα ζωής. Το πρόβλημα για την Κρήτη παραμένει ότι εντάσσεται σε μια χωρική ενότητα με τα νησία του Αιγαίου και η προϊσταμένη της Αρχής Διαχείρισης κ. Ελένη Μπρεδάκη επιχείρησε να εξηγήσει τα κοινά στοιχεία των περιφερειών αυτών και τις διαφορές που τους χωρίζουν. Οπως ανέφερε η κ. Μπρεδάκη η χωρική ενότητα Κρήτης-Νήσων Αιγαίου:

• Διαμορφώνει λειτουργικά ένα νησιώτικο χώρο αποτελούμενο από περισσότερο από 90 νησιά (μικρά, μεσαία, μεγάλα).

• Συγκεντρώνει το 10% του πληθυσμού της χώρας, με πληθυσμιακή γήρανση σε ορισμένες περιοχές, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει μια ευρεία διασπορά εγκατάστασης του πληθυσμού σε ένα ιεραρχημένο δίκτυο οικισμών με σημαντική πολιτισμική αξία.

• Εμφανίζει ικανοποιητικό επίπεδο βασικής εκπαίδευσης αλλά υπολείπεται του εθνικού μέσου όρου στους αποφοίτους ΑΕΙ.

• Η Κρήτη και το βόρειο Αιγαίο παρουσιάζουν χαμηλά ποσοστά ανεργίας, ενώ αντίθετα το νότιο Αιγαίο υψηλά σε σχέση με τον εθνικό μ.ο.

• Διαμορφώνει το 10% του ΑΕΠ της χώρας και παράγει το 15% της συνολικής ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας του πρωτογενή τομέα, το 3% του δευτερογενή και το 11% του τριτογενή.

• Φιλοξενεί 104.113 επιχειρήσεις, εκ των οποίων 101.337 ΠΜΕ (97,3% έναντι 96,5% σε εθνικό επίπεδο).

• Συγκεντρώνει το 47% των τουριστικών κλινών της χώρας, δέχεται το 29% των αφίξεων και το 66% των διανυκτερεύσεων αλλοδαπών επισκεπτών στην Ελλάδα.

• Εμφανίζει υστέρηση σε όλους τους δείκτες ψηφιακής σύγκλισης με σαφείς τάσεις συνολικής βελτίωσης.

Τα κοινά προβλήματα της συγκεκριμένης χωρικής ενότητας είναι:

•Υπαρξη σημαντικών διαπεριφερειακών, ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων μεταξύ των οποίων και ανισοκατανομή ανθρώπινων και φυσικών πόρων και υποδομών.

• Υψηλή εποχικότητα δραστηριοτήτων, με έμφαση στον τουρισμό.

• Ευάλωτη οικονομία η οποία βασίζεται κατά κύριο λόγο στον τριτογενή τομέα.

• Έντονες πιέσεις στη δόμηση τόσο για οικιστικές όσο και για τουριστικές λειτουργίες.

• Υπερεκμετάλλευση των περιορισμένων φυσικών πόρων.

• Υψηλό κόστος αντιμετώπισης των αστικών και κοινωνικών λειτουργιών (ποιότητα και ευκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες από επιχειρήσεις και πολίτες, συγκοινωνίες, υγεία, παιδεία κλπ.).

• Τεχνολογική και οικονομική εξάρτηση.

• Αδυναμίες στην παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης και κοινωνικών υπηρεσιών λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού.

• Υψηλό κόστος δημιουργίας και συντήρησης υποδομών.

• Απουσία οικονομιών κλίμακας και ασυνέχεια των αγορών προϊόντων και εργασίας για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων.

• Δυσχέρειες στις συνθήκες μεταφορών προσώπων και εμπορευμάτων (διπλή περιφερειακότητα).

• Σημαντικές ενδοπεριφερειακές ανισότητες (λ.χ. σε 5 νησιά της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου συγκεντρώνεται το 63% του πληθυσμού με ΑΕΠΠ το οποίο ανέρχεται στο 99% του μέσου όρου των ΕΕ- 15, ενώ τα υπόλοιπα 43 νησιά με το 37% του πληθυσμού, φθάνουν μόλις το 58,65% του ΑΕΠΠ του μέσου όρου των ΕΕ-15, 2001).