Ρεπορτάζ Λίλιαν Δαφερμάκη, Γιώργος Μαραθιανός
«Θέλουμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας στους δρόμους που μεγαλώσαμε κι εμείς και δυστυχώς δε μπορούμε» σου λένε, με παράπονο τέτοιο που ακόμα και τούτα τα παιδιά τους δε θα έβγαζαν μιλώντας για την ξεχασμένη τους γειτονιά. Η πίκρα για το ότι η περιοχή τους, παρόλο που αποτελεί το ιστορικό κέντρο του Ηρακλείου, εδώ και 20 χρόνια έχει σχεδόν ξεχαστεί απʼ όλους και κάθε μέρα παρακμάζει και ερημώνει όλο και περισσότερο είναι φανερή σε κάθε τους κουβέντα, την ίδια ώρα που η σύγκριση με τις αντίστοιχες περιπτώσεις του Ρεθύμνου και των Χανίων μόνο μελαγχολία μπορεί να τους προκαλεί.
Οι κάτοικοι, ή καλύτερα οι τελευταίοι από αυτούς, του ιστορικού κέντρου του Ηρακλείου μιλούν σήμερα στην «Π», και αφού εκπέμπουν σήμα κινδύνου για τη σημερινή κατάσταση στην παλιά πόλη, κάνουν ξεκάθαρη την ανάγκη για την άμεση αναμόρφωση και ανάδειξη της. Υποδεικνύουν, δε, ως μονόδρομο προς αυτή την κατεύθυνση και λύση για την ασχήμια της καθημερινότητας τους τη λήψη μέτρων όπως η πεζοδρόμηση της περιοχής και η ανάδειξη των τειχών. Οι ίδιοι, εξάλλου, μιλούν για ξεκάθαρη αδικία σε σύγκριση με άλλες περιοχές του Ηρακλείου αναφέροντας ως χαρακτηριστικό σχετικό παράδειγμα την Αγία Τριάδα, και αφού αποδίδουν τα έργα ανάδειξης που εκεί πραγματοποιήθηκαν στην ανάπτυξη της παραλιακής δίπλα σε αυτήν, σημειώνουν χαρακτηριστικά ότι ίσως πρέπει να περιμένουν τη δημιουργία κάποιου μεγάλου έργου κοντά και στη δική τους περιοχή προκειμένου κάποιος να την προσέξει κι αυτή.
«Είμαστε, δεν είμαστε 10 - 20 μέτρα από τα τόσα έργα που γίνονται στο κέντρο της πόλης κι εδώ όχι μόνο δε γίνονται τέτοια, αλλά δεν έχουν προβλεφθεί καλά καλά τρόποι ούτε τα απορρίμματα να μαζεύονται» σημειώνει χαρακτηριστικά ένας από τους κατοίκους της παλιάς πόλης, ο κ. Κώστας Μιχαλάκης, για να συμπληρώσει, ωστόσο, ότι «το πιο ανησυχητικό είναι πώς δε φαίνεται να υπάρχει καμία απολύτως μέριμνα για το τι θα γίνει με την περιοχή, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να εγκαταλείπουν σιγά σιγά τα σπίτια τους και αυτά να γίνονται χαλάσματα και εστίες μόλυνσης».
«Τα πάντα γίνονται για τη βιτρίνα, για τις περιοχές που βρίσκονται σε πρώτη θέα είτε για τον πολίτη, είτε για τον επισκέπτη του Ηρακλείου, με αποτέλεσμα εδώ να είμαστε πλέον κέντρο – απόκεντρο και κανείς να μην ενδιαφέρεται πραγματικά για την εικόνα παρακμής και εγκατάλειψης που δίνουμε», σημειώνει μια ακόμα κάτοικος, η κ. Μαρία Δρακάκη, για να επανέλθει ο κ. Μιχαλάκης τονίζοντας πώς «παρόλο που το σχέδιο πόλης συζητιέται αυτή την εποχή, όπως μας επισημάνθηκε από δημοτικούς συμβούλους, δε βλέπουμε κανένας να ρίχνει μια ματιά πραγματικού ενδιαφέροντος και στη δική μας περιοχή». Ο ίδιος, δε, σημείωσε πώς «αυτό για το οποίο όλοι εδώ γύρω αγωνιζόμαστε δεν είναι ούτε για κάποιο πολιτικό συμφέρον, ούτε για να προβληθούμε, ούτε για κανέναν άλλο λόγο», παρά μόνο για «να μπορέσουμε να καταδείξουμε στον κόσμο και τις Αρχές του Ηρακλείου πόσο σημαντική θα είναι η αναμόρφωση και η ανάδειξη της παλιάς πόλης του». Για να γίνει, δε, σύμφωνα με τον ίδιο, κάτι τέτοιο, «το σημαντικότερο και πλέον αναγκαίο βήμα είναι η πεζοδρόμηση της και η απαλλαγή της από την πληθώρα των αυτοκινήτων που καθημερινά κατακλύζουν τα στενά της», αφού «τότε είναι που θα δοθεί πραγματικά η δυνατότητα στην περιοχή να αναπνεύσει και αφού διατηρήσει τον πραγματικό ιστό της με τα γραφικά της στενά και τα παλιά σπίτια, να μπορέσει στη συνέχεια να αναμορφωθεί ολοκληρωτικά».
Σε αυτό το σημείο παρενέβη ένας ακόμα κάτοικος της περιοχής, ο κ. Γιώργος Μακράκης, και αφού σημείωσε πώς «είναι απαράδεκτο από δρόμους διαμέτρου 1,5 και 2 μέτρων όπως είναι αυτοί εδώ στην περιοχή μας, να περνούν αυτοκίνητα», συμπλήρωσε με νόημα πώς «εδώ δεν πληρούνται ούτε οι προϋποθέσεις που η Ε.Ε. θέτει για τα πεζοδρόμια και έτσι είναι χαρακτηριστικό ότι σε κανένα από αυτά δε χωρούν να διασταυρωθούν δύο άνθρωποι!!». Ο ίδιος, εξάλλου, εξήγησε πώς «όταν εγώ θα πάω στη Ρώμη, το Λονδίνο, το Άμστερνταμ και γενικά σε μια οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη και θα έχω τη δυνατότητα παντού να βρίσκω πεζόδρομους, είναι επόμενο ότι θα απαιτώ μετά σαν Ευρωπαίος –που ήθελαν να με κάνουν- να έχω και εδώ την ίδια επιλογή, όταν στο κάτω κάτω η ζωή εδώ είναι και ακριβότερη».
Επιστρέφοντας, έπειτα, στη συζήτηση για τους τρόπους με τους οποίους θα μπορέσει η παλιά πόλη να αναμορφωθεί και να αναδειχθεί, ο κ. Μιχαλάκης επεσήμανε έναν ακόμα τέτοιο, σημειώνοντας πως «μια ακόμα ζωτική προϋπόθεση για την αναμόρφωση της παλιάς πόλης είναι η ανάδειξη των τειχών, τα οποία και αυτά είναι παραμελημένα και αντί να υπάρχει μέριμνα για τη συντήρηση τους, φιλοξενούνται εκεί από το δήμο εγκαταστάσεις πάρκινγκ».
Αναφερόμενος, δε, γενικότερα στο θέμα της ανάδειξης της παλιάς πόλης ο κ. Μιχαλάκης έκανε λόγο για «διαφορετική αντιμετώπιση ορισμένων περιοχών» αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την περιοχή της Αγίας Τριάδας, «όπου μέσα σε μικρό σχετικά διάστημα έχουν γίνει σημαντικά έργα ανάπλασης». Σε αυτό, δε, το σημείο παρενέβη ένας ακόμα κάτοικος της παλιάς πόλης, ο κ. Θωμάς Ψυλλάκης, ο οποίος αφού σημείωσε αρχικά πώς «επιβάλλεται για λόγους ισονομίας και ίσης μεταχείρισης των πολιτών του Ηρακλείου να γίνουν και στη δική μας περιοχή, που επιπλέον αποτελεί το ιστορικό κέντρο του Ηρακλείου, τα έργα ανάπλασης που σε τόσες άλλες έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια», συμπλήρωσε στη συνέχεια ότι «το θέμα, άλλωστε, αυτό έχει ανακύψει από πολύ παλιά και αποτελεί πάγιο αίτημα των κατοίκων της εδώ και πάνω από 20 χρόνια». Επιστρέφοντας, δε, ο κ. Μιχαλάκης και αναφερόμενος στο θέμα της Αγίας Τριάδας υπογράμμισε ότι «τα έργα που έγιναν εκεί οφείλονται στο γεγονός πώς η περιοχή γειτνιάζει με την παραλιακό, ο οποίος θα αποτελέσει κλειδί για την περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης», για να συμπληρώσει χαρακτηριστικά ότι «έτσι κι εμείς είναι αναπόφευκτο να σκεφτόμαστε πώς ίσως ο μόνος τρόπος να ενδιαφερθεί κάποιος σοβαρά και για τη δική μας περιοχή θα είναι να γίνει κι εδώ κοντά κάποιο μεγάλο έργο», όπως για παράδειγμα «το τεράστιο πάρκινγκ που σχεδιάζεται να γίνει στην Καστρινάκη και το οποίο, δυστυχώς, έχουμε φτάσει στο σημείο να ελπίζουμε να πιάσει και τη δική μας περιοχή μήπως και δούμε κάποιο φως!!».
Κλείνοντας, οι κάτοικοι της παλιάς πόλης αναφέρθηκαν και στην αντιμετώπιση που μέχρι σήμερα τα αιτήματα και οι οχλήσεις τους έτυχαν από τη δημοτική Αρχή, με τον κ. Μιχαλάκη να σημειώνει πώς «έπρεπε να συγκεντρωθούμε, να φωνάξουμε και να προειδοποιήσουμε ότι θα δημοσιοποιήσουμε το θέμα για να μπορέσουμε να διαπιστώσουμε ένα κάποιο ενδιαφέρον από την πλευρά του Δήμου». Όπως ανέφερε ο ίδιος, «το ενδιαφέρον αυτό μεταφράστηκε με την επίσκεψη και την ξενάγηση προ ημερών κάποιων εκ των στελεχών του Δήμου στην ευρύτερη περιοχή», κάτι το οποίο, όπως εξήγησε, «μας κάνει να ελπίζουμε ότι πλέον έχει έρθει και η δική μας σειρά και ότι σε λίγο καιρό δε θα συγκρίνουμε τη δική μας παλιά πόλη με αυτή του Ρεθύμνου και των Χανίων και θα μελαγχολούμε όπως συμβαίνει σήμερα».

