Θρήνος και σπαραγμός χθες στʼ Ανώγεια στην κηδεία του 22χρονου φοιτητή του Πανεπιστημίου Κρήτης, Αλέξη Ζαχ. Δραμουντάνη.
Ο άτυχος νέος, γιος του πρώην διευθυντή του κεντρικού υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στο Ηράκλειο, και αδελφός του υποψήφιου στις εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ στο Ρέθυμνο για υποψήφιος βουλευτής, Γιάννη Δραμουντάνη, βρήκε τραγικό θάνατο τα ξημερώματα του Σαββάτου, όταν οδηγώντας μηχανή στην οδό Αρκαδίου στο Ρέθυμνο “καρφώθηκε” κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, σε κολώνα φωτισμού.
Πάνω από 3.000 κόσμου και μέσα από μια “θάλασσα” από στέφανα που είχαν καλύψει τον κεντρικό δρόμο των Ανωγείων, συγγενείς, φίλοι και συμφοιτητές, συνόδευσαν χθες τον Αλέξη, ένα χαρισματικό και μοναδικό νέο, στην τελευταία του κατοικία, στη γειτονιά των αγγέλων.
Συγκλονισμένοι ο υπουργός Ναυτιλίας Μανόλης Κεφαλογιάννης, και ο βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Σκουλάς (ήταν πρώτος τους εξάδελφος) αλλά και οι βουλευτές Μανώλης Στρατάκης, Μανόλης Οθωνας και Μαν. Σκουλάκης, οι νομάρχες Ηρακλείου Β. Σχοιναράκη και Ρεθύμνου Γ. Παπαδάκης, οι πρώην βουλευτές Μιχ. Νεονάκης, Γιάννης Σμπώκος, Μηνάς Σταυρακάκης, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης Γ. Παλλήκαρης, δήμαρχοι, καθηγητές και εκατοντάδες φοιτητές, είπαν το στερνό “αντίο” στο παλικάρι, άλλο ένα θύμα του μολώχ της ασφάλτου.
Το κλάμα και ο σπαραγμός των στενών συγγενών του Αλέξη, ενώνονταν με τα αναφιλητά των συμφοιτητών του, που ντυμένοι όλοι στα μαύρα ήρθαν να τον συναντήσουν για τελευταία φορά, αφήνοντας στη σορό του άσπρα τριαντάφυλλα, βουτηγμένα στα δάκρυα.
Το ίδιο σπαρακτικό και το κλάμα όταν μετά τη νεκρώσιμο ακολουθία αποχαιρέτησαν το παλικάρι που χάθηκε τόσο άδικα, ο ιερέας Α. Δραμουντάνης, οι καθηγητές του αλλά και εκπρόσωπος των φοιτητών του τμήματός του στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Ολοι αναφέρθηκαν στα μοναδικά και σπάνια στοιχεία του χαρακτήρα του που τον έκαναν αγαπητό σε όλους αλλά και που αναδείκνυαν την ηγετική του μορφή μέσα στο φοιτητικό χώρο.
Μην μπορώντας να κρατήσουν τη συγκίνησή τους όλοι, ξέσπασαν σε κλάματα όταν μπροστά στη σορό του υπόσχονταν “Αλέξη δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ”!!
Το κλάμα και ο σπαραγμός τυλίχθηκε με τις ριπές δεκάδων αυτόματων όπλων, πανάρχαιο έθιμο των νέων των Ανωγείων, όταν αποχαιρετούσαν τα παλικάρια που “έφευγαν”.
Πρόσωπα θλιμμένα, μάτια κόκκινα από το κλάμα, χείλη σφιγμένα από τον πόνο για τον άδικο χαμό, όλοι οι νέοι του χωριού ντυμένοι στα μαύρα, πήραν στους ώμους τους το φέρετρο με τον Αλέξη ντυμένο γαμπρό για το τελευταίο ταξίδι. Σε μια πομπή που θύμιζε σκηνή από αρχαία τραγωδία.
Κορυφαίο πρόσωπο του δράματος ο τραγικός πατέρας του Αλέξη, που έχοντας δίπλα του τα άλλα δυο παιδιά του, τον Γιάννη και τη Ραλλού, εύχονταν το παιδί του να είναι το τελευταίο που βάφει με το αίμα του την άσφαλτο.
Με μια ολύμπια αξιοπρέπεια έδειξε σʼ όλους να αντιμετωπίζει το προσωπικό του δράμα ο Ζαχαρίας Δραμουντάνης, μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του τόπου, έχοντας να δώσει και από μια συμβουλή σʼ όλους τους συμφοιτητές του παιδιού του που με δάκρυα οι ίδιοι του εύχονταν να βρει το κουράγιο για νʼ αντέξει το πλήγμα της τύχης.
Κι όταν το φέρετρο το πήρε στην αγκαλιά της η κρητική γη, ένα παρατεταμένο χειροκρότημα είπε το “αντίο” στο γελαστό παιδί που είχε τις χάρες όλες!

