Της Άννας Παπαδοκωστάκη
Ο καθηγητής Πληροφορικής Χρήστος Νικολάου, είναι από τους ανθρώπους , που δεν το «βάζουν» κάτω, δεν θυμώνει εύκολα, ούτε απογοητεύεται με τις κακοτοπιές. Όταν πριν λίγους μήνες, ακούστηκε ότι θα είναι ξανά υποψήφιος και τον ρωτήσαμε με έκπληξη αν αληθεύει, εξεπλάγη από τη δική μας…έκπληξη. Τελικά , το αποφάσισε να είναι ξανά υποψήφιος πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, σε μια εποχή που δεν έχει κοπάσει η ένταση από τα γεγονότα που ακολούθησαν τον θάνατο του καθηγητή Στέλιου Αλεξανδρόπουλου, ο οποίος παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό γιατί είχε καταγγείλει παρατυπίες στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης.
Ο κ. Νικολάου, υπήρξε αντιπρύτανης την περίοδο 1996-1999 και πρύτανης την περίοδο 1999-2004. Εκεί, προς το τέλος της θητείας του, δέχτηκε ένα ορυμαγδό επιθέσεων για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες, που στην πραγματικότητα ήταν η διάθεση χρημάτων του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας για δραστηριότητες του Πανεπιστημίου, οι οποίες δεν προβλέπονται από το καταστατικό λειτουργίας του ΕΛΚΕ. Μέχρι και ότι υπέθαλπτε (!) τους χασισοκαλλιεργητές που έστησαν μια φυτεία σε χώρο του Πανεπιστημίου στο Γάλλο, του καταλόγισαν, με αποτέλεσμα να δικαστεί και βέβαια να αθωωθεί.
Μετά τη λήξη της θητείας του, προτίμησε να φύγει οικογενειακώς για ένα εξάμηνο στις ΗΠΑ και όταν επέστρεψε οργάνωσε την υπεράσπισή του απέναντι σε όσα του προσήψαν. «Αυτά ανήκουν στο παρελθόν», λέει σε συνέντευξη του στην «Π» και προσθέτει, «εγώ πρώτος, οφείλω να δώσω το παράδειγμα, αλλάζοντας σελίδα». Ο κ. Νικολάου, θα είναι υποψήφιος με αντιπρυτάνεις τους καθηγητές Ιατρικής Χρήστο Λιονή, Παιδαγωγικών Αντώνη Χουρδάκη και Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας Νίκο Παναγιωτόπουλο.
Ενόψει των εκλογών, που θα γίνουν στις 22 Μαίου, ο κ. Νικολάου, απάντησε σε ερωτήσεις της «Π».
Ερώτηση: Τα τελευταία χρόνια της πρυτανείας σας ήταν πολύ στενάχωρα για σας. Συνήθως μετά από περιπέτειες, οι άνθρωποι απογοητεύονται και διστάζουν να ασχοληθούν ξανά με πράγματα που τους φόρτισαν. Είστε ανάμεσα στις εξαιρέσεις. Τι σας ωθεί να θέλετε να είστε ξανά πρύτανης;
Απάντηση: Η εύκολη λύση είναι πάντα να πηγαίνεις σπίτι σου, η δύσκολη να δίνεις τον αγώνα. Καθένας επιλέγει ό,τι κρίνει καλύτερο κάθε φορά με βάση τις αρχές και τις αξίες του.
Ερ.: Πείτε μας για αυτά τα γεγονότα; Πιστεύετε ότι κάποιοι μεθόδευσαν τις επιθέσεις εναντίον σας μέσω των γνωστών τηλεοπτικών εκπομπών;
Απ.: Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Έχω τις απόψεις μου για το πώς και το γιατί αλλά, πρώτος εγώ, οφείλω να δώσω το παράδειγμα γυρίζοντας οριστικά σελίδα. Η συζήτηση πρέπει να γίνει για το μέλλον του Πανεπιστημίου. Δεν θα μείνουμε καρφωμένοι στο παρελθόν, την στιγμή που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγνωρίζει επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους από τα ιδρύματα που σωστά ονομάζονται «πανεπιστήμια-γκαρσονιέρες της Κάνιγγος». Αντιλαμβάνεστε την τεράστια απειλή που η εξέλιξη αυτή εκπροσωπεί για το ΠΚ και γενικότερα τα περιφερειακά Πανεπιστήμια; Αν δεν αλλάξουμε σύντομα, τότε, πολλά από τα Τμήματά μας θα βρεθούν μπροστά σε τραγικά αδιέξοδα. Γιατί ένας γονιός να επιλέγει να στείλει το παιδί του να σπουδάσει στο Ηράκλειο ή το Ρέθυμνο με κόστος 1000-1500 ευρώ το μήνα και όχι δίπλα στο σπίτι του με λιγότερα χρήματα; Μεταξύ μιας ιδιότυπης αριστερίστικης ακινησίας και μιας σκληρά νεοφιλελεύθερης κινητικότητας, εμείς εδώ στην Κρήτη πρέπει να αρθρώσουμε έναν νέο, συγκροτημένο λόγο μεταρρύθμισης, αλλαγών και εξέλιξης.
Ερ.: Που βρίσκονται σήμερα οι υποθέσεις των καταλογισμών; Υπάρχει κίνδυνος να υποχρεωθείτε να πληρώσετε εσείς τα χρήματα που διέθεσαν το όργανα του Πανεπιστημίου σε δαπάνες που χαρακτηρίστηκαν εκτός σκοπού;
Απ.: Το θέμα των καταλογισμών έχει κλείσει δικαιώνοντας απολύτως τις επιλογές μας. Δεν μας απασχολεί πλέον μέσα στο Πανεπιστήμιο. Από νομικής πλευράς οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για μας - από ότι μας λένε οι νομικοί μας σύμβουλοι - και ελπίζομε στην πλήρη δικαίωσή μας, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη.
Ερ.: Είστε ικανοποιημένος με τον τρόπο αντιμετώπισης του θέματος των καταλογισμών από την πρυτανεία του κ. Παλλήκαρη;
Απ.: Είχε μια παλίνδρομη τακτική ως προς το ζήτημα αυτό αλλά χάρηκα ιδιαίτερα όταν είδα τις τελευταίες ανακοινώσεις της Πρυτανείας που σε τόνο πανηγυρικό ανακοίνωναν το κλείσιμο των καταλογισμών. Και βεβαίως το εκτιμώ και ως μια συμβολική κίνηση λόγω της συγκεκριμένης περιόδου στην οποία έγινε. Έχει μια ιπποτική, ας μου επιτραπεί ο όρος, διάσταση!
Ερ.: Κάποιοι λένε ότι διεκδικώντας ξανά την πρυτανεία, θέλετε να πάρετε τη «ρεβάνς» για τον τρόπο με τον οποίο τερματίσατε τη θητεία σας…
Απ.: Χαίρομαι πολύ που κάνετε αυτή την ερώτηση. Καταρχήν να σας υπενθυμίσω ότι, η θητεία μου τερματίστηκε λίγο μετά την ανάληψη της θέσης του Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, μια θέση ιδιαίτερα τιμητική και σημαντική. Για τις επιθέσεις που δέχθηκα από τους πολιτικούς μου αντιπάλους κατά τη διάρκεια της πρυτανείας μου, δεν έχω να πω κάτι. Είναι αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής. Δεν είναι προσωπικό θέμα. Αυτό που πραγματικά με πίκρανε ήταν η στάση κάποιων που δήλωναν φίλοι μου ή υποστηρικτές της πολιτικής μου. Αλλά, όπως ξέρετε, δεν είμαι ο πρώτος που συνάντησε τέτοιες συμπεριφορές. Όποιος αναζητά προσωπική δικαίωση μέσα από πολιτικές θέσεις το μόνο που καταφέρνει είναι να καταστραφεί ο ίδιος. Προχωράμε μπροστά, γυρίζουμε σελίδα. Όλοι και όλα κρίνονται από την αποτελεσματικότητά τους όχι από το αν μας ψηφίζουν ή αν μας αντιπαθούν. Αυτό είναι το μήνυμά μας.
Ερ.: Υπήρξαν φίλοι σας στο Πανεπιστήμιο που σας προέτρεψαν να μην εκτεθείτε ξανά;
Απ.: Ναι. Όπως υπήρξαν και φίλοι που με προέτρεψαν. Τέτοιες αποφάσεις όμως όποιος σέβεται τους θεσμούς, δεν τις παίρνει με βάση τις απόψεις άλλων αλλά με αμιγώς πολιτικά κριτήρια.
Ερ.: Όλα δείχνουν ότι η εκλογή των πρυτανικών αρχών ελέγχεται κυρίως από τις φοιτητικές παρατάξεις, συμφωνείτε με αυτό; Έχουμε ακούσει, ότι αρκετοί συνάδελφοι σας, θα μπορούσαν και θα ήθελαν να αναμειχθούν με τη διοίκηση του Ιδρύματος, αλλά δεν δέχονται τυχόν όρους και προυποθέσεις για να έχουν την ψήφο των φοιτητών.
Απ.: Υπάρχει μια αισώπειος ιστορία για την αλεπού και τα σταφύλια. Από κει προέρχεται και η γνωστή παροιμία «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Ο λαϊκισμός σχετικά με το πώς οι φοιτητές επιλέγουν να ψηφίσουν, δεν είναι παρά το φύλο της συκής που πίσω του κρύβεται η μόνιμη απέχθεια ορισμένων για το ανοιχτό, δημοκρατικό Πανεπιστήμιο που καθιέρωσε ο νόμος πλαίσιο του ʼ82. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα ή αντιδεοντολογικές συμπεριφορές. Τα επιχειρήματα αυτά πάντως μου θυμίζουν από την ανάποδη, εφηβικές ιστορίες όπου όταν κάποιος θέλει να χωρίσει από την αγαπημένη του, της λέει το μεγαλόπρεπο αλλά εντελώς υποκριτικό: «είσαι τόσο καλή γιʼ αυτό δεν σου αξίζω». Δηλαδή αυτοί στους οποίους αναφέρεστε μας λένε τελικά ότι επειδή είναι τόσο καλοί δεν μπορούν να βρουν την θέση που τους αξίζει στο Πανεπιστήμιο. Μα το πόσο καλός είναι κάποιος το κρίνουν οι άλλοι, όχι ο εαυτός του.
Ερ.: Εσείς θα επιλέγατε να εντάξετε στο συνδυασμό σας καθηγητές που δεν κάνουν τα χατίρια των φοιτητών, αλλά κατά τα άλλα, θα μπορούσαν να ασκήσουν διοίκηση;
Απ.: Τι εννοείτε με τον όρο «χατίρια»; Διάλογο με τέτοιους όρους δεν πρόκειται να κάνω, ειδικότερα όταν από την πλευρά μου είναι επώνυμος ενώ από την άλλη, είναι ανώνυμος. Και δείχνει επίσης μεγάλη άγνοια για το πώς λειτουργεί η διοίκηση στα πανεπιστήμια. Πώς είναι δυνατόν κάποιος να μπορέσει να ασκήσει διοίκηση αγνοώντας, περιφρονώντας ή πολύ χειρότερα, επιτιθέμενος στην μεγάλη πλειοψηφία όσων πρόκειται να διοικήσει, δηλαδή τους φοιτητές; Αν τώρα το έχει καταλάβει αυτό, αλλά πιστεύει ότι, μπορεί να διοικήσει κάνοντας απλώς χατίρια στους φοιτητές είναι και πάλι εκτός τόπου και χρόνου. Υπάρχουν παραδείγματα στο δικό μας Πανεπιστήμιο όπου κάποιος έκανε όλα τα χατίρια των φοιτητών και οι φοιτητές δεν τον ψήφιζαν. Τι νομίζετε, ότι οι φοιτητές είναι παιδιά του Δημοτικού και συμπαθούν όποιον τους μοιράζει σοκολάτες;
Ερ.: Στην προηγούμενη εκλογή σας είχατε στηριχθεί από την ΠΑΣΠ, αλλά μετά οι σχέσεις σας διαταράχτηκαν. Γιατί;
Απ.: Έχω αναλάβει δημόσια και χωρίς περιστροφές την ευθύνη μου για λάθη που έκανα τότε. Δεν το έκανα μέσα σε γραφεία ούτε πίσω από κλειστές πόρτες, ώστε να το ακούσουν μόνο οι ενδιαφερόμενοι.
Ερ.: Θα παραδεχόσασταν ότι στις συζητήσεις μεταξύ υποψηφίων πρυτάνεων και εκπροσώπων των παρατάξεων υπεισέρχεται και ο παράγων «συναλλαγή»;
Απ.: Αν υπεισέρχεται, υπεισέρχεται με ευθύνη του ισχυρού μέλους, αυτού δηλαδή που μπορεί να διαφθείρει ή να εκβιάσει και αυτοί δεν είναι πάντα και εκ των προτέρων, οι φοιτητές. Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης πάντως οι μεγάλες παρατάξεις λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμα και αν θέλει κάποιος να τις διαφθείρει θα αποτύχει. Επειδή ακριβώς είναι μεγάλες και λειτουργούν ανοιχτά, έχουν και την δύναμη να αρνηθούν προσφορές και εκβιασμούς. Γιʼ αυτό και θεωρώ ότι το Πανεπιστήμιο ως θεσμός, πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να στηρίζει την ανοιχτή, δημοκρατική λειτουργία των φοιτητικών παρατάξεων ώστε να ενισχύει την αυτονομία τους.
Ερ.: Ο νέος νόμος, προβλέπει εκλογή πρύτανη με καθολική ψηφοφορία. Συμφωνείτε;
Απ.: Είμαι επιφυλακτικός, τόσο για λόγους αρχής, όσο και για πρακτικούς λόγους. Με την καθολική ψηφοφορία αλλάζει εντελώς ο τρόπος διεξαγωγής των πρυτανικών εκλογών και αυτές θα προσομοιάζουν περισσότερο με τις προεκλογικές εκστρατείες για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό σημαίνει προσωποκεντρικές πολιτικές και εκτόξευση του οικονομικού κόστους της προεκλογικής εκστρατείας. Καταλαβαίνω βέβαια την επικοινωνιακή δύναμη του συνθήματος περί καθολικής ψηφοφορίας και το πόσο δύσκολο είναι να το αρνηθεί κάποιος. Γενικότερα πάντως είναι ένα θέμα που θα ήθελα να το συζητήσω διεξοδικά με τους φοιτητές.
Ερ.: Με το νέο νόμο, εισάγονται επίσης πολλές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των ΑΕΙ. Με ποιες από τις ποιο σημαντικές αλλαγές συμφωνείτε ή διαφωνείτε;
Απ.: Αποτελεί κοινό τόπο ότι ο νέος νόμος δημιούργησε μια τεράστια αναταραχή για να προσφέρει λίγα θετικά, πολλά ανεφάρμοστα και αρκετά αρνητικά. Το κυριότερο όμως είναι ότι προσέφερε ελάχιστα στη κατεύθυνση της ουσιαστικής μεταρρύθμισης. Και ουσιαστική μεταρρύθμιση σημαίνει ριζικές αλλαγές προς δύο βασικές κατευθύνσεις: εγγυημένα αυξημένη χρηματοδότηση σε διεθνώς αποδεκτά επίπεδα ανά επιστήμη με τον συνακόλουθο απολογισμό πεπραγμένων και ουσιαστική αυτοτέλεια των ΑΕΙ – ακαδημαϊκή, διοικητική, οικονομική.
Ερ.: Ποιες είναι οι σχέσεις σας με την απερχόμενη διοίκηση; Υπήρξε έργο; Ποια ήταν τα μεγάλα λάθη της;
Απ.: Την κριτική στην παρούσα Πρυτανεία την άσκησα δημόσια και ενυπογράφως όταν έπρεπε και σε εποχές που ήμουν μόνος. Είναι γνωστό σε όλους ότι με τον κ. Παλλήκαρη διαφωνούμε σε πολλά θέματα. Δεν θεωρώ όμως ότι ο κ.Παλλήκαρης είναι προσωπικός αντίπαλος και πολύ περισσότερο δεν θεωρώ και δεν θέλω η προεκλογική περίοδος στο Πανεπιστήμιο να προσλάβει χαρακτηριστικά της κεντρικής πολιτικής σκηνής, όπου το κύριο μέρος αποτελείται από την προσπάθεια να χρωματιστεί με μελανά χρώματα η πορεία του όποιου αντιπάλου. Η ακαδημαϊκή κοινότητα άλλωστε έχει κρίση και άποψη για την πορεία και την προσφορά κάθε μέλους τους. Κοιτάμε μπροστά και ο κ. Παλλήκαρης ειδικά, είναι ένας σημαντικός επιστήμονας που έχει προσφέρει και πιστεύω ότι θα συνεχίσει να προσφέρει στο ΠΚ. Το ότι, κατά τη γνώμη μου, δεν είχε στην θέση του Πρύτανη την ίδια επιτυχημένη πορεία με αυτή που έχει ως επιστήμονας ,δεν σημαίνει ότι πρέπει να μηδενιστεί το έργο, η παρουσία και η προσφορά του.
Ερ.: Ποια είναι σήμερα η μεγαλύτερη ανάγκη του Πανεπιστημίου Κρήτης;
Απ.: Να ξεπεράσει τις τρομερές εσωτερικές αντιπαλότητες που το βασανίζουν από τον περασμένο Μάιο ώστε με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και ενότητα δυνάμεων, να ανταποκριθεί στην ζωτική πρόκληση που αντιπροσωπεύει για το μέλλον του το νέο δυσμενέστερο περιβάλλον. Αν στην επόμενη Πρυτανεία υπάρχουν πρόσωπα που έχουν εμπλακεί δυναμικά στην υπόθεση Αλεξανδρόπουλου υποστηρίζοντας τη μία ή την άλλη πλευρά, τότε το Πανεπιστήμιο θα συνεχίσει να κινείται σε μια εσωστρεφή κατεύθυνση όπου κάθε πλευρά θα ετοιμάζει τη δική της ρεβάνς. Πρόσφατα ανταλλάγησαν κάποια εσωτερικά μηνύματα μεταξύ του νυν Πρύτανη και του Κοσμήτορα της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών που δείχνουν τι θα ζήσουμε τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αν όσοι σήκωσαν ψηλά τις σημαίες σʼ αυτή την υπόθεση δεν βάλουν πάνω από την προσωπική τους στάση και άποψη, το κοινό καλό. Και αυτή ακριβώς η αντίληψη για την ανάγκη μιας νέας ενότητας, για την ανάγκη να προχωρήσουμε μπροστά, ήταν ένα από τα βασικά κριτήρια συγκρότησης του ψηφοδελτίου μας.
Ερ.: Συμφωνείτε ότι το Πανεπιστήμιο έχει πάψει να έχει την καλή εικόνα που είχε στο παρελθόν;
Απ.: Τα Πανεπιστήμια γενικότερα έχουν απομυθοποιηθεί στη χώρα μας γιατί δυστυχώς δεν είναι πια ο αποτελεσματικότερος τρόπος κοινωνικής ανόδου και καταξίωσης. Το ΠΚ έχει μια πολύ καλή διεθνή εικόνα και αποτελεί έναν σημαντικότατο πόλο ανάπτυξης και πηγή ευημερίας για την Κρήτη συνολικά. Προβλήματα υπάρχουν και πρέπει να αναδεικνύονται ώστε να επιλύονται. Κι εκεί είναι πολύ κρίσιμος και χρήσιμος ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης. Οι πόρτες του Πανεπιστημίου πρέπει να είναι ανοιχτές. Να πω όμως ευθέως ότι οι Κρητικοί μπορούν να είναι υπερήφανοι για το Πανεπιστήμιό τους.
Ερ.: Στην υπόθεση Αλεξανδρόπουλου, ήσασταν από αυτούς που δεν «πετροβόλησαν» την Επιτροπή Αξιολόγησης των μεταπτυχιακών φοιτητών. Αυτό αποδόθηκε στην φιλική σχέση που έχετε μαζί τους αλλά και σε μια κίνηση τακτικής ενόψει της νέας υποψηφιότητας σας. Είναι έτσι;
Απ.: Στην υπόθεση Αλεξανδρόπουλου δεν πετροβόλησα κανέναν και δεν συντάχθηκα με κανένα από τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Επέλεξα να μιλήσω δημόσια με γνώμονα πάντα συγκεκριμένες αρχές για την ορθή λειτουργία ενός Πανεπιστημίου γιατί πίστευα και πιστεύω ότι η διέξοδος σε τόσο μεγάλες κρίσεις δεν μπορεί παρά να είναι θεσμική. Εργάστηκα για να αναδείξω το μέγιστο πολιτικό και ακαδημαϊκό ζήτημα της υπόθεσης που ήταν η αμφισβήτηση του δικαιώματος πληροφόρησης και άσκησης κριτικής. Και η απόφαση της Συγκλήτου με την οποία έκλεισε οριστικά η υπόθεση Αλεξανδρόπουλου, δικαίωσε πλήρως αυτή μου την στάση για την οποία δέχθηκα επιθέσεις και πλήρωσα κόστος. Πάντως η προσπάθεια ορισμένων να εξηγούν όλα όσα γίνονται με βάση προσωπικές σχέσεις, δείχνει και μια περιορισμένη ικανότητα να αντιληφθούν ότι τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα ξεπερνούν τελικά τις όποιες προσωπικές σχέσεις. Το ΠΚ έχει γυρίσει σελίδα. Και δεν πρόκειται να μπω σε κανενός είδους συζήτηση για το ποιος είναι και ποιος δεν είναι φίλος μου.
Ερ.: Με αφορμή την υπόθεση αυτή, ήρθαν ξανά στην επιφάνεια αντιπαραθέσεις που δίνουν την εντύπωση ότι η ακαδημαική κοινότητα της Κρήτης, λειτουργεί με παρέες συμφερόντων. Τελικά είναι «πολλά τα λεφτά» κ. Νικολάου για να υπάρχει τέτοια αντιπαλότητα;
Απ.: Στο Ρέθυμνο απʼ όπου ξεκίνησε το πρόβλημα, τα λεφτά δεν είναι καθόλου πολλά. Αντιθέτως είναι ελάχιστα. Και αυτό δεν είναι καθόλου καλό για το Πανεπιστήμιο γιατί σημαίνει ότι δεν γίνεται έρευνα, ότι δεν μπορούμε να προσελκύσουμε ερευνητικά προγράμματα από το εξωτερικό. Και όταν τέτοια προγράμματα έρχονται στο Ρέθυμνο δεν έχουν και την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση. Δείτε το παράδειγμα του κ. Δαμανάκη, ο οποίος έχει ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά προγράμματα του ιδρύματος αλλά αντιμετωπίζει μια διαρκή διαρροή ανθρώπινου δυναμικού εξαιτίας των αποφάσεων της διοίκησης. Αντιθέτως στο Ηράκλειο όπου πράγματι υπάρχουν «πολλά λεφτά» τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά γιατί εδώ, πολύ απλά, δεν ζούμε τρώγοντας τις σάρκες μας. Αυτό είναι και ένα από τα μεγάλα στοιχήματα της επόμενης πρυτανείας. Να βοηθήσει το Ρέθυμνο να αποκτήσει κάτι αντίστοιχο του ΙΤΕ.
Ερ.: Διαφάνηκε επίσης μια διάσπαση Ηρακλείου-Ρεθύμνου και θα έλεγα μια αντιπάθεια συναδέλφων σας στο Ρέθυμνο προς τους εν Ηρακλείω. Αυτό το βιώσατε ως πρύτανης;
Απ.: Αντιπάθεια; Δεν νομίζω. Το πρόβλημα της επικοινωνίας Ηρακλείου-Ρεθύμνου είναι τόσο παλιό όσο και το Πανεπιστήμιο. Δεν σας λέω ότι το δικό μας πρυτανικό σχήμα θα το λύσει, αλλά μπορώ να σας πω ότι θα κάνουμε πολλά πράγματα για να γίνει η κατάσταση καλύτερη. Και το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η υποστήριξη της έρευνας.

